جستجوی پیشرفته

مثنوی

موضوع بندی
- همه موضوعات
- مثنوی بزمی

جستجوی الفبایی

جَنگنامۀ محمد حنفیه؛ داستان محمد حنفیه، به نظم؛ بیت محمد حنفیه به کردی

حماسۀ دینی است، در پیوند با رویداد کربلا، در قالب مثنوی، در 366 بیت، به زبان کردی.

فلکناز؛ داستان شهزاده فلکناز؛ سرو و گل

از سراینده‌ای با تخلص «ضیا»، و در جایی دیگر «ضیاء نقشبی» ]چنین[ در «کهنه‌سالی».
«ضیا» اکنون حدیثی تازه کن ساز
خطــا بـگذار از «شهـزاده فلکنــاز»
بــه نظم او، حدیث احتشان شــاه
از آن ]او[ یاران مجلس ساز آگاه

حسن گلوسوز

از رشیدای زرگر، به آنچنانکه بر فراز نسخه آمده است. وی همان رشیدی تبریزی‌تبار است که در عباس‌آباد اصفهان می‌زیسته و به «عباسی» نیز خوانده شده است.

قضاء و قدر

از حكیم ركنای كاشانی (د 1066ق/6-1655م).

حیدربیگ و صنوبر؛ حیدربیگ نامه؛ حیدربیگ و دختر قاضی کشمیر

از ناشناس. به لهجۀ کردی. متن داستانی است به نظم در داستان «حیدربیگ» از غلامان شاه عباس دوم (1052-1077ق/ 1643-1666م)، و رفتن او به شکار، دیدن دختر قاضی کشمیر، که نام او در تحریرها «سیمنبر»، «سمنبر» و «صنوبر» آمده است. و دلباختن او به حیدربیگ.

فلک ناز؛ سروگل و فلک ناز؛ فلک ناز و خورشید آفرین

از «مسکین» که در این مثنوی «تسکین» تخلص کرده است. در «خاتمة الکتاب و شرح حال تسکین» گوید:
چو تسکین یافت از غم جان مسکین
از این دفتر تخلص یـافت تسکین

خسرو و شیرین

از میرزا شمس‌الدین ابوالفتح، «جرعه» تبریزی (نک‍ : کلیات جرعه). گفته شده سراینده به انجام رساندن داستان دست نیافته است. نسخۀ در دست دربرگیرندۀ پیرامون 2400 بیت است و با این سربندها: