اخبار

نهم شهریورماه سالگرد درگذشت صمد بهرنگی است؛ نویسنده‌ای که پیکر بی‌جانش را از آب گرفتند. صمد بهرنگی نویسنده‌ای است که نامش با قصه و افسانه گره خورده است، چه قصه‌هایی که خودش خالق آن‌هاست و چه داستان‌هایی که درباره مرگش شکل گرفته و مرگش را چون قصه‌هایش پرراز و رمز کرده است. صمد بهرنگی زاده دوم تیرماه سال 1318 در محله‌ چرنداب در جنوب بافت قدیمی تبریز است. نهم شهریورماه ۱۳۴۷ رود ارس او را به کام مرگ کشید و پیکر بی‌جانش را ۱۲ شهریور 1347 از ارس گرفتند.

کشورهای منطقه؛ احتمالا، با همدستی برخی کشورهای غربی، در پی آنند تا با عملیات نظامی، گروه تروریستی «داعش» و یا سایر گروه‌های افراطی را سرکوب نمایند. البته هرچه بیشتر و سریع‌تر جلوی رشد این رویداد خطرناک و ویرانگر گرفته ‌شود، سزاوار است؛ اما نکته‌ای که باید به آن توجه جدی داشت اینکه، این حرکات خشونت‌بار، که رنگ دین به خود گرفته است و شاید دست‌های سیاسی و منافع اقتصادی در پس آن نهفته باشد، با یک تفکر اسلامی و فقهی خود را نمایان ساخته است. بن‌مایه این تفکر تنها در گروه «داعش»، «القاعده»، «جبهه النصره» و یا مذهب اهل سنت خلاصه نمی‌شود. ممکن است این تفکر در همه مذاهب، حتی در مذهب شیعه در میان برخی افراد تندرو یافت شود. شوربختانه برخی فتاوا در کتب فقهی مذاهب اسلامی یافت می‌شود، به‌ویژه در کتاب جهاد، که در این روزگار هیچ قابل دفاع نیست و ممکن است مورد استناد گروه‌های افراطی قرار گیرد و خیلی از قتل‌ها با استناد به آن فتاوی صورت پذیرد.

علی ورامینی/ درآمد: این روزها وقتی بعد از یك سال یا حتی بیشتر به بررسی عملكرد یك دولت می‌پردازیم، می‌گویند كه یك سال زمان مناسبی برای ارزیابی نیست. محمد علی رجایی كمتر از یك ماه زمام ریاست‌جمهوری را در اختیار داشت، اما نه تنها هفته دولت را در سالروز شهادت اوو همراهش محمد جواد باهنر چنین نامیده‌اند، بلكه دولت‌های پس از او نیز هر یك به گونه‌یی كوشیدند خود را شبیه او سازند یا چنین بنمایانند. به راستی اما مگر دولت رجایی چه خاصیت یا ویژگی‌هایی داشت كه به این جایگاه دست یافت؟ ویژگی‌های زمانه چه بود؟ آیا این ارزیابی‌ها دقیق است یا خیر؟ این پرسش‌ها را با دكتر مسعود سپهر، استاد علوم سیاسی دانشگاه آزاد شیراز و فعال سیاسی در میان گذاشتم.

منوچهر دین‌پرست: در سال‌های اخیر آثار قابل توجهی از متفكران جهان عرب در حوزه قرآن‌پژوهی به زبان فارسی ترجمه شده كه می‌توان به آثار نصرحامد ابوزید و محمد عابد الجابری اشاره كرد. به تازگی كتاب «رهیافتی به قرآن كریم؛ در تعریف قرآن» كه ترجمه‌یی از كتاب مدخل إلی القرآن الكریم تالیف محمد عابد الجابری است توسط محسن آرمین ترجمه و منتشر شده است. متن عربی این كتاب كه در سال 2006 میلادی در بیروت منتشر شده مقدمه و تمهیدی بر كتاب فهم القرآن الكریم است كه جابری آن را در سه جلد به رشته تحریر درآورده است. مولف در كتاب رهیافتی به قرآن كریم تلاش كرده تا نظریه جدیدی درباره قصه‌های قرآن ارائه كند. جابری همانند مفسران معاصر به رویكرد هدایت‌‌محور در قصص قرآن باور دارد و معتقد است هدف از قصص قرآن هدایت و پند و اندرز و عبرت، تقویت اعتقاد و باور به اراده و مشیت برتر الهی و نهایتا تقویت ایمان و بینش و بصیرت ایمانی مخاطبان است. جابری در این مسیر به ایده قصص قرآن به‌ مثابه برهان می‌رسد. او نظریه خود را درباره قصص قرآن كه بخش مهمی‌ از كتاب حاضر به شرح و تبیین آن اختصاص یافته است، بر ایده مذكور بنا می‌كند.

سرپرست وزارت علوم گفت: در گذشته علاوه بر اینکه شاهد سلب برخی اختیارات از دانشگاه ‏ها بودیم، برخی از اختیارات وزارت علوم نیز سلب شده که باید با تعامل و گفتگو این اختیارات را به ستاد وزارت علوم برگردانیم. به گزارش مهر، دکتر محمدعلی نجفی‏ در چهل‏ و هفتمین همایش معاونان آموزشی دانشگاه‏ ها و مؤسسات آموزش عالی با اشاره به برخی چالش های آموزش عالی و انتظارات جامعه از دانشگاهیان گفت: مسئولان آموزش عالی و مدیران دانشگاه ها باید در این مسیر از خود تلاش و جدیت بیشتری نشان دهند.

محور بحث، تمایز اصلی اخلاق و عرفان و ارزیابی نسبت عرفان با زندگی، با محیط زیست، با اخلاق، با پویایی جامعه، با بهداشت روان و مانند آن است. بحث از تمایز یك تعریف رسمی است و نه تعریف حدی، ما اگر خواستیم امتیاز «الف» را از «باء» به دست بیاوریم، لازم نیست به گوهر ذات «الف» بار یابیم، همین كه از عوارض ذاتی آن باخبر شدیم، عوارض ذاتی این قدرت را دارد كه معروض خود را از چیزهای دیگر امتیاز ببخشد. در تمایز عرفان و اخلاق اگر خواستیم محققانه بحث كنیم، باید از گوهر ذات عرفان و اخلاق سخن به میان بیاید، این مطلب اول.

نهمین همایش بین‌المللی انجمن ترویج زبان و ادب فارسی با صدور بیانیه‌ای در 9 بند در دانشگاه پیام نور خراسان شمالی به كار خود پایان داد و رساله دكتری «تطور غزل‌های فارسی» دكتر حسن دلبری را به عنوان رساله برتر معرفی كرد. بیانیه پایانی همایش به این شرح قرائت شد: با عنایت پروردگار بزرگ و با همت دانشگاه پیام نور خراسان شمالی، مركز بجنورد با همكاری فرهنگستان زبان و ادب فارسی، سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، پژوهشكده فرهنگ و هنر ارتباطات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و دیگر نهادها و سازمان‌های فرهنگی و علمی، نهمین همایش بین‌المللی انجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایران در دانشگاه پیام نور بجنورد در روزهای 5 ـ 7 شهریور 1393 و در چارچوب 23 نشست تخصصی 3 نشست عمومی، 2 میزگرد پژوهشی و یك كارگاه تخصصی با كامیابی در خور توجهی برگزار شد.

کتاب «آفرینِ ادیب» که مدتی قبل به همت شرکت سهامی انتشار و با حضور شخصیت‌های فرهنگی کشور در بنیاد موقوفات افشار رونمایی شد، شامل مقالاتی از نویسندگان سرشناس و معتبر کشورمان است. در این کتاب، نویسندگانی نظیر: محمدابراهیم باستانی پاریزی، حسن احمدی گیوی، توفیق سبحانی، ژاله آموزگار، داود هرمیداس باوند، محمد صادقی، ناصر تکمیل همایون، کتایون مزداپور، شروین وکیلی، کامیار عابدی و... از زوایای مختلف به بررسی اشعار و افکار استاد عبدالعلی ادیب برومند پرداخته‌اند.‌ شاعرانی نظیر مظاهر مصفا، توران شهریاری، هما ارژنگی، خسرو احتشامی و... سروده‌هایشان را تقدیم کرده‌ و یادداشت‌هایی از سیمین بهبهانی، احمد سمیعی و بانو فرشیدافشار هم در این کتاب منعکس شده است. گردآوری این مقالات و تنظیم و نشر آن در کتاب «آفرینِ برومند»، حاصل پیگیری‌های دلسوزانه شاهین آریامنش و شرکت سهامی انتشار است.

دكتر فردوسی در پیشگفتاری كوتاه چنین توضیح داده است:«در اوایل سال ۱۳۸۵، یک رشته جشن‌ها در دانشگاه‌هایِ آمریکا و کانادا (یو سی‌ اِل ا، برکلی، شیکاگو، ویرجینیا، در آمریکا و تورونتو و مک‌گیل، در کانادا) به همّتِ بخش‌هایِ مطالعات خاورمیانه‌ این دانشگاه‌ها، و دیگر نهادهای عمومی مانند «بنیاد فرهنگی ایرانیان در کالیفرنیا»، به مناسبتِ هشتادمین سال‌روز تولّد سیمین بهبهانی برپا شد که در آن استادان و هنرمندانِ سرشناسی در ارج شعر و زندگانی سیمین دادِ سخن دادند. سیمین در این جشن‌ها حضور داشت. در جلسه‌ دانشگاه برکلی، از من نیز خواستند تا چند کلمه‌ ای در این باب صحبت کنم. آنچه می‌خوانید، متن این صحبت است خطاب به سیمین، که آن را با اندکی دستکاری ناگزیر، در اینجا و به مناسبتِ درگذشت سیمین نقل می‌کنم. »

روسیه و انگلستان از سال‏ها قبل رقابت شدیدی بر سر منافع خود در ایران داشتند. هر امتیازی كه یكی از این دو كشور به دست می‏آورد، دیگری سعی می‏ كرد، مشابه آن را تحصیل كند. اگر دولتمردان ایران به سوی روسیه تمایل می‏یافتند، انگلستان تلاش می‏كرد كه آنها را از صحنه خارج سازد و اگر نفوذ انگلیس در حكومت ایران گسترش می‏ یافت، روسیه به وسایلی متوسل می‏ شد تا آن وضع را تغییر دهد. علی‏رغم این همه رقابت و اختلاف، پس از انقلاب مشروطه، ناگهان بین روسیه و انگلیس توافقی حاصل می ‏شود كه به موجب آن، ایران به مناطق نفوذ تقسیم می‏ شود. بر اساس قرارداد تقسیم ایران، منطقه مركزی كشور، بی‏ طرف اعلام شد. مناطق شمال و قسمتی از غرب ایران، تحت كنترل روسیه قرار گرفت و نواحی جنوبی نیز به منطقه نفوذ انگلیس تبدیل گردید.