اخبار

اندیشۀ سیاسی و دیپلماسی در ایران باستان، به‌ویژه در دورۀ فرمانروایی هخامنشیان، یکی از مهمترین عرصه‌های پژوهش تاریخی است که همواره توجه محققان و اندیشمندان را به خود جلب کرده است. امپراتوری هخامنشی به‌عنوان نخستین قدرت جهانی با گستره‌ای وسیع از آسیای مرکزی تا مدیترانه، نه‌تنها در عرصۀ نظامی و سیاسی سرآمد بود، بلکه در حوزۀ دیپلماسی، مدیریت روابط میان اقوام و سرزمین‌های گوناگون و ایجاد مفهوم تازه‌ای از صلح و همزیستی، نقش بی‌بدیلی ایفا کرد.

چرا یادی از هخامنشیان در آثار تاریخی و روایات ملی بازمانده از دوره‌های قدیم باقی نمانده و دلیل این فراموشی ظاهری چیست؟ از همان آغاز آشنایی مورخان غربی با منابع تاریخ ملی ایران، همواره این پرسش مطرح بود که چرا تاریخ و دودمان هخامنشی که در منابع غربی نمود فراوان یافته‌اند. در تاریخ‌نگاری ایرانی خبری نیست و این مساله سپس با رمزگشایی متون میخی برای ایرانیان نیز پرسش برانگیز شد.

گزارشی تحقیقی از ریشه فرهنگ دیپلماسی ایران باستان كه در نماد «معنایی» شعر فارسی زنده ماند

نشست «هخامنشیان در دریای سیاه» بیست‌ونهم اردیبهشت‌ماه 1403 در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی برگزار شد.

ریتون‌ها ظروفی آشامیدنی هستند که به شکل نیم‌تنه فوقانی بدن یا به شکل سر و شاخ یک حیوان درآمده‌اند و در کل ظروفی که جانورسان بوده و دارای روزنه ورود و خروج مایع باشد، تحت عنوان ریتون طبقه‌بندی می‌کنند. ریتون‌ها در دوره هخامنشی ارزش بالایی را در بین ظروف به خود اختصاص داده‌اند و خاص طبقه اشراف هستند.

دومین نشست تخصصی «حضور هخامنشیان در شمال شرق ایران» بر اساس یافته‌های جدید باستان‌شناسی حوضه اترک برگزار می‌شود.

کتاب هخامنشیان (از مجموعه از ایران چه می‌دانم؟) تالیف محمدتقی ایمان‌پور از سوی دفتر پژوهش‌های فرهنگی منتشر شد. در این کتاب کوشیده شده با نگاهی علمی و مستند چگونگی شکل‌گیری امپراتوری هخامنشی و تحولات سیاسی آن تا پایان این امپراتوری در هشت فصل تحریر و معرفی شود.

بررسی تصاویر تخت جمشید از زمان بیرون آمدن از زیر خاک تاکنون نشان می‌دهد که آکیناکه یا دشنه‌ای که به کمر رییس تشریفات در صحنه بار عام شاهی (داریوش شاه) در دوره‌های مختلف بسته شده، سرنوشتی متفاوت داشته اما چند سالی است که اثری از آن دیده نمی‌شود و سرگذشت نامعلومی پیدا کرده است.

آزرمیدخت فرهیخته‌والا در یادداشتی به هویت انسان‌مدار، آزادمنش و دادگر جامعه ایرانی در عهد هخامنشی پرداخته و بر این باور است که این دوره باستانی تا همیشه موجب شگفتی تاریخ بشر خواهد بود.

از آن‌جا که اثری از هخامنشیان در شاهنامه و بالطبع در خدای نامۀ عصر ساسانی نیست، از ابتدای شکل گیری مطالعات بر دودمان ساسانی، همواره بحث بر این بوده که آیا ساسانیان از هخامنشیان آگاهی داشته اند یا خیر.