اخبار

بقعه ی شیخ صفی الدین اردبیلی یکی از مکان های مذهبی و زیارتی مهم در دوران حکومت صفوی به شمار می رفت.امور مربوط به این بقعه تا پیش از تأسیس حکومت صفوی اغلب مستقیماً توسط شیوخی که رهبری طریقت صفوی را بر عهده داشتند، اداره می شد

جنبش صوفیانه شیخ زاهد گیلانی در تاریخ تصوف ایران از اهمیت زیادی برخوردار بوده است. شیخ زاهد گیلانی جنبش عرفانیی را پایه گذاری نمود که با سایر فرقه های صوفیانهپیشین در ایران، تفاوت هایی داشت.

ایان وات در مقاله مشهور «طلوع رمان» روش دکارت در رسیدن به حقیقت را متضمن نوعی فردیت متکی به امکانات درونی فاعل شناسا می‌داند که دیگر منتظر اشراق عقل فعال یا هیچ مبدا عالی دیگری نیست و این نوع فردیت را زمینه‌ساز تکوین نوعی رئالیسم انتقادی در ادبیات و داستان‌نویسی در غرب جدید معرفی می‌کند.

امام‌حسین(ع) با سی تن از بنی‌هاشم به دارالاماره رفت و پیش از آن، از یاران خود خواست تا بیرون بمانند و فرمود: «وقتى نزد ولید رفتم و با او گفتگو کردم، شما بر در خانه بمانید و هر گاه شما را فرا خواندم، یا شنیدید که گفتگو بالا گرفته و صداها بلند شده، داخل شوید و گرنه از جاى خود حرکت نکنید تا من نزد شما بیایم.»۱۵امام(ع) وارد دارالاماره شد و با ولید به گفتگو پرداخت.

ملاعبداللَّه شوشتری، سال‏ها در حوزه‏ ی علمیه‏ ی نجف تحصیل كرد و از محضر اساتید برجسته ‏ی این مركز دینی بهره برد. او سپس به ایران مراجعت نمود و به تدریس و تربیت شاگردان پرداخت. ملاعبداللَّه شوشتری در زهد و تقوا شهرت فراوانی داشت و در ساده ‏زیستی زبانزد خاص و عام بود.

کامبیز نوروزی: برخلاف تصور رایج، مشکلات فعلی حق مؤلف (کپی رایت) از قانون کشور نشأت نمی‌گیرد بلکه بیشتربواسطه ضعف خود صنف است

ابوالحسین عبد الرحمن بن عمر صوفی رازی (396ـ 291ه.ق) مقدمات علوم را در ری آموخت. در سال 337ه.ق در اصفهان به خدمت ابن عمید (ابوالفضل محمدبن حسین ) وزیر معروف آل بویه به سر می برد.

همواره اهالی فلسفه در عرصه اجتماع، با این پرسش مواجهه بوده‌اند، که خروجی کار یک فیلسوف چیست و اساساً فلسفه به چه کار می‌آید؟ و آیا می‌توان از فیلسوف توقع اقدام اجتماعی داشت؟ این پرسش‌ها ما را بر آن داشت که در گپ‌وگفتی با دکتر خسرو باقری‌نوع‌پرست، استاد فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه تهران، «جایگاه فیلسوف در جامعه» را به پرسش گذاریم. ماحصل این نشست پیش روی شما است.

نخستین اعتراض آشكار نسبت به جنایت عبیدالله بن زیاد در شهادت امام حسین(ع)، از سوی یكی از شیعیان كوفه، به نام عبدالله بن عفیف اَزدی برخاست. عبیدالله بن زیاد، پس از آن كه اسیران واقعه‏ ی كربلا را در مجلس خود با كلمات درشت و خشن، مورد اذیت و آزار قرار داد و آنان را سرزنش كرد، عبدالله بن عفیف كه از شیعیان دلیر امیر مؤمنان و از زاهدان و عبادت پیشه ‏گان كوفه بود، همین‏كه نعره‏ های نفرت‏ انگیز عبیدالله را شنید، به خشم آمد و پاسخ عبیدالله را داد.

ملامحمد صالح بن احمد سروی مازندرانی ملقب به حسام الدین، داماد علامه محمدتقی مجلسی بود. همسر وی آمنه بیگم، بانوی بسیار فاضل، عالم و پرهیزكار بوده و ملاصالح را در حل مسایل علمی یاری می‏كرد. وی در نزد استادان بزرگواری مانند محمدتقی مجلسی، شیخ بهایى و ملاعبداللَّه شوشتری كسب علم كرد.