محمد ترکمان در نشست «تجربه سه دهه تاریخپژوهی خود» گفت: «مدرس از افرادی بود که مصالح ملی را فدای اتحاد تحت لوای اسلام نمیکرد.» استاد تکمیل همایون نیز در این برنامه ترکمان را پژوهشگری دانست که شجاعت پذیرش اشتباهش را دارد.
سیروس نصرالهزاده در نشست بررسی کتاب «تاریخ جامع ایران» گفت: «نوع نگاه تاریخی در این اثر کمتر دیده میشود و میتوان برخی مجلدهای آنرا جابهجا کرد و هیچ اشکالی هم پیش نمیآید.» روزبه زرینکوب، نیز اظهار کرد: تاریخ جامع ایران باید به صورت جامع و یکدست مفهوم عمیق و واقعی از تاریخ را عرضه کند، در حالی که در این انتقال این درهم تنیدگی و پیوستگی تاریخ ایران ضعیف است.
نشست ابن سینا پژوهی در غرب با حضور علیاکبر ولایتی رئیس مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام و اموس برتولوچی دانشیار فلسفه اسلامی و تاریخ فلسفه قرون وسطی از دانشگاه پبزای ایتالیا
وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي گفت:فرهنگ درايجاد ارتباط ميان ملتها و دولتها از نقش ويژه و بهسزايي برخوردار است که اين نقش علاوه بر روابط ديپلماتيک ميتواند ملتها را به يکديگر بيشتر نزديک کند.
ابریل گارسیا مارکز هنوز هم یکی از پرخوانندهترین نویسندگان ادبیات آمریکای لاتین و جهان است. حتی تعداد ترجمههایی که از «صد سال تنهایی» او به فارسی صورت گرفته، هم نشاندهنده خوانندگان وسیع آثار اوست و هم گویای جذابیتی که او برای مترجمان داشته است. «صد سال تنهایی» اولینبار در اوایل دهه پنجاه توسط بهمن فرزانه به فارسی برگردانده شد و انتشارات امیرکبیرِ آن زمان این کتاب را منتشر کرد. اگرچه ترجمه فرزانه از «صدسال تنهایی» ترجمهای قابل قبول بود اما بعد از آن و در طول این سالها ترجمههای متعدد دیگری از این شاهکار ادبیات آمریکای لاتین به فارسی منتشر شده است.
تا زمان جان لاك و ديويد هيوم، دو جريان عمده در فلسفه غرب وجود داشت؛ يكي جريان آمپريزم (Empiricism) يا تجربه انگاري و ديگري جريان راسيوناليسم (Rationalism) يا خردانگاري. آمپريسم يا آمپريزم به معناي اصالت تجربه و حس است و ميگويد هيچ شناخت بشري وجود ندارد كه پايههاي حسي و تجربي نداشته باشد اما راسيوناليسم يا خردانگاري، در برابر اصطلاح تجربهگرايى قرار مىگيرد و به معناى آن اين است كه هر امرى در مورد حقايق اساسى عالم را مىتوان به وسيله عقل تبيين كرد. اسپينوزا، دكارت، كارتزينها و دكارتيها بيشتر نمايندگان راسيوناليسم يا خردانگاري هستند.
«من نه جوانم نه جویای نام. اگر میدانید با گفتن این جملهها کسی تشویق میشود که آثار خانوادگیاش را به موزهها هدیه و وقف کند، اینها را منتشر کنید». این نخستین واکنش یک «داوطلب» کهنسال است؛ کسی که گنجینه خانوادگیاش را از خانه درآورده تا همگان از آن بهره ببرند و دیگر در انحصار یک نفر نباشد. «ایران دستغیب بهشتی» بانوی نیکوکار ٩٢ سالهای است که ٤ سال پیش در هشتاد و هشتمین سال زندگی، بخشی عمده از آثار هنری خانوادگیاش را به کتابخانه و موزه ملی ملک اهدا و وقف کرده است؛ موزهای که به تعبیر خودش «امن و مناسب» است و بر اساس یک سنت دیرینه ایرانی- اسلامی یعنی «وقف» فعالیت میکند.
«آمار در ایران همیشه مورد اختلاف نظر است». این جمله کوتاه فرد «ریچاردز» جهانگرد انگلیسی که در اوایل روزگار پهلوی اول به ایران آمد، با همه اختصار اما میتواند بیانکننده یک مشکل دیرینه تاریخی در ایران باشد؛ این که سرزمین ایران و مردماناش در گذر تاریخ، گویی با آمار هیچ نسبتی ندارند. از روزگار ریچاردز که کمی عقب برویم، با روایت ادوارد پولاک پزشک اروپایی عصر ناصرالدین شاه قاجار بهتر میتوانیم با این مشکل تاریخی آشنا شویم
«فرنگیمآبی» از آندست پدیدههای تاریخی دویست ساله اخیر ایران به شمار میآید که تاکنون تصویری دقیق از آن عرضه نشده و به دست نیامده است. این پدیده اما از موضوعهای مهم در حوزه تاریخ اجتماعی ایران برشمرده میشود که با وجود تمرکز برخی پژوهشگران بر جنبههای گوناگون آن، هنوز به گونه دقیق واشکافی نشده است. فرنگیمآبی، در یک تعریف گسترده، به یک دگرگونی بزرگ در تاریخ معاصر ایران اشاره دارد؛ رویارویی دو جبهه سنتگرایی و نوینخواهی در برابر یکدیگر. این اما یک تعریف کلی است که ممکن است بسیاری بپذیرند. هنگامی که به جزییات توصیف و تحلیل این پدیده وارد شویم، اختلافات بسیار در میان پژوهشگران و تاریخنگاران پدید میآید.
راهکارهایی بسیار برای گذر از مشکلات، آسانسازی سختیها و کنار زدن اندوه و غم، بر بستر پررمز و راز فرهنگ عامه در تاریخ ایران وجود داشته است؛ بستری که در خود عناصری معناآفرین و پرحرف دارد و دقت در لایههای گوناگون و کنکاش در معنای آنها میتواند بخشهایی پرکشش از آن را پیش روی ما تصویر سازد. در سده های دور آنگاه که اجتماع تازه شکل می گرفت، به تناسب نیازها آیینهایی نیز پدید میآمد؛ سنتهایی که انسان را در برابر طبیعت قهار اما سودمند و پهناور و در برابر مخاطرات روی زمین و زیر پهنای آسمان حفظ میکرد و از آسیبها در امان میداشت. پارهای از این وجوه آیینی فرهنگ در گذر روزگار به جای ماند و برخی به سبب تغییرها و دگرگونیهای تمدنی کناری نهاده شد و از یادها رفت. بیتردید تاثیر این آیینها و سنتها در شکلگیری پیوندهای اجتماعی موضوعی درخور توجه است.
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید