مثنوی

از ناشناس.
آغاز:
بـاز دلم عـاشقی از سر گرفت
تا که دگر پرده ز رخ برگرفت
گر به جفـا زهر بـه جامم کنی
گر ز وفا شهد بـه کـامم کنی

از مولوی بلخی، جلال‌الدین محمد بن بهاءالدین (604-672ق/8-1207-1273م).

از میرزا محمدحسن متخلص به مجرم، كه بایستی از پایان سدۀ 13 و آغاز 14 باشد. مثنوی است كوتاه در 40 بیت، مناجات‌گونه.

از میرزا ابراهیم «صفا» شیرازی (سدۀ 12ق). همان خ 1/220 و نیز خ 2/220.

محمدحسین سبزی‌فروش اصفهانی، متخلص به رفیق، (د 1212ق). مثنوی ست در پیرامون 260 بیت، در سوز و گداز از جدایی و توصیف سراپای دوست.

از سراینده‌ای كه از خود به «خانای قبادی» یاد كرده است: «خانای قبادی» معصیت بارن ـ فریفتۀ شیطان شوم بدكارن.

قائل این مثنوی در شرح احوال خود به عموم اصناف و کسبه و تجّار گوید.

از هاتفی جامی (د 898ق/1492م).
همان خ 2/215.

از ناشناسی كه نام خود را در دیباچه نیاورده است. مثنوی است تمثیلی، در پیرامون 98 بیت، در داستان روباهی كه در باغی می‌چرید و آسیب می‌رساند.

از شیخ فریدالدین محمد، عطار نیشابوری (512-627ق/1118-1230م).

از حجةالاسلام مرحوم، به آنچنانكه در ص. ع. آمده است، كه منظورش حجةالاسلام میرزا محمدتقی تبریزی متخلص به نیر 1248-1312ق می‌باشد.

از محمدقلی ترشتی تهرانی، متخلص به سلیم (د كشمیر 1057ق/1647م).

ایمیل یا شماره موبایل

رمز عبور

مرا به خاطر بسپار.

کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما

کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور

ایمیل یا شماره موبایل

رمز عبور

تکرار رمز عبور

نام

نام خانوادگی

جنسیت

عضویت در خبرنامه.

قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید

در جستجوی چه هستید ؟