اخبار و گزارش

صفحه اول روزنامه های امروز دوشنبه 6 اردیبهشت

مسعود سلطانی‌فر در ششمین نشست برنامه راه ابریشم که با حضور 33 نماینده از کشورهای عضو در ارومیه برگزار شد گفت: جاده ابریشم با اتصال شرق به غرب، روابط را میان آسیا و اروپا تقویت کرده و یکی از راه کارها برای حفظ این روابط، گسترش همکاری‌ها از طریق بهبود وضعیت جاده ابریشم است.

سیدعلی صالحی که پیش‌تر از جریانی با نام «شعر حکمت» سخن گفته بود در نوشتاری از «منشور شعر حکمت» نوشته است.

متاسفانه همین حالا هم انسان هزاره‌ی سوم آن‌قدر به جهل و کوته‌بینی دچار است که در جاهایی مثل میانمار، به نسل‌کشی و پاک‌سازی قومی مشغول است؛ چه رسد به یک قرن پیش.

شیده احمدزاده در مراسم بزرگداشت شکسپیر و روز جهانی کتاب گفت که قدرت شعری شکسپیر با نمایشنامه‌هایش برابری می‌کند اما همیشه نمایشنامه‌های او و جایگاهی که در تئاتر داشته بر شعرهایش غلبه می‌کند. همچنین امیرعلی نجومیان عنوان کرد که بیش از ۴۱۰ اقتباس از آثار شکسپیر در حوزه سینما و تلویزیون انجام شده است و او دارای بیشترین اقتباس در تاریخ ادبیات جهان است.

علی محمد رفیعی، نویسنده و پژوهشگر حوزه فرهنگ و علوم اسلامی، کتاب «هزار و یک اختراع، میراث مسلمانان در جهان ما» را برای مطالعه پیشنهاد کرد و گفت: در این کتاب مصور دستاوردهای مسلمان در عصر طلایی تمدن اسلامی در حوزه‌های مختلفی از معماری و شهرسازی، تا علوم دقیقه و حتی فیزیک و شیمی نیز آورده شده است.

یاکوهامین آتیلا، مترجم شاهنامه فردوسی با اشاره به ویژگی‌های اخلاقی و معنوی شاهنامه، این اثر را اثری جهانی و ورای مرزهای جغرافیایی عنوان کرد. همچنین میکو یوهانی ویتامکی، استاد دانشگاه هلسینکی فنلاند گفت که شاهنامه در کشور هند، عمدتاً توسط حاکمان و پادشاهان برای آموزش مبانی اخلاقی مطالعه می‌شده است.

غلامحسین ابراهیمی دینانی، استاد حکمت و فلسفه در برنامه معرفت گفت: سخت‌ترین چیز در عالم، درست اندیشیدن است. اندیشیدن واقعی، خطرناک است اما نیندیشیدن خطرناک‌تر است.

حجت الاسلام حسن زاده‌ لیله کوهی، استاد حوزه‌ علمیه‌ قم و کارشناس زبان و ادب عرب در گفتگویی با این خبرگزاری ضمن تشریح برخی فعالیت های زبان پژوهانه خود درباره زبان و ادبیات عربی و فارسی، با محوریت ادبیات قرآنی و روایی، اهمیت و اعتبار شیوه‌های گوناگون زبان‌پژوهی در بستر قرآن را مورد واکاوی قرار داد. بخش اول این گفتگو از نظر می گذرد؛

در زندگي روزمره تنها با پارامترهايي كه دانش‌هاي دقيق با آن مواجه هستند، مواجه نيستيد. فقط با اقتصاد، دين، جامعه و... مواجه نيستيد. با خرافات، قصه، هوس، عصباني شدن مردم و... هم مواجه هستيد. هرج و مرج و آشوب زندگي روزمره با ساختارهاي دقيق رياضي‌گونه علوم و آن پاكيزگي نمي‌سازد. بنابراين اين دفعه اين زندگي روزمره هست كه آنها را مي‌شكند. بايد آنها را فراموش كنيد. آنها را به عنوان شاكله پيشيني ذهن بايد به كناري گذاشت و وارد متن زندگي روزمره شد. گوهر زندگي روزمره پراكتيكال بودن آن است.