اخبار

دو سال پس از آنكه در تقویم روزی برای تهران تعیین شده است احمدمسجدجامعی، وزیر پیشین فرهنگ و ارشاد اسلامی و عضو شورای شهر تهران تاكید كرد: ما در تهران 320 اثر ثبت شده داریم و تلاش ما بر این است كه این 320 اثر را در روز تهران برای شهروندان و گردشگران معرفی كنیم كه البته برای این امر تورهای ویژه تهران‌گردی تدارك دیده شده است.مرداد ماه دو سال قبل بود كه اعضای شورا بعد از چندین جلسه بالاخره رای به نامگذاری روزی به نام «تهران» دادند. در این جلسه اعضای شورای شهر تصویب كردند كه به مناسبت دویست و سی و مین سالگرد اعلام تهران به عنوان پایتخت، از این پس هرسال ١٤ مهر به نام روز «تهران» سند بخورد.

عظیم محمودآبادی: در 16- 15 سالگی شاهد پیروزی مشروطه است و در همان سنین به خدمت در نیروی نظامی روی می‌آورد. وقتی برای درمان بیماری كبدش به آلمان می‌رود همان جا با هزینه شخصی خود دوره آموزش خلبانی را می‌گذراند و تبدیل به اولین افسری می‌شود كه می‌توانست پرواز كند؛ هر چند در ایران آن زمان هنوز خبری از هواپیما نبود.

پس از پیمان‌شکنی کوفیان و بروز واقعه خونبار عاشورا، عده‌ای از مردم کوفه پشیمان شدند و از رفتارشان توبه و استغفار کردند و پس از مرگ یزید، طی چند نوبت علیه امویان شوریدند.

قلعه زهاک (آژدهاک یا ضحاک) در ۲۰ کیلومتری شهرستان هشترود در استان آذربایجان شرقی، با مساحتی بالغ بر ۳۰۰ هکتار در جوار رود قرانقو واقع شده است. بقایای وسیع این مجموعۀ بازمانده از عصر اشکانی (پارت‌ها)، با مصالح سنگ، گچ و آجر در محدوده‌ای وسیع بر ارتفاعات کوه «داش‌قلعه» قابل مشاهده است.

ایرانیان باستان همه ماههای سال را سی روزه محاسبه می‌کردند و پنج، شش روز باقی‌مانده را «پنجۀ دزدیده» می‌نامیدند و در پایان سال قرار می‌دادند. همچنین هر روز نامی داشت و به ایزدی (فرشتۀ موکلی) منسوب بود و در مواقعی که روز و ماه همنام می‌شدند، جشن می‌گرفتند؛ مثلا چون شانزدهم هر ماه «مهرروز» است، در «مهرماه» آن را «جشن مهرگان» می‌نامیدند و گرامی می‌داشتند.

نشستی با عنوان «صلح و دموکراسی» توسط گروه صلح انجمن جامعه شناسان ایران با سخنرانی آیت الله سید مصطفی محقق داماد، صادق زیباکلام، عباس عبدی و امیر محبیان برگزار شد.

در بیست و سومین روز از ماه محرم1427 ق، اشغالگران و تروریستهای مزدور آنان، در جنایتی هولناك، در شهر سامره، به تخریب حرم مطهر حضرت امام هادی(ع) و امام حسن عسكری(ع) دست یازیدند و لعن و ننگ و نفرین ابدی را برای خویش خریدند.

شیخ ابواسحاق احمد فرزند محمد نیشابوری معروف به ثَعلبی یا ثَعالَبی است. وی در نیشابور زاده شد و بعدها به یكی از فُقها و مفسّرین برجسته بَدَل گشت. ثعلبی كرسی استادی را در نیشابور به خود اختصاص داد و جمع بسیاری از مشاهیر علمای سنی و شیعی در حوزه‏ ی وی تربیت یافتند. مشهورترین اثر وی "الكشف و البیان فی تفسیر القرآن" است كه معروف به تفسیر ثعلبی است. هم‏چنین كتاب مشهور تاجُ العَروس نیز از این دانشمند بزرگ ایرانی می ‏باشد.

حاج ملامحمد نراقی ملقب به عبدالصاحب معروف به حجت‏الاسلام فرزند ملا احمد نراقی از علمای بزرگ شیعه بوده است كه در علم كلام و فقه و اصول صاحب تألیف است وفات ایشان در سال 1297 ق در كاشان در حدود هشتاد سالگی واقع شد و نزد مدفن پدر بزرگوار خود به خاك سپرده شد. كتب انوارُالتوحید در كلام، المَراصِد در اصول و مَشارقُ الاحكام در فقه از جمله آثار این حكیم جلیل می‏ باشند.

ابوسلیمان محمد بن بهرام منطقی سجستانی، درمنطق و حكمت و فلسفه مقامی عالی داشت و در سلك حكمای قرن چهارم محسوب می‏شود. او نزد عضدالدوله، دومین سلطان آل‏ بویه (372 - 338 ه . ق) بسیار محترم و مشمول مراحم وی بود و او نیز شرح ‏هایى به كتب ارسطو را به نام عضدالدوله نمود. ابوسلیمان، استاد ابوحیان توحیدی (معتزلی الاصول و شافعی الفروع ) است.