تازه های نشر

کتاب «تشیع در آذربایجان» از آغاز تا طلوع دولت صفوی تالیف مشترک دکتر سیدمسعود شاهمرادی و دکتر منتظرالقائم به بررسی تاریخ سیاسی، فرهنگی و اجتماعی این دیار می‌پردازد.

کتاب «تاریخ مطالعات اسلامی در غرب» نوشته محمدرضا بارانی از سوی مرکز بین‌المللی ترجمه و نشر المصطفی (ص) منتشر شد. مخاطبان در این کتاب، با مطالعات غربی‌ها درباره اسلام و مسلمانان آشنا می‌شوند.

فهرست مذکور مانند فهرست های پیشین کتابخانه ملی در دو بخش کتابشناسی و نسخه شناسی تدوین شده که بخش کتابشناسی شامل دو قسمت توصیفی و تحلیلی است. ترتیب تنظیم فهرست به ترتیب شماره بازیابی مندرج بر عفطف نسخه که برابر با شماره ردیف نسخه در قفسه مخزن نسخ خطی است، می باشد.

کتاب «علم و دین؛‌ سرآغاز همه چیزها» تالیف هانس کونگ از سوی انتشارات تمدن علمی منتشر شد. نویسنده در این اثر، به گونه‌ای روزآمد به مساله جدال میان علم و دین پرداخته است.

پس از سقوط شاه، انگشت اتهام جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها در آمریکا به سوی همدیگر نشانه رفته بود که «چه کسی ایران را از دست داد؟» جمهوری‌خواهان، کارتر را مسئول سقوط شاه می‌دانستند و دموکرات‌ها نیز نیکسون و کیسینجر را محکوم می‌کردند.

فصول این کتاب درصدد تبیین و بیان تبیین نسبت میان فلسفه و معماری است و درصدد ایضاح این سخن است که معماری یک بیان است. یک اظهار و مهم‌تر بستری برای آشکارگی و انفتاح یک معنا (به تعبیر هیدگر)، بنابراین هویتی نظری و کاملاً فلسفی دارد. این ویژگی نه تنها مبتنی بر تاریخ فلسفه بلکه در قدرتی است که معماری در آشکار ساختن هویت یک ملت، فرهنگ یا تمدن دارد.

احیاء الداثر من مآثر من فی القرن العاشر برگزیده کتاب طبقات الاعلام الشیعه آقابزرگ طهرانی در 518 صفحه به همت دکتر محمدکاظم رحمتی از سوی نشر مورخ در قم در سال جاری منتشر شد.

در این پژوهش تلاش شده است از اصول مشترک اخلاقی و حقوقی حقوق بین­الملل کمک گرفته شود و از آنجا که رفتار دولت ها باید بر اساس آموزه های اسلامی تحقیق کمک گرفته شود و از آنجا که رفتار دولت ها بر اساس آموزه های اسلامی تحقیق شود، بی شک نمی توان و نمی شود از مطالعه تطبیقی میان آموزه ها و مبانی اسلام و دیدگاه های سیاست بین الملل، روابط بین­الملل و حقوق بین الملل چشم پوشید

ساختار و صورتبندی کتاب حاضر از سه بخش عمدۀ تعزیه، نمایش سنتی و تئاتر تشکیل می شود. در یک کلام توان گفت دورۀ قاجار در نمایش تعزیه پایه‌ای بلند دارد. در این دوره، تعزیه شکل نهایی نمایشی پیدا می‌کند و مقامات حکومتی و به ویژه شاه و رجال پیرامون او، با حمایت از آن، در یکدستی و بالندگی آن میکوشند.

امتیار بارز تذکره پیش رو نسبت به سایر تذکره ها که به معرفی شاعران و نویسندگان می­پردازد، نشان دادن اهمیت زبان فارسی در شبه قاره هند در قرن سیزدهم به خصوص در حیدرآباد دکن، با وجود همه کثرت های فرهنگی و زبانی در آن منطقه است.