یکى از نوابغ فلسفه که بحق مىتوان او را فیلسوفى مولف در قرن بیستم نامید «لودویگ ویتگنشتاین» است. نابغهاى که در مدت زندگىاش دو دوره فلسفى متفاوت را پشت سر گذاشت و آثارش در فلسفه زبانى و تحلیلى تاثیرات عمیقى در میان فیلسوفان همعصر و بعد از خودش به وجود آورد. ویتگنشتاین در 1889 در وین چشم به جهان گشود و در سال 1908 به انگلستان رفت تا دانشجوى بخش مهندسى دانشگاه منچستر شود.
اوژن فلاندن در زمان محمدشاه قاجار در سالهای ۱۸۴۰ - ۱۸۴۱ میلادی (برابر ۱۲۵۶ - ۱۲۵۸ قمری = ۱۲۱۹ و ۱۲۲۱ خورشیدی) به اتفاق هنرمند هموطن خود بنام پاسکال کست به ایران آمده و در طی سفر مشاهدات خود را از وضعیت ایران، سیاست های بین المللی قاجارها و بناهای تاریخی ایران در کتابی به نام « سفر به ایران » در چند جلد تالیف کردکه در سال ۱۸۵۱ میلادی در شهر پاریس به چاپ رسید.
صفحه اول روزنامه های امروز شنبه 8 اردیبهشت
چند صد سال پیش برای جلوگیری از ورود سیل به شهر طبس و استفاده بهینه از آب طاق، سد و یا بندی بنا شد که باید برای دیدن آن در مسیر رودخانه ای که از منطقه گردشگری کال سردر عبور می کند گذر کرد.
نشست نقد و بررسی کتاب «متفکران معاصر عرب» با حضور مجید مرادی، مترجم کتاب، حمیدرضا شریعتمداری، رئیس دانشکده فلسفه دانشگاه ادیان و مذاهب قم و علی اصغر محمدخانی، معاون فرهنگی شهر کتاب بعداز ظهر سهشنبه چهارم فروردین ماه در شهر کتاب شهید بهشتی برگزار شد.
نخستین روز از همایش حکیم طهران صبح امروز چهارشنبه (5 اردیبهشت) با حضور شخصیتهایی چون آیتالله علیاکبر رشاد، رئیس پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، مهدی محقق، عضو پوسته فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی و... در تالار شیخ صدوق آستان عبدالعظیم حسنی برگزار شد.
كار و فعالیت روشنفكران و جریانهای روشنفكری معاصر در ایران بیش از هر چیزی معطوف به نهاد سیاست و دگرگونیهای سیاسی بوده و روشنفكران ایرانی بیشترین نیرو و توان خود را در این مسیر قرار دادهاند. كوششهایی آرمانشهرگرایانه (به امید رسیدن به وضعیتی آرمانی) كه در لحظهها و بزنگاههایی به نظر میرسیده موفقیتآمیز بوده، هرچند شكستها، ناكامیها و سرخوردگیهایی را در درازمدت پدید آورده است.
راست و درست این است که معماری در ایران و بهویژه از دوران اسلامی به این سو و بالاخص در عصر صفوی تا دوران تجددگرایی، هنری قدسی به شمار میآمد و آیینهای بود که روح پاک هنرمند در برابر جلوههای مینویی میگذاشت و از عالم بالا درک میکرد. این هنر را به هیچوجه نباید با معماری بیروح کنونی سنجید که بهحق تنزل معماری به بنّایی است تا چه رسد به نگارگری بهشتآسا! هنرمند اصیل تا از خود نمیگذشت و مراتب سلوکی را طی نمیکرد، نمیتوانست انتقالدهندة آنهمه ظرافت و نفاست باشد. آثار بازمانده از آن نوع هنر گواه است.
سوای مناطقی که استعمارگران از ایران گسستهاند و اکنون کشورهای جداگانهای محسوب میشوند، شاید کمتر کشوری را بتوان یافت که به اندازه هند از فرهنگ و زبان و آیینها و سنتهای ایران تأثیر پذیرفته باشد. ریشههای مشترک نژادی و زبانی، همزیستی مسالمتآمیز چندهزار ساله و مشابهات چندوجهی تاریخی، از عوامل اصلی این موضوع است. یکی از مقولههای شایان توجه، نفوذ ژرفی است که زبان فارسی در شبهقاره کرده و طی سدههای متوالی بر دل و جان مردم نشسته است
صفحه اول روزنامه های امروز چهارشنبه 5 اردیبهشت
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید