«آزاد انديشي ديني»، واژهاي است كه يادگار امام از آن به عنوان يكي از ديدگاههاي امام راحل ياد ميكند و تحجر را از مباحثي ميداند كه مبارزه با آن با ارتحال ايشان بر زمين مانده است. ديدگاهي كه نه تنها در منظر امام راحل بلكه در بسياري از انقلابيون مسلماني نيز كه وارد مبارزه شده بودند، وجود داشت. آنجا كه يادگار امام از آن انقلابيون با عناويني ياد ميكند كه از طيف سنتي نبودند،
حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی جان و روان زبان پارسی و شاهنشاه هماره فرهنگ و ادب ایرانی است. او کسی نیست که نیاز باشد برایش بزرگداشت برگزار کنند که او خود بزرگ هست. در هیچ زبان و هیچ کشور و هیچ فرهنگی، نمیتوان چون او پیدا کرد که در حفظ زبان و فرهنگ خود چنین کوشیده باشد. اگرچه در گذشته، ایرانیان به شاهنامه توجه بسیار داشتند و بویژه شبهای زمستان، والدین برای فرزندان خود میخواندند و شاهنامه خوانی گویی برای ایرانیان نهادینه شده بود اما امروزه و با رواج تکنولوژی، تنها در میان روستاییان و بیشتر عشایر این قضیه رواج دارد. اگرچه شاهنامه بیش از هر کتابی در میان مردم جهان شناخته شده است اما متأسفانه چندان در میان ایرانیان قدر دانسته نشده است.
نوک پیکان نقدِ حافظ متوجه ریا و تزویر در جامعهای است که عنوان دینی را یدک میکشد. از همینرو دعوت او به ترک ریا و تزویر است (غزل ۲۷۴): به دور لاله قدح گیر و بیریا می باشر به بوی گل، نفسی همدم صبا می باش
به بهانه ۲۵ اردیبهشت، روز بزرگداشت فردوسی و ششمین سالگرد درگذشت فردوسی پژوه بزرگ، دکتر محمدامین ریاحی استاد دکتر محمدامین ریاحی، ماهی است در آسمان ادب و فرهنگ ایران که هیچوقت غروب نمیکند و همیشه زنده است.
صفحه اول روزنامه های امروز یکشنبه 27 اردیبهشت
ابراهیم فیاض گفت: علوم انسانی فارغ از دین نیست. چرا که علوم فرهنگی دین در آن جاری است. صادق زیباکلام هم گفت: علم، علم است و یهودی، مسیحی و بودایی ندارد. مسأله این است که باید بیایم علم را تعریف کنیم.
شب شعر "وطن پارسی" در کانون ادبیات برگزار شد و شماری از شاعران و استادان زبان فارسی از ایران، افغانستان و تاجیکستان این میراث مشترک باستانی را گرامی داشتند. در این نشست گفته شد: تحریف و وارونگی تاریخ در کشورهای پساشوروی به شدت شکل گرفته و نه تنها شاعردزدی بلکه تاریخدزدی نیز بسیار رواج پیدا کرده است.
مسعود بُربُر: حکیم ابوالقاسم فردوسی طوسی، سخنسرای نامدار ایران و سراینده شاهنامه است. او را بزرگترین سراینده پارسیگو دانستهاند و شاهنامه او را نجاتدهنده و حافظ زبان پارسی و تمدن ایرانی خواندهاند.ابرافسانهای سترگ، سرشار از اسطورههای گوناگون و شخصیتهای پیچیده، که با در برداشتن جوانب گوناگون فرهنگ و تمدن ایرانی، نقش میثاق ملی ایرانیان را بازی کرده و شبهای گوناگون در نقاط گوناگونی از این سرزمین در جمع خانوادهها و مردم، همخوانی شده است. اما شاهنامه به مثابه میثاق ملی ایرانیان، چه اندازه از آنِ همه ایرانیان امروز است؟ جایگاه اقوام ایرانی در شاهنامه کجاست و این میثاق تاریخی ملی برای یک فرد ایرانی، از هر قومیتی که باشد، چه در بر دارد؟ این پرسشها و بیشتر را به مناسبت ۲۵ اردیبهشت ماه، روز بزرگداشت این فرزانه خردمند و خردورز، از دکتر شروین وکیلی، جامعه شناس، اسطورهشناس و پژوهشگر تاریخ و فرهنگ و تمدن ایرانی پرسیدیم.
محمدعلی سپانلو در 29 آبان 1319 در تهران متولد شد. او شخصیتی جامعالاطراف داشت و علاوه بر شعر و شاعری در زمینه نقد و معرفی داستانهای درخشان فارسی فعال بود. نمونه بارز این مدعا چاپ مجموعه داستان «مردان» و انتشار کتابهای درخشان «در جستوجوی واقعیت» و «بازآفرینی واقعیت» است.
لیلی گلستان مترجم و نگارخانهدار ایرانی است. وی دختر ابراهیم گلستان کارگردان، داستاننویس، مترجم، روزنامهنگار، و عکاس ایرانی است. لیلی گلستان روز یکشنبه برای امضای کتاب هایش در انتشارات ثالث حاضر شده بود. در حاشیه نمایشگاه کتاب گفتگویی با او داشتیم.
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید