غلامرضا اعوانی گفت:بر خلاف فلسفه امروز که در آن چندان بحث حقیقت مطرح نیست. در دوره جدید از حکمت فاصله گرفتیم. فراموش نکنیم ایران سهم بسیار مهمی در حکمت و بسط آن دارد. بزرگترین حکمای اسلامی از ایران فرهنگی بودند. ایران فرهنگی هم در آسیا و هند و چین موثر بوده و هم در اروپا. علاقه من به حکمت باعث شد که به فلسفههای قدیم بپردازم. حکمت علم مطلق است.
محمدحسین صادقی گفت: آغاز تکاپوهای مشروطهخواهی در هردو کشور تقریباً همزمان بود و زمانی که در عثمانی، نوعثمانیان با عبور از گفتمان تنظیمات، مفاهیم مشروطهخواهی را طرح میکنند؛ پیشگامان مشروطۀ ایران نیز همین کار را میکنند.
فتوت معتقد است: «زیمرمن در این کتاب موفق شده پیچیدهترین مفاهیم فلسفی را بدون آنکه از عمقشان کاسته شود، بهزبانی «روایتگونه» و قابلفهم بیان کند».
امیرسعید الهی گفت: در سالهای اخیر مورخان کوشیدهاند که رابطه میان تاریخ و ایدئولوژی را پر کنند و متوجه شدهاند که کاربرد زبان علمی در تاریخنویسی نمیتواند در بستری ایدئولوژیک رشد کند. در کشورهایی که رهبری خودکامه آن برای تامین منافع خود یک قرائت رسمی از تاریخ ایجاد میکند، تاریخنگاری را به نوعی ایدئولوژی تعبیر میکند که این امر را در دوران آتاتورک در ترکیه و تشکیل «بنیاد تاریخی ترک» شاهد بودیم.
کتاب «ریشهیابی یک سقوط تاریخی» با تمرکز بر شکافهای اجتماعی، نگاه رایج به فروپاشی صفویه را به چالش میکشد؛ مهدی موسوی خوانساری از ضرورت بازخوانی اجتماعی تاریخ ایران میگوید.
به گفته هاشمی: «ابنسینا فیلسوفی است که مهمترین هدفش، رشد «عقلانیت» در جامعۀ انسانی و تعالی جایگاه انسان در نظام هستی است. او اگر از آثار پیشینیان بهره میبرد، خود را به مقام «شارح» تنزل نمیدهد و اگر دربارۀ مسائل دینی بحث میکند، به «تقلید» و «تعصّب» روی نیاورده و به «نقل» اکتفا نمیکند»
محیا شعیبی: نظام اداری ایران بعد از صفویه کوچکتر و کمکارکردتر شده و مدیریت به سمت شیوههای شفاهی گرایش یافته بود. دیگر خبری از تجملات و زیباییهای اداری دوران صفوی نبود، اما با این حال، بخش اداری همچنان فعال و کارآمد باقی مانده بود.
محمد بختیاری، دانشیار و عضو هیأت علمی گروه تاریخ دانشگاه بینالمللی امام خمینی گفت: جامعه روستایی در دوره قاجار ستون فقرات حیات اقتصادی، اجتماعی و حتی سیاسی ایران بود، اما در پژوهشهای تاریخی کمتر بهصورت مستقل و نظاممند بررسی شده است.
عباس زریاب خویی پژوهشگری است که یکی از غنیترین منابع ایرانشناسی موجود در کشور محصول سالها زحمات او در میان نسخ خطی است.
محمدرضا فدایی گفت: آندرهاس ویمر بر این باور است مطالعۀ ملّتسازی برای فهم جهان امروز لازم است. او اعتقاد دارد خیلی از بحرانهای معاصر -جنگ داخلی، دولتهای ناکارآمد، دموکراسیهای شکننده و امثالهم- صرفاً ناشی از فقر یا دیکتاتوری نیستند، بلکه نتیجۀ عدم تحقق واقعی ملّتسازی هستند.
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید