اخبار

یکی از مباحث پر چالش بین مورخان وسیره نگاران، عبارت است از: حوزۀ اختیارات پیامبر اکرم(ص) در تشریع احکام الهی، که یکی از مسئله های آن تحت عنوان "نظریۀ تفویض امر دین به پیامبر اکرم(ص)" در بین علمای شیعه و سنّی با چالش فراوان روبه روست، که در این مقاله نظریۀ مزبور با تأکید بر آرای عالمان اهل سنت مورد بحث قرار گرفته است.

بر اساس آموزه های دینی، مقولۀ تحدیث به معنای گفت و گوی ملائک با پیامیر یا امام یا فرد دیگر است . این مقوله از زمان پیامبر(ص)مطرح بوده و می توانسته در مواردی، منبع علوم ایشان تلقی شود. این که بعد از پیامبر (ص) کسی به وحی نبوت دسترسی ندارد در جامعۀ اسلامی معادل امنناع دسترسی به منابع علم الهی تلقی شده بود و هر گونه دعوی علم الهی و غیر کسبی معادل دعوی نبوت معرفی می شد.

موبدان درجامعۀ طبقاتی ساسانیان از جایگاه رفیعی برخوردار بودند؛ ولی با ورود اسلام و کم رنگ شدن تدریجی دین زرتشت در ایران، سرنوشت آنان دستخوش تغییرشد. دانستن این نکته اساسی که این تغییر، چه تأثیری در نقش آنان در عرصه های مختلف دینی- علمی، و سیاسی - اجتماعی داشت، ذهن را به تکاپو وا می دارد.

در جرائد پایتخت مقالاتی دیده شد با عنوان « اظهار صاحب نظران دربارۀ تغییرات جدید خط فارسی» و روی هم رفته معلوم شد که این موضوع در مجلس شورای ملی عنوان شده و وزارت فرهنگ درصدد برآمده است که قواعد املاء و رسم الخط را تثبیت نماید.

کافه‌ها از نخستین نشانه‌های شهری تجدد در سبک زندگی نسل جدید ایرانیان در تاریخ معاصر به شمار می‌آمدند. این نهادهای نوبنیاد به سبک غربی، که در جایگاه مقایسه در برابر قهوه‌خانه‌های ایرانی جای می‌گرفتند، بخش‌هایی از جامعه را به سوی خود می‌کشاندند که آنان را به قهوه‌خانه‌ها چندان راه نبود. نسلی نو از ایرانیان که در دانشگاه‌های اروپایی درس خوانده یا در دارالفنون دانش آموخته بودند، نیازهایی نو در حوزه زندگی اجتماعی داشتند که تهرانِ آن روزگار برنمی‌آورد. کافه‌ها، مکان‌هایی به شمار می‌آمدند که در مسیر تازه زندگی اینان را به خود می‌کشاندند.

در تاریخ زبانهای ایرانی سه دوره می توان تشخیص داد: الف- دورۀ زبانهای باستانی ایران، یعنی از آغاز پیدایش زبانهای کهن ایرانی از زبان مشترک هند و ایرانی که تقریباً از اوائل هزارۀ دوم پیش از میلاد شروع می شود و تا قرن چهارم و سوم پیش از میلاد امتداد می یابد.

بعضی از حضار محترم ممکن است به خاطر داشته باشند چند سال پیش در همین مکان اجتماع حاصل کرده و دربارۀ یکی از متفکران بزرگ - که نام او بر مکتبی که امروز ما آن را مکتب اصفهان می نامیم حکمفرمایی می کند – بحث کردیم.

سید‌متولی عبدالعال 26 آوریل سال 1947 میلادی در روستایی واقع در استان الشرقیه در کشور مصر متولد شد. پدرش متولی نام داشت و مادر به دلیل ارادتی که به شیخ سیداحمد البدوی داشت او را سید نام گذاشت. خانواده وی کشاورز و ساکن روستا بودند و سید‌متولی از همان کودکی به خواست خانواده و علاقه خودش به آموختن قرآن کریم پرداخت.

بعد از انتشار اسناد جدید آمریكا در مورد كودتای ٢٨ مرداد روزنامه «اعتماد» اقدام به انتشار یادداشتی از یرواند آبراهامیان كرد كه با نقد برخی صاحب‌نظران از جمله فریدون مجلسی مواجه شد. اینك نقد فریدون مجلسی نسبت به یادداشت مذكور از نظر می‌گذرد.

در علم «تاریخ» بسیار مطلع است. تمام متدهای جهانی روز را می‌داند و حتی خود، اکنون به جایگاهی رسیده که نظریه‌ پردازی نیز می‌کند. اگر بگوییم طرح و بحث «تاریخ محلی» در فضای تاریخ نگاری امروز ایران مدیون اوست، سخنی به گزافه نگفته‌ایم. او که تلاش کرد این گونه، به فضای علمی ایران راه یافته و در دانشگاه‌ها تدریس شود، حتی انجمنی هم دارد که با این عنوان فعالیت می‌کند. «مرتضی نورائی» چیزی در حدود 26 سال است که تدریس در فضای آکادمیک را تجربه می‌کند و اکنون استاد تمام در گروه تاریخ دانشگاه اصفهان است.