اخبار

آیت‏ الله حاج شیخ عبدالحسین چهرگانی غروی در سال 1289 ش (1328ق) در خاندانی كه سابقه سه قرن روحانیت و مرجعیت در منطقه آذربایجان داشتند در نجف اشرف به دنیا آمد

سعدی شاعری است متفکر یا متفکری است شاعر و مُصلحی است که با هدف اصلاح نارسایی ها و کاستی ها می نویسد و می سراید و در مقام متفکری شاعر، یا شاعری متفکر، چونان دیگر متفکران بزرگ از وضع موجود با همة مطلوب بودن نسبی اش چنان که باید، راضی نیست و می کوشد تا طرحی از جامعة آرمانی خود به دست دهد.

استاد احمد منزوی متولد 1304 در شهر سامرا و فهرست‌نویس و محقق در حوزه علوم اسلامی بود. وی پسر دوم حاج شیخ آقا بزرگ تهرانی، دانشمند و عالم شیعی و مؤلف کتاب الذریعه الی تصانیف الشیعه بود.

در جریان جنگ جهانی دوم، هنگامی كه منشور ملل متحد در دست تدوین بود، احترام به حقوق بشر و آزادی‏ های سیاسی مورد توجه نمایندگان كشورهای مختلف جهان واقع شد. پس از چندی، سازمان ملل متحد تصمیم گرفت كه این حقوق، همه جا و برای همه ملت‏ها قابل اجرا باشد

نام اصلی تخت جمشید در دوره هخامنشی «پارسه» بوده است. در این بررسی، نخست علل انتساب عنوان «تخت جمشید» و چگونگی نسبت دادن این تختگاه بزرگ هخامنشی به جمشید، پادشاه اساطیری ایران باستان، بازگو می شود. آن گاه نظریه های دو دسته از ایران شناسان درباره کارکرد اصلی تخت جمشید مطرح می گردد. دسته نخست برآنند که تخت جمشید صرفا تختگاه اداری و سیاسی پادشاهان هخامنشی بوده، اما گروه دوم معتقدند که تخت جمشید تختگاهی آیینی و حتی صرفا یک معبد بوده است.

احمد شاملو متولد 21 آذر 1304؛ محمود مشرف آزاد تهرانی(م.آزاد) متولد 18[و به روایتی 19]آذر 1312؛دکتر رضا براهنی متولد 21 آذر 1314؛ این سه، چهرههای مطرح شعری یک عصرند با رویکردهایی تقریباً متضاد چه از لحاظ نگرش به جهان و چه در ذائقه شعری و چه انتخابها و چه حتی پرورش نسلی از شاعران که بعدها هر یک به نامهای آشنای عصرشان یا پس از ایشان بدل شدند؛ در این میان، م.آزاد شاعری فارغ از رویکردهای مشهود سیاسی بود اما رویکردهای اجتماعی-انتقادی شعرهایش غیر قابل انکار است.

بلخ یکی از خاستگاه های ادبیات پارسی نو است. ازاین رو، در زبان پارسی نو، شماری از واژه ها از زبان بلخی وام گرفته شده اند. این واژه ها را می توان به دو دسته بخش کرد. دستۀ نخست واژه هایی که در آن ها d ایرانی باستان به l تبدیل شده اند و شمارشان بیش تر است؛ دستۀ دوم واژه هایی که این دگرگونی آوایی در آن ها صورت نگرفته است

در میان شهدای مسیحی ایرانی در عهد شاپور دوم، که مقاتل آنان به زبان سریانی در دست است، از گوشت آزاد نامی با عنوان « ریئس خواجگان دربار و مربی شاه» و ملقب به ازبد یاد شده است. همین لقب برای مار اّبایِ جاثلیق، که از معاصران قباد اول و یکی دیگر از شهدای مسیحی ایرانی بود، نیز ذکر شده است.

هنرناب و اصیل موسیقی ایرانی از دیرباز مورد توجه قرارداشته است. هنرمندان واستادانی چون جلیل شهنار، تاج اصفهانی، حسن کسایی، عبدالله دوامی، پرویز مشکاتیان، محمد رضا شجریان، محمد رضا لطفی و... از جمله چهره‌هایی بودند که تاریخ هنر موسیقی و آوازی ایران را در دنیا نگاشتند و به‌عنوان میراثی هنری به ثبت رساندند. وامداران میراث گذشتگان که سینه به سینه موسیقی سرزمین خود را حفظ کردند تا نسل آینده بداند ریشه هنرموسیقی او چه بوده است. اما با گذر زمان و اختلاف نظرهایی که شکل گرفت، آرام آرام موسیقی ایرانی بویژه در حوزه موسیقی آوازی از هم گسسته شد و کار به جایی رسید که امروزه عملاً تعداد خوانندگان موسیقی آوازی که در قید حیات هستند به انگشتان دو دست هم نمی‌رسد؛ این مسأله زنگ هشداری به مسئولان فرهنگ و هنر بود تا تدبیری برای این موضوع بیندیشند بدین سبب آنها با برپایی نخستین جشنواره موسیقی کلاسیک ایرانی براین هدف بودند ازنسل بعدی موسیقی ساز و آوازی که بیان‌کننده بخشی از موسیقی هویتی هستند حمایت و پشتیبانی داشته باشند.

امروز که ما خادمان بزرگ ترین پدیدار بشری یعنی کتاب در این مجلس عالی دور هم گرد آمده ایم و به حکم حرکت لایقفای زمان دو امر زمانی در برابر هم ایستاده؛ یکی امر زمانی که باید از گردونه خارج شود و آنچه به دست داشته باشد باید با امر زمانی دیگر که وارد این گردونه می شود