اخبار

:انجمن جامعه‌شناسي ايران، عصر يكشنبه چهارم بهمن ماه، ميزگردي را با عنوان «دين و شادي» برگزار كرد. در اين نشست، سارا شريعتي، استاديار گروه جامعه‌شناسي دانشكده علوم اجتماعي دانشگاه تهران، حسن محدثي استاديار دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران مركز و سروش محلاتي، پژوهشگر ديني معاصر به بررسي نسبت دين با شادي در جامعه ايران پرداختند. شريعتي، با تاكيد بر اينكه جامعه به سوگ و سرور به شكل توأمان نيازمند است و تقويم نمي‌تواند تقويمي سراسر سوگواري باشد، گفت: تا زماني كه زيرساخت‌هاي اجتماعي براي تاييد شادي‌هاي فردي ما وجود نداشته باشد هيچ تئولوژي نمي‌تواند براي ما شادي‌آور باشد، نكته ديگر اينكه ما نيازمند ساخت الگوهاي شادي هستيم و اين نكته يكي از مهم‌ترين سرفصل‌هاي جامعه‌شناسي مدرن است كه به نظر مي‌رسد ما در تحقق آن ناتوان هستيم. ساخت اين الگوها نيز به خواست مردم و به استفاده از فرهنگ خود آنها نياز دارد. تا زماني كه ما اين تاييد را از متن اجتماعي خود نگيريم و مدام در برابر تناقض‌هايي كه در ذهن خود ساخته‌ايم قرار بگيريم، شادي به يك مساله اجتماعي تبديل مي‌شود و ديگر يك بحث روانشناسي نيست و به ناچار بايد جامعه شناسان در انجمن جامعه‌شناسي درباره آن بحث كنند.

چهارمین نشست مجموعه درس‌گفتارهایی درباره‌ خاقانی به بررسی منشآت خاقانی اختصاص داشت که با سخنرانی استاد محمد روشن ـ مصحح منشآت خاقانی و پژوهشگر متون فارسی ـ در مرکز فرهنگی شهر کتاب برگزار شد. منشآت خاقانی جزو مشهورترین و درخشان‌ترین منشآت فارسی و بی‌گمان از متون ارزشمندی است که روی سخن خاقانی در این نامه‌ها با خویشان و نزدیکان، بزرگان، امیران و شهریاران روزگار خویش است و در آن بسیار نکته‌ها آمده است که پرده از تاریکی‌های اوضاع زمانه برمی‌گیرد و جوینده نکته‌یاب در بازشناختن محیط اجتماعی، آداب و رسوم و عقاید و خصوصیات روحی مردم از آنها بهره می‌یابد و محقق باریک‌بین نیز راهی به گوشه‌های ناشناخته تاریخ ایران آن دوره می‌برد.

منوچهر بزرگمهر، پرچمدار فلسفه تحلیلی در ایران و از پیشروانِ نهضت ترجمه متون فلسفی آشنایی ایرانیان با اندیشه‌های جدید غرب و بنیان‌های دنیای جدید به اواسط دوران قاجار بازمی‌گردد؛ اما این آشنایی زمانی شکلی رسمی به خود گرفت و بیش از پیش دامن گسترد که دانش‌آموختگان فرهنگ جدید بعد از مشروطه وارد میدان شدند و با عرضه آثار خود بنیان‌های فکری و فلسفی غرب را شناساندند. محمدعلی فروغی (۱۳۲۱ـ ۱۲۵۴) ملقب به «ذکاء‌الملک»، ادیب، سیاستمدار و از روشنفکران نامدار ایرانی و به عنوان پیشاهنگ معرفی فلسفه جدید غرب و پیشقراول تحول سبک در زبان فلسفه، در دهه دوم قرن حاضر با انتشار یکی از اصلی‌ترین متون فلسفه مدرن و بنیان تاریخ‌نویسی فلسفه جدید یعنی کتاب «سیر حکمت در اروپا»۱و نیز ترجمه فارسی کتاب روشنگر «گفتار در روش» اثر رنه دکارت (۱۶۵۰ـ ۱۵۹۶) نقش آغازین و مؤثری را در این ماجرا داشته است.

حضور سالار عقیلی در یکی از شبکه‌های ماهواره‌ای، واکنش مسئولان موسیقی کشور را به دنبال داشت. از یک طرف مدیر امسال جشنواره موسیقی فجر که مدیرعامل خانه موسیقی نیز هست از حذف او از جدول این دوره از جشنواره خبر داد. از سوی دیگر سخنگوی خانه موسیقی به این اقدام اعتراض کرد و در یک سوی ماجرا هم سخنگوی وزارت ارشاد گفت که هنوز تصمیم قطعی گرفته نشده است.

کتاب «امیرکبیر و ناصرالدین شاه» به عنوان اولین اثر انتشارات «کتاب رایزن»، کتابی است که توسط دکتر سید علی آل داود تألیف و تدوین شده است. سید علی آل داود در سال 1321 در خور بیابانک، شهری در حاشیۀ کویر مرکزی ایران، دیده به جهان گشود. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در همان جا و سپس در دبیرستان ادب اصفهان گذراند و برای ادامۀ تحصیل رهسپار تهران شد و در دانشکدۀ حقوق دانشگاه تهران ادامۀ تحصیل داد و پس از فراغت چند سالی در رشتۀ جامعه شناسی درس خواند.وی هم زمان با دانشجوئی، چندی در بنیاد فرهنگ ایران زیر نظر دکتر پرویز خانلری به کارهای پژوهشی پرداخت و سپس برای مدتی حرفۀ وکالت را برگزید.

آن طور که متولیان فرهنگی می‌گویند؛ برگزاری نمایشگاه‌های استانی کتاب از جمله راهکار‌هایی به شمار می‌آید که در جهت دسترسی راحت‌تر مخاطبان به کتاب اندیشیده شده است. نمایشگاه‌هایی که اغلب ناشران حضوری فعال در آنها دارند و کتاب‌های خود را با تخفیف‌های قابل توجهی ارائه می‌کنند. تخفیف‌هایی که بویژه برای آن دسته از هموطنانمان که در شرایط اقتصادی مطلوبی زندگی نمی‌کنند، از اهمیت بسیاری برخوردار است. با وجود ادعایی که متولیان در این زمینه دارند؛ کتابفروشان برگزاری این نمایشگاه‌ها را عاملی جدی در جهت حذف تدریجی کتابفروشی‌ها می‌دانند و معتقدند که مردم اغلب استان‌ها ترجیح می‌دهند تا برگزاری نمایشگاه کتاب استان خود صبر کنند که این به معنای ریزش بخش قابل توجهی از مشتریان آنان است.

کمتر کسی را می‌توان یافت که ساکن پایتخت باشد، اما نداند که خیابان انقلاب و حوالی‌اش بیش از همه به چه مشهورند! بله، همان بورس کتاب که به طور حتم شما هم همزمان با خواندن این دو سطر آن را ناخودآگاه زیر لب زمزمه کرده‌اید. اغلب تهرانی‌ها می‌دانند که اگر رد پای چندان پررنگی از کتابفروشی‌ها در محل زندگی‌شان نباشد، حداقل می‌توانند دل‌شان را به این خیابان و رهگذران کتاب به دستش خوش کنند. خیابانی که در آن می‌توان هم کتاب‌هایی از روزگار دور را یافت و هم کتاب‌هایی که تنها چند روز بیشتر از انتشارشان نمی‌گذرد و حتی کتاب‌های به اصطلاح زیرزمینی

کاوش در قلعه شاهدژ اصفهان شواهدی را برای باستان‌شناسان آشکار ساخت که برخلاف اطلاعات مندرج در منابع تاریخی نشان از وجود سه مقطع تاریخی شامل دوره ساسانی، قرون اولیه اسلامی و دوره سلجوقی داشت.

در پي درگذشت استاد ابوالحسن نجفي، آيت‌الله هاشمي رفسنجاني پيام تسليتي صادر کرد. متن پيام به اين شرح است:

در جنوب استان تهران، در مرز استان قم، در پهنه تمدن‌ساز ری، میان انبوهی از محوطه‌های باستانی پیش از تاریخ، در تقاطع شاهراه‌های شرق و غرب و جنوب و شمال ایران، بر کناره بزرگراه قم به گرمسار و در دل طبیعتی بکر که هنوز با دود کارخانه‌ها و ازدحام خودروها خو نگرفته، بنایی عظیم اما مهجور به چشم می‌آید؛ بنایی که گرچه دست روزگار، چین و چروک‌های بسیار برچهره‌اش نقش کرده اما ذره‌ای از زیبایی‌اش نکاسته. رنجور است اما باوقار؛ خسته است اما پرصلابت و عظیم و در عین حال فروتن. او را مادر کاروانسراهای ایران لقب داده‌اند و براستی که چنین است. اگر زیگورات چغازنبیل مادر معابد ایران است؛ اگر تاریخانه دامغان، مادر مساجد ایران است؛ و اگر پل کشکان مادر پل‌های ایران است، «دیر گچین» نیز-بی‌چون و چرا - مادر کاروانسراهای این سرزمین است.