اخبار

محمد جعفری‌قنواتی، نویسنده و پژوهشگر ادبیات فولکلور، کتاب «هزار و یک شب»​ و «شاهنامه» را برای مطالعه پایان هفته پیشنهاد داد و گفت: کتاب «هزار و یک شب» دستاورد چند فرهنگ مختلف است و مطالعه آن ما را با فرهنگ خودمان و سایر ملل آشنا می‌کند.

همايش «نقش نولكشور در گسترش زبان و ادبيات فارسي در جهان با همكاري و حمايت دپارتمان فارسي دانشگاه دهلي، موسسه مطالعات ايران و هند، بنياد فارسي هند، موسسه خانه كتاب، رايزني فرهنگي ايران در دهلي و انجمن ترقي اردو، موسسه بياض و فصلنامه های « نقد كتاب ميراث» و « نقد كتاب هنر» به مدت دو روز در دانشگاه دهلي برپا شده است.

آرمان ايران؛ کنگرۀ میان دوره‎ای انجمن ایران ‎شناسان اروپا پنج شنبه ٥ اسفند 1395 در مركز دائرة المعارف بزرگ اسلامى، برگزار شد.

ساده‌نویسی را می‌توان به دورانی که ادبیات ترجمه وارد ایران شد ارجاع داد. شاعران و نویسندگانی که با آثار جهانی آشنا شدند به سمت ساده‌نویسی گرایش پیدا کردند تا توان رقابت خود را با بزرگان ادبیات جهان بسنجند و به رخ کشند. شاعرانی مانند فروغ فرخزاد پیرو تأثیری که از شعر زنان جهان گرفته بود، زبان ساده و به‌روز را برای چهارپاره‌هایش برگزید.

کتاب «بحران معرفت‌شناختی؛ روایت دراماتیک و فلسفه علم» نوشته السدیر مک‌اینتایر، فیلسوف انگلیسی که در حوزه فلسفه اخلاق و فلسفه سیاست شهرت بسیاری دارد، اخیراً با ترجمه علیرضا بهشتی، استاد علوم‌ سیاسی دانشگاه تربیت مدرس، از سوی انتشارات ناهید روانه بازار نشر شده است. مک‌‌اینتایر در این اثر درصدد است تا به چیستی معرفت‌شناسی از دریچه دراماتیک بپردازد. علیرضا بهشتی معتقد است که مک‌اینتایر توانسته از مدرنیته فاصله بگیرد و یک نگاه تاریخی ارائه کند که برای ما که خارج از مدرنیته هستیم، بسیار جاذبه دارد. به زعم بهشتی، تحولات معرفتی صد سال اخیر ایران را می‌توان با نظریه «بحران معرفت شناختی مک‌اینتایر» توضیح داد.

اسنی ها فرقه ای از یهود هستند که در قرن دوم پیش از میلاد در فلسطین و سوریه سکونت داشته و در تاریخ یهود به عنوان زهاد شناخته شده اند. این گروه به علت تعالیم و آئین های خاص خود که متمایز از دیگر فرقه های یهودی است، منادیان آئین مسیحیت به حساب می آیند. آنچه در مورد تعالیم و آئین های این فرقه در اختیار محققان است، برگرفته از منابع یونانی اسناد قمران است که احتمال داده شده مربوط به جماعت اسنی می باشد.

دانش فقه‌الحدیث، به عنوان حوزه‌ای از علوم دینی که متصدی فهم احادیث و مسائل مربوط به آن است، با وجود اهتمام عالمان اسلامی از اصناف مختلف، شامل محدثان و فقیهان و متکلمان در طی سده های متمادی، هنوز آن جایگاهی که شایسته آن است، به‌دست نیاورده است.

بحث هنر بسیار فراتر از یک تئاتر و نقاشی است و شناخت و گرامیداشت مقام یک هنرمند در حقیقت شناخت ذات حقیقی یک ملت در آینه تاریخ و گذشته سرزمین خویش است. تا آنجا که بنیاد سلامت و آگاهی و هوشیاری و معرفت یک ملت نشان از پیشینه فرهنگی و غنای هنری آن سرزمین دارد. دراین‌میان ملت ایران مفتخر است که صاحب تاریخی کهن و گنجینه‌ای بی‌نظیر از غنی‌ترین میراث فرهنگی و هنری جهان است. این میراث گران‌سنگ حاصل اندیشه، نبوغ و هنر هنرمندانی است که تمام زندگی، جوانی و سلامتی خود را بی‌دریغ وقف بنیادگذاری و آفرینش این فرهنگ و هنر عظیم كردند تا امروز سنت افتخار و آبروی ملی ما باشد. حسن ناهید، از جمله این هنرمندان است. با او گفت‌وگویی داشتیم که درادامه مشروح آن را می‌خوانید

بدیهی است که اطلاعات منابع مکتوب با کاستی هایی همراه است و این آثار در سیر تاریخی خود از متون پیشین وام گرفته اند، چنانکه با مطالعه ی راحه الصدور راوندی یا زبده النصره بنداری اصفهانی و منابع دیگر، مطالب قابل توجهی در مورد تاریخ محلی ایران در عهد سلجوقیان به دست نمی آید و این مطالب در قرون بعدی در آثاری چون روضه الصفای ناصری تکرار و تلخیص شده اند

محمد اقبال [لاهوری] (1938 - 1877)، شاعر و فیلسوف سرشناس هند مسلمان، در سال 1923 مجموعه‌ی شعری به فارسی منتشر کرد به نام پیام مَشرق. این مجموعه پاسخ او بود به اثر گوته به نام West - Östlicher Divan [دیوان غربی - شرقی]، که آن اثر نیز به نوبه‌ی خود واکنش آن شاعر آلمانی بود نسبت به نخستین ترجمه‌ی آلمانی شعر فارسی، و به ویژه اشعار حافظ. این اثر گوته، که در سال 1819 منتشر شد، در جهان اسلام که نفوذ ادبی دو قدرت استعماری فرانسه و بریتانیا در قرن نوزده بر آن مسلط شده بود، چندان توجهی بر نَیَ انگیخت.