هدف: بررسی تاثیر روند دگرگونیهای نظام مالی و مالیاتی دورۀ سلجوقیان در دگرگونیهای ساختاری و عملکردی منصب مالیاتی این دوره، موضوع بحث مقاله حاضر است.
دورۀ قاجار در ایران مصادف با نهضت صنعتیشدن اروپاست و صنایع نساجی ایران که در این دوره هنوز با دست انجام میشد، توان مقابله با محصولات ماشینی را نداشت. در این زمان انواع پارچههای خارجی به سوی بازار ایران روانه شد که به دلیل حمایت نکردن از صنایع بومی، کارگاههای پارچهبافی مملکت رونق گذشتۀ خود را از دست دادند. این روند با واگذاری امتیازات بیرویه به دولتهای خارجی، به خصوص روسیه و انگلیس، شدت بیشتری یافت.
روند نوگرایی علمی، اجتماعی، و فرهنگی در دورۀ قاجار با تاسیس مدارس ویژهای مانند دارالفنون و مجمعالصنایع همراه است. در مورد دارالفنون کم و بیش مطالب درخوری در دست است، اما در مورد مدرسۀ مجمعالصنایع، اطلاعات زیادی وجود ندارد
تبانینامه، نوعی نامۀ خصوصی است که بین دو نفر برای پنهان داشتن روابطی خاص یا هماهنگ کردن در دادن پاسخ یکسان به کار گرفته میشود. به نظر میرسد اصطلاح «تبانینامه» از ساختههای نویسنده باشد
هدف این مقاله،بررسی علل ناکامی بختیاریها در دورهء قاجار پیش از فتح تهران و از دست دادن جایگاه سیاسی پس از فتح تهران است.
باز کمپبل مینویسد: «۱۶ مه ۱۸۳۵م. با قائممقام ملاقات نمودم. گفتم از بس خواهش و التماس کردم و به فرجام کار تهدید نمودم خسته شدم. دیگر چیزی نمیتوانم بگویم اما قلب من برای نیکبختی شاه و مملکت میسوزد.»
آنچه بهار ـ البته در سالهای آخر عمرش ـ در «هدیه باکو» توصیف کرده است، از نوعی شیفتگی او نسبت به محیط زندگی سوسیالیستی آن سالها خبر میدهد؛ اگرچه در آن شعر، بهار چنان شیفته عوامل ملّی و وحدت فرهنگ و تبار مردم «آبشوران کهن» با ایرانیان این سوی اَرَس میشود که توصیفش درباره جنبههای سوسیالیسم، تحتالشعاع آن اندیشهها قرار میگیرد؛ امّا او همواره در آرزوی روزی بوده است که در آن «فقر و غنا» هر دو از میان برخیزد:
در ایران، صنعت چاپ پس از هند و عثمانی پا گرفت. از سوی دیگر، ایرانیانی همچون میرزا زین العابدین تبریزی، میرزا جعفر تبریزی و میرزا اسدالله شیرازی فن چاپ را در روسیه آموختند و نخستین دستگاههای چاپ را از آن کشور به ایران آوردند. از این روست که ریشه ی واژگان ایرانی صنعت را باید در زبانهای هندی، ترکی و روسی جست و جو کرد.
دولت زیدی علویان در یمن حدود اواخر سدة سوم هجری شکل گرفت. خلافت عباسی هیچ گاه آن را به رسمیت نشناخت و آن ها نیز خلیفه عباسی را مشروع نمی دانستند. با این حال دو دولت با یکدیگر روابطی داشتند و عوامل متعددی مانند مذهب، جغرافیا، اجتماع و سیاست نیز بر این روابط مؤثر بود.
محمدبن ابوبکر از معدود چهره های شاخص در تاریخ فرهنگ اسلامی است که اصالت و شرافت خاندانی و ایمانی را توأمان در خود جمع کرده بود. از یک سو، پیوند نَسَبی او با ابوبکر، و از سوی دیگر، پیوند ولایی او با امام علی(ع) موجب شد که چهره ی وی در منابع شیعی و سنی بازتاب های مختلف یابد.
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید