اخبار

سنت کهن وقف اکنون در روزگار ما به بازتعریفی در هدف‌ها و اصول نیاز دارد. جامعه امروز تفاوت‌هایی اساسی با گذشته یافته، نیازهای جامعه نیز بر همین رویه دگرگون شده است. اگر در گذشته ساخت مدرسه، کاروان‌سرا، پل، حمام، تکیه، جاده، کتابخانه، دارالایتام، دارالشفا (بیمارستان)، آب‌انبار و قنات در زمره مهم‌ترین تاسیسات وقفی به شمار می‌آمدند و واقفان می‌کوشیدند املاک و دارایی‌های خود را در این راه‌ها وقف کنند، امروز اما بسیاری از زمینه‌های گذشته، دیگر وجود ندارند.

كتابخانه ناصريه هند، يكى از آثار جاودانه‌اى است كه از خاندان صاحب عبقات بر جاى مانده است. اين كتابخانه، ده ها سال، از زمان علامه سيد محمد قلى لكهنوى (پدر ميرحامد حسين) تا چند نسل پس از او، همواره با تلاشهاى دانشوران اين خاندان، راه ترقّى و تكامل پيموده و خود، منشأ بركات فراوانى بوده است.

محمدعلی مجاهدی، پدر شعر آیینی در پنجمین دوره آموزشی «کلک خیال»، درباره «پیشینه و قلمرو موضوعی شعر آیینی» با شرکت‌کنندگان این دوره سخن خواهد گفت.

احسان شریعتی در نشست نقد و بررسی کتاب «شریعتی و هایدگر» گفت: «مولف در کتاب تفاوت عرفان عین القضاتی و عرفان ابن عربی را بیان نکرده است، همچنین محور دیگر این است که مولف می‌گوید این خوانش شریعتی با خوانش هایدگر همسو است در حالی که این درست نیست.» میری نیز در این باره بیان کرد در کتاب خیلی واضح گفتم شریعتی را مقلد کربن و فردید نمی‌دانم و از قضا معتقدم او دست به اجتهاد زده است.

فاطمه راکعی با اشاره به سالروز درگذشت طاهره صفارزاده گفت: او تنها یک شاعر نبود و در تمام حوزه‌ها، کارش را به درستی انجام می‌داد و نمی‌توان گفت که وی در کدام حوزه موفق‌تر بوده است. راکعی در گفت‌وگو با ایبنا به موارد مختلفی مانند شخصیت، سبک شعری، دیدگاه نسبت به وزن، نبش قبر و تاثیرگذاری صفارزاده بر ادبیات سخن گفت.

ترجمه فارسی فلسفه روشنگری هنگامی منتشر شد (١٣٧٦) كه ارنست كاسیرر فیلسوفی فراموش شده بود و پرداختن به دوره روشنگری نیز چندان طرفداری نداشت. اما اكنون وضع به كلی دگرگون شده است. هم ارنست كاسیرر فیلسوف و مورخ مطرحی شده است و هم روشنگری موضوع جذابی. ادوارد سكیدسكی (Edward Skidelsky) در كتابش: ارنست كاسیرر؛ آخرین فیلسوف فرهنگ مینویسد:«نوآوری فلسفه كاسیرر هنگامی به بهترین وجه آشكار میشود كه فلسفه او را با دو سنت فلسفی دیگری مقایسه كنیم كه بر فلسفه قرن بیستم حاكم بوده‌اند. یكی فلسفه تحلیلی كه در آثار منطقی برتراند راسل، گوتلپ فرگه و لودویگ ویتگنشتاین ریشه دارد و دیگری فلسفه «قاره‌ای» كه شدیدا به غیرعقلانیت كییركه گور و نیچه وامدار است و با مدرنیسم ادبی و افراط‌گرایی سیاسی نیز پیوند دارد.

رزمین ایران بر فراز خود همواره چتری و سایه‌بانی در گذر هزاره‌ها و سده‌ها بر سر داشته است. این چتر برافراشته بر آسمان سرزمین ایران، که امروزه وقف می‌نامیم‌اش، فراتر از هر کس و هر پدیده، توانسته است تداوم زندگی بر این پهنه خاکی را ضمانت بخشد. مادام دیالافوا درباره جایگاه وقف در جامعه ایرانی می‌نویسد «مسلمانان خيرانديش قبل از مرگ غالبا يک ثلث از املاک و دارايی خود را وقف مسجد و مدرسه و يا اعمال خير ديگر از قبيل روضه‌خواني و اطعام مساکين و غيره مي‌کنند».

در دربار پادشاهان و فرمانروایان همواره گروهی مجاز بودند تا با نمایش طعنه‌آمیز، رفتار فرمانروایان را به تمسخر بگیرند و سیاست‌های آنان را با خنده، شوخی و بداهه به چالش بکشند، در آن صورت فرمانروایان با دیدن آنان، یعنی با دیدن کسانی که در حضورشان رفتار، حرکات و صدایشان را تقلید می‌کردند به وجد می‌آمدند می‌خندیدند و بابت این کار به آنان پاداش می‌دادند، آن‌گاه درباریان در حضور پادشاهان فریادزنان می‌گفتند: چه شاه دموکراتی، او آن‌قدر سعه‌صدر دارد که حتی به خود نیز می‌خندد! اما این تمامی حقیقت ماجرا نبود زیرا آن دسته نمایش‌دهنده تنها در محفل خصوصی پادشاه مجاز بودند چنین نمایشی را به اجرا درآورند، در صورتی‌که اگر همین نمایش به‌جای مکانی خصوصی در مکانی عمومی، در خیابان‌ها، میادین شهر و ... به اجرا درمی‌آمد آن‌گاه‌ به‌جای پاداش تنبیه سختی به انتظار نمایش‌دهندگان بود

چند ماهی قبل از درگذشت استادم محقق طباطبایی بود که در سفری به قم در خدمت استاد دیگرم مرحوم محقق جعفری دو سه روزی خدمت مرحوم آقای طباطبایی بودم. مرحوم آقای طباطبایی نظرش این بود که فهرست شیخ را که سال ها روی آن کار کرده بود باید هر چه زودتر برای چاپ و نشر ساماندهی کند.

قرینه‏ پردازی، تکرار متوازن الگوی واحدهای زبانی در متن و از فنون مهم صورت گرایانه است که در شکل‌گیری فرم نثر و نظم پارسی، به‌ویژه نثر فنی و مصنوع روایی، داشته است. مشخص کردن وزن و جایگاه قرینه‏ پردازی، نه تنها در بازشناسی بوطیقای متن، بلکه در شناخت سازمان ذهنی مؤلف نیز اهمیت زیادی دارد؛ چراکه قرینه‏ پردازی، متن منثور را به متن منظوم شاعرانه مانند می‌کند.