اخبار

داریوش شایگان به گواه آثار و پژوهش‌های عالمانه و منصفانه‌اش بواقع گنج والای فرهنگ ایران زمین است. مردی از آفاق اشراق که تعلق خاطری بی‌بدیل نسبت به دانش شرق و شرق شناسی دارد و به وضوح تمام رد پای این دغدغه‌مندی را در کتاب‌ها و تألیفات و پژوهش‌های پربرگ و بار او می‌بینیم.

هفته قبل از چگونگی تأمین آب تهران تا قبل از لوله‌کشی شدن آن در سال 1334 گفتیم و 29 رشته قنات دایر پایتخت را در آن دوران، برشمردیم و اما امروز؛ طبق نوشته استاد جواد صفی‌نژاد، در کتاب گرانسنگ «کاریز در ایران» براساس منابع رسمی تعداد قنوات تهران در طول تاریخ 572 رشته بوده و نکته جالب توجه آنکه 20 رشته چشمه نیز در تهران و اطراف آن «آب دهی» داشتند

وقف نزد ایرانیان نه‌تنها کاری شایسته بوده و به ترویج آن بسیار می‌کوشیدند، که، برای ماندگاری آن نیز پاره‌ای محرمات پدید آورده بودند. ژان شاردن، جهانگرد فرانسوی با اشاره به دست‌اندازی‌هایی که در دوره‌های پیش از صفوی به موقوفات انجام گرفته است، دراین‌باره می‌نویسد «ايرانيان جدا بر اين اعتقادند كه هر كس بتواند تن به كار دهد و از كدّ يمين و عرق جبين روزي فراهم آورد، اگر به منظور بهره‌يابي چشم طمع به درآمد موقوفات بدوزد، و به جانب آن دست يازد به راستي مرتكب گناهي نابخشودني شده است»

دبیر جایزه‌ ابوالحسن نجفی با بیان ویژگی‌های شخصیتی نجفی می‌گوید: نجفی مترجم دقیق، نجیب و باپشتکاری بود که عاشق زبان و ادبیات فارسی بود. به گزارش ایسنا، مراسم پایانی دومین دوره جایزه ابوالحسن نجفی عصر روز سه‌شنبه (دهم بهمن‌ماه) در شهر کتاب برگزار شد و در ابتدای این مراسم علی‌اصغر محمدخانی، دبیر جایزه‌ ابوالحسن نجفی در سخنانی اظهار کرد: نجفی مترجم، پژوهشگر، روان‌شناس و کاشف استعدادهای ادبی بود. او حق بزرگی بر ادبیات و زبان فارسی دارد. مترجم، فرهنگ‌نگار و پژوهشگر سه بعد شخصیتی نجفی هستند.

داریوش شایگان متولد 1313خورشیدی که از پنجم بهمن 96 به‌دلیل سکته مغزی در یکی از بیمارستان‌های تهران بستری است از جمله اندیشمندان و روشنفکران ایران است که هم در دانشگاه‌های معتبرغربی تحصیل کرده و هم نزد علمای شیعی در کشورش درس خوانده و در مواردی به موضوع‌های مرتبط با اندیشه سیاسی از جمله دموکراسی (مردم سالاری) پرداخته است.

نشست نقد و بررسی کتاب «یکصد منظومه عاشقانه فارسی» اثر حسن ذوالفقاری روز یکشنبه ۱۵ بهمن در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی برگزار می‌شود.

«من در هیچ‌یک از نقاط جهان ملتی را ندیده‌ام که از لحاظ کنار آمدن با مشکلات زندگی بقدر ایرانیان فیلسوف‌مشرب باشد و دشواریهای جهان را به دیدة حقارت بنگرد و اغلب ایام زندگی را صرف تفریح نماید ... این ملت باهوش و ظریف برای هر مشکلی یک راه‌حل و برای هر کوچة بن‌بستی، یک گریزگاه پیدا کرده است». این توصیف ژوزف آرتور گوبینو درباره ایرانیان در کتاب «سه سال در ایران» به روشنی یک تصویر کلی و سرراست از ایرانیان در گذشته نقش می‌بندد. ایرانیان در قاب دیدگان این فیلسوف پرآوازه فرانسوی، مردمانی‌اند که زندگی را آسوده می‌گرفتند، از آن لذت می‌بردند و مشکلات را به هیچ می‌انگاشتند.

بازار، در جایگاه یک نهاد نیرومند اقتصادی در تاریخ سرزمین‌های شرقی به‌ویژه ایران، افزون بر کارکرد اقتصادی، همچون یک نهاد اثرگذار فرهنگی، سیاسی و اجتماعی در مناسبات روزمره تاریخ نقش آفریده است. بازارهای شهرهای ایران در سده‌های گذشته، از دریچه این کارکردهای غیراقتصادی، همواره در قاب دیدگان جهانگردان و غیرایرانیان نشسته‌اند. آنها در سفرنامه‌ها، گزارش‌ها و یادداشت‌های‌شان همواره بازار را یک نهاد و ساختار شگفت‌انگیز مردمی در ایران وصف کرده‌اند که تأثیری بسیار در زندگی روزمره داشته، به‌ویژه با ویژگی‌های فرهنگی و اجتماعی جامعه ایران پیوندهایی نزدیک برپا می‌کرده است.

این مطلب را می‌توان روایتی غیرداخلی از جریان انقلاب‌شناسی در بین غرب‌نشینان دانست. تاریخدان، فیلسوف، سیاستمدار و جامعه‌شناس پا در شط دگرگونی‌های سیاسی و رستن تاریخی گذارده‌اند؛ یکی با نگاهی سپید و دیگری با نگاهی سیاه، تنی چند هم مات و مبهوت و گاهی با نگاهی خاکستری در قالب چیستی انقلاب اسلامی سال 57 در بوته نقد و تحلیل. کار این گزارش اگر‌چه تغییر در پس تحلیل نیست، اما تفسیر برگرفته از بیان عینی فوکوها و قدرت‌پژوهان است.

محمد عبدالرئوف یاسر معروف به یاسر عرفات مبارز فلسطینی و رئیس سازمان آزادی‏بخش فلسطین در چهارم اوت سال 1929م در بیت‏ المقدس به دنیا آمد. او پس از تحصیل در دانشگاه قاهره به جامعه دانشجویان مبارز فلسطینی پیوست و در سال 1956م جنبش فتح را بنیان نهاد.