اخبار

رونمایی از ارج نامه دکتر سید مصطفی محقق داماد با عنوان «مردی از تبار خرد و فضیلت» به همت فرهنگستان علوم جمهوری اسلا​می ایران برگزار می شود. این ارج نامه که به مناسبت انتخاب آقای دکتر سیدمصطفی محقق داماد به عنوان برگزیده فرهنگستان علوم برای دریافت نشان درجه یک از رییس جمهوری منتشر شده است، شامل پیشگفتار ریاست فرهنگستان علوم و مقالات استادان و همکاران و دوستان استاد محقق داماد برای ادای احترام به ایشان است.

محمدجواد حق شناس رئیس کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورای شهر تهران گفت: متاسفانه شاهد برخی از نامهربانی‌‌ها و رفتارهایی بودیم که در آن مقطع در حق منوچهر آتشی می‌شد. عده‌ای در آن زمان نام‌های بزرگ را به‌عنوان خودی یا غیرخودی تقسیم‌بندی می‌کردند و این به‌نوعی به نظرم ستم و ظلم به ساحت ادبیات و ساحت فرهنگ و شعر بود.

علی عبداللهی یار دیرین مجتبی عبدالله نژاد در مراسم یادبود این مترجم تازه درگذشته گفت: عبدالله‌نژاد زبان فارسی را وطن خود می‌دانست و همیشه از این ناراحت بود که این‌روزها زبان فارسی بسیار بی‌در و پیکر نوشته می‌شود.

همزمان با هفته ی پژوهش، شورای انتشارات دانشگاه تهران، پس از بررسی نظر داوران، کتاب «فقه الحدیث: مباحث نقل به معنا» تألیف دکتر احمد پاکتچی را به عنوان برگزیده در بیست و پنجمین جشنواره کتاب سال دانشگاهی 1395 در رشته الهیات و معارف اسلامی انتخاب کرد.

مهدی گلشنی، عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی در آئین گرامیداشت روز حوره و دانشگاه در سازمان سمت، گفت: حوزویان می‌توانند نقش مهمی در اصلاح فرهنگ دانشگاه‌ها ایفا کنند. کار فرهنگی در آموزش و پرورش و دانشگاه‌ها ضروری است که متاسفانه انجام نمی‌شود.

شب چله یا یلدا مداخله انسان ایرانی است در زمان ناب، كنشی فرهنگی در طبیعت. فرهنگ (culture) همیشه در تقابلی دو سویه با طبیعت (nature) و در نتیجه در نسبت مستقیم با آن شكل می‌گیرد و معنا می‌یابد. انسان در مقام حیوانی فرهنگی بر خلاف سایر موجودات، هستی را در معنای عام و طبیعت را در معنای خاص نشانه‌گذاری می‌كند و با این كار آن را از بی‌معنایی و نامفهومی در می‌آورد. به دیگر سخن فرهنگ گونه‌ای میانجی رابطه و نسبت انسان با طبیعت است، شیوه‌ای از ترتیبات و انتظام امور است كه انسان‌ها به واسطه آن زندگی خود و عناصر موجود در آن را معنادار می‌سازند. زبان، آداب، رسوم، مناسك و... برخی از این سازوكارهای فرهنگ برای فهم‌پذیر كردن طبیعت بی‌معنا هستند.

طبیعت برای انسان پیشامدرن غیرقابل مهار بود. روز فرصت محدودی برای فعالیت او بود و با آمدن شب، تاریكی چنان بر همه جا گسترده می‌شد كه انسان سنتی توان مقابله با آن را نداشت و ناچار بود با به خواب رفتن بر این ناتوانی خود سرپوش بگذارد. انسان سنتی حتی خود را نسبت به فهم تغییرات فصول و آمدن سرما و گرما ناتوان می‌دید و شاید راه چاره استیلا بر این ضعف را در نشانه‌گذاری طبیعت یافت.

فردریش نیچه (١٩٠٠-١٨٤٤ م.) فیلسوف برجسته آلمانی كمتر به طور مشخص درباره مسائل سیاسی و جریان‌های مشخص روز اظهارنظر كرده است. با این‌همه اگر لابه‌لای آثار او بگردیم، اشارات فراوانی به سیاست و مسائل سیاسی می‌یابیم. یادداشت حاضر بخشی از كتاب جدید «فرهنگ نیچه» نوشته ایووداسیلوا و فیلیپ شوله است كه در آن به رویكرد نیچه نسبت به سرمایه‌داری و سوسیالیسم و انتقاداتش نسبت به ‌آنها پرداخته است. لازم به ذكر است كه در این مطلب صرفا انتقادات نیچه نسبت به سوسیالیسم آمده است. همچنین نقد نیچه نسبت به سوسیالیسم را باید با توجه به شرایط زمانه و سوسیالیسم واقعا موجود او و نگرش واقعی او نسبت به سوسیالیسم را باید با در نظر گرفتن مجموع آثار و فلسفه او در نظر گرفت.

فارسی گنجینه فرهنگی، ادبی و علمی است که همه ایرانیان را به هم پیوند داده تا جایی که هیچ عاملی توان جدایی آنها را نداشته است. همایش بین‌المللی زبان‌ها و گویش‌های ایرانی با جمع‌آوری مقالات و پژوهش‌ها، سعی در واکاوی این حوزه دارد.

در شمارۀ بهار فصلنامۀ دریچه مقاله ای از دانشمند گرامی، جناب جویا جهانبخش، در باب معنای مصراع ثانی بیتی از مؤخرۀ شاهنامه خواندم و به حسن سلیقه و دقت نظر و حدت ذهن آن دوست دانشمند آفرین گفتم.