اخبار و گزارش

حرف هاي ديروز وزير ارشاد درباره حراج كريستي و توجه ايشان به حوزه هنرهاي تجسمي دلگرم كننده است. اميدبخش است. اينكه به عنوان يك مقام دولتي به خوبي مي داند كه سازوكار حراج هاي خارجي به گونه يي است كه نظارت دولتي را برنمي تابد و انحصاري شدن در آن معنايي ندارد و محدوديتي براي ارسال آثار به اين مراكز اعمال نمي شود، مايه خرسندي است. وزير ارشاد در اين ميان اما خبر داد ايران در حال مذاكره با مقامات حراج كريستي براي برگزاري اين رويداد هنري در جزيره كيش است.

علي جنتي در گفت و گو با ايسنا درباره اينكه وزارت ارشاد براي مقابله با قاچاق كتاب چه برنامه يي دارد، گفت: ستاد حمايت و صيانت آثار فرهنگي وجود دارد و كارش اين است كه با همكاري دستگاه هاي ذي ربط با قاچاق كتاب و لوح هاي فشرده و سرقت ادبي برخورد كند. اين ستاد تاكنون مثلابا موردي كه بيش از 9 هزار كتاب غيرقانوني تكثير و عرضه كرده، برخورد كرده است و در صورتي كه از مواردي مطلع شويم با آنها برخورد مي كنيم. وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي درباره دستفروشي كتاب در گوشه خيابان نيزتوضيح داد: متاسفانه فروش كتاب ها در خيابان گسترده شده و برخورد با آنها نيز دشوار است.

در مورد نگرش استاد لطفي به تدريس و شيو ه آموزش موسيقي ايراني گفتني است كه استاد از زمان بازگشت شان به ايران منتقد سيستم آموزشي حاكم بودند و عمده نقدشان اين بود كه «چرا اساتيد شيوه خودشان را به هنرجويان تدريس مي كنند؟» ايشان اعتقاد داشتند كه اساتيد بايد شيوه و سنت آموزش موسيقي ايراني را كه از ميرزا عبدالله تا برومند وجود داشته آموزش دهند.

رويكردهاي نو در نظريه اقتصادي را عموما تحت عنوان تفكرات هترودوكسي مي خوانند و منظور از آن نظريات اقتصادي اي است كه در برابر محكمات نظريه هاي جريان اصلي خوانده مي شود. تفكر اقتصادي پساكينزي تنها يكي از چندين مكتب اقتصادي هترودوكس است. بيشتر متفكراني كه با صفت هترودوكس از آنها ياد مي شود، رويكردي در تقابل آشكار با تفكرات اقتصادي نئوكلاسيك دارند كه از آن جمله مي توان به ماركسيست ها، سرافيايي ها (كه نئوريكارديان ها هم خوانده مي شوند)، نئوساختارگرايان، نهادگرايان، مكتب قاعده مندي فرانسه، انسان گرايان يا اقتصاددانان اجتماعي، رفتارگرايان، شومپيتري ها كه تكامل گرا هم خوانده مي شوند و اقتصاددانان فمينيست اشاره كرد.

جشنواره سه‌گانه خلیج‌فارس برای معرفی هرچه بهتر نام این جشنواره و حمایت از گروه‌های موسیقی در دومین دوره خود با اجرای گروه‌های کامنت، نیوش و نایما برگزار می‌شود.

صفحه اول روزنامه های امروز 17 اردیبهشت

جمع‌‌آوری برخی از کتاب‌های ارایه‌شده در بیست‌وهفتمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب، موضع معاون فرهنگی وزارت ارشاد را مبنی بر اینکه «هر کتابی که مجوز اداره کتاب دارد مجوزش برای ما معتبر و محترم است» با ابهام روبه‌رو کرده است. طی روز‌های گذشته برخی از کتاب‌های ارایه‌شده در بیست‌وهفتمین نمایشگاه کتاب تهران از سطح نمایشگاه جمع‌آوری شده‌اند.

دی ماه 1389 همزمان با سالروز تأسیس میراث مکتوب بود که پیشنهاد روزی به نام «میراث مکتوب» از سوی مرکز پژوهشی میراث مکتوب مطرح و برای ثبت این روز در تقویم کشور نامه نگاری ها و پیگیری ها آغاز شد. پس از موافقت اولیۀ شورای فرهنگ عمومی با ثبت این روز در تقویم، از میراث مکتوب خواسته شد تا روزهای پیشنهادی خود را به آن شورا اعلام کند. با توجه به اینکه تاریخ های پیشنهادی باید بیشترین سنخیت را با این روز داشته باشند، پس از رایزنی با استادان، همکاران و پژوهشگران حوزۀ تصحیح متون و نسخ خطی، سه مناسبت اعلام شد: 1- زادروز آقابزرگ تهرانی کتابشناس و صاحب «الذریعه» (18 فروردین)؛ 2- زادروز ابوریحان بیرونی، ریاضیدان و تاریخ ‌نگار (14 شهریور)؛ 3- زادروز استاد ایرج افشار (16 مهر) ایرانشناس و پدر کتابشناسی نوین ایران. اما در نهایت شورای فرهنگ عمومی کشور، روز 19 اردیبهشت، زادروز شیخ کلینی را به عنوان «روز اسناد ملی و میراث مکتوب» در تقویم به تصویب رساند.

کتاب‌های «رمزاندیشی و هنر قدسی»، «مدخلی بر رمزشناسی عرفانی»، «مقدمه‌ای بر هزار و یک شب»، «پژوهشی در دو داستان هزار و یک شب»، «پژوهشی در اسطوره گیل گمش و افسانه اسکندر» و... از آثار جلال ستاری هستند که در نمایشگاه کتاب تهران عرضه شده‌اند.

یک استاد دانشگاه تهران گفت: افرادی که تخصص ندارند یا در حوزه دیگری تخصص دارند پستها را اشغال کرده اند. این مسئله موجب نارضایتی و ناامیدی قشر تحصیلکرده شده است. بنابراین خود به خود گرایش به مطالعه و شوق به دانستن هم کم می شود. دکتر بهرام امیر احمدیان، استاد دانشگاه تهران در مورد اینکه چرا با وجود سفارش اکید دین اسلام بر دانش و دانستن، مطالعه کردن را به صورت یک فرهنگ در نیاورده ایم و متوسط مطالعه مردم در جامعه ما کم است، گفت: نداشتن فرهنگ مطالعه ما ایرانی ها ریشه های تاریخی دارد. اینکه در گذشته دانش در اختیار گروهی خاص بود و سیستم ارباب ـ رعیتی برقرار بوده و مردم به طور طبیعی در اقتصاد روستایی کار می کردند و همگی به عنوان نیروی کار مشغول بودند و بنابراین برای دانش اندوزی فرصتی پیدا نمی کردند و یا انگیزه ای برای آن نداشتند. آموزشهایی که در آن دوران بوده کارا و فراگیر و کارآمد نبوده و به همین جهت علم در حوزه محدودی باقی ماند.