اخبار

مرکز نسخ خطی آکادمی علوم تاجیکستان همواره کانون پژوهش درباره ابرمردان علم و ادب بوده است؛ در این میان، تحقیق پیرامون زندگی، زمانه و آثار عطار نیشابوری، عارف و شاعر سترگ قرن ششم و هفتم هجری، جایگاهی ویژه دارد.

شهر نیشابور از دیرباز تاکنون مرکز علم و دانش بوده است؛ به‌ویژه آنکه مدرسه «نظامیه» نیز در این شهر واقع شده بود. دانشمندان بزرگی از این خاک برخاسته‌اند که از جمله‌ برجسته‌ترین آن‌ها می‌توان به عطار نیشابوری و حکیم عمر خیام اشاره کرد.

در حوزه پژوهش‌های عرفانی، می‌توان از کلان‌الگویی بهره جست که شامل سه سطح است: «الگوی سنت عرفانی» (اصول و مبانی عرفان)، «الگوی مشرب عرفانی» (مجموعه تعالیم، مفاهیم و دیدگاه‌ها) و «الگوی زبان عرفانی» (شیوه بیان تجربه‌ها، آداب و موضوعات عرفانی).

آن وقت که عطار سرود «مجمعی کردند مرغان جهان» داستانی کهن را برای همه ما باز گفت که هنوز و بعد از قرن‌ها می‌توانیم جمع شویم و به مسیری بیاندیشیم که برای سیمرغ شدن باید طی کرد.

فریدالدین ابوحامد محمد عطار نیشابوری، معروف به شیخ عطار نیشابوری، از شاعران و عارفان مشهور ایرانی قرن ششم و هفتم هجری قمری است. این شاعر بزرگ در روستایی به نام کدکن در حوالی نیشابور متولد شد و یکی از بزرگ‌ترین مردان نام‌آور تاریخ ادبیات ایران بوده است، عطار را می‌توان مسافری از هفت شهر عشق دانست.

عطار نیشابوری، شاعر، عارف و صوفی چیره‌دستی که قرن‌ها با زبان لطیف و اندیشه‌ ژرفش، پنجره‌ای رو به جهان معنا گشوده و سالکان طریق حقیقت را راهنمایی کرده است.

ویراست جدید کتاب «شرح احوال و نقد و تحلیل آثار شیخ فرید الدین محمد عطار نیشابوری» از سوی انتشارات انجمن آثار و مفاخر فرهنگی منتشر شد.

عطار قصد نداشت تا اسرار طبیعت را کشف کند. از سوی دیگر، در او انگیزه‌ای برای نمایش دانشش وجود نداشته است. تنها زمانی به ابراز دانش خود دست می‌زند که می‌خواهد مبحثی از علم را در قالب یک داستان بیان کند.

مهدی محبتی، ادیب و عطارشناس، با تاکید بر کارآمدی آموزه‌های عرفانی عطار برای انسان معاصر، گفت: گفت‌وگومحوری، روایت‌پردازی و توجه به کرامت انسان، سه رکن اساسی اندیشه عطار است که می‌تواند بسیاری از گره‌های فکری و اجتماعی امروز را بگشاید.

عطار نیشابوری، معمار بزرگ غزل عرفانی و مثنوی‌های روایی، فراتر از یک شاعر، سالکی است که «درد» را درون‌مایه اصلی کمال انسانی می‌داند. ۲۵ فروردین، بهانه‌ای است برای بازخوانی آثار او؛ از موسیقی پرنیانی غزل‌هایش تا ساختارهای پیچیده روایی در منطق‌الطیر و الهی‌نامه. او با نگاهی پارادوکسیکال به مفاهیمی چون ابلیس و توبه، نقشی نو در تاریخ اندیشه و ادبیات ایران رقم زده است.