اخبار

نشست «گفتمان فلسفی علوم انسانی در چهار دهه پس از انقلاب اسلامی»، پنجشنبه 11 بهمن‌ماه با سخنرانی غلامعلی حداد عادل، محسن جوادی، غلامرضا اعوانی و حمید پارسانیا و با حضور حسینعلی قبادی؛ رئیس پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، غلامرضا زکیانی؛ رئیس موسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران و جمعی از استادان فلسفه و اخلاق و کلام، در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی برگزار شد.

پنجمین جلسه از سلسله درس‌گفتارهایی درباره عبید زاکانی، با موضوع «گونه‌شناسی طنز عبید زاکانی» با سخنرانی علیرضا فولادی (استاد ادبیات فارسی و عضو هیئت علمی دانشگاه کاشان)، روز چهارشنبه دهم بهمن‌ماه در مرکز شهر کتاب بهشتی برگزار شد.

نودوهشت سال پیش در چنین روزی در کوچه افشارها، در محله سنگلج و در یک خانواده گیلانی به دنیا آمد. از ابتدایی‌ تا متوسطه‌اش را در شهر زادگاه پدری‌اش، یعنی رشت گذراند.

پژوهشکدۀ زبان و ادبیات پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی قرار است بزودی نشست تخصصی بزرگداشت استاد مجتبی مینوی با بررسی اهمیت کتابخانۀ مینوی را برگزار کند.

نسبتی که رهنمودهای هگلی می‌تواند با وضعیت کنونی علوم انسانی در ایران پیدا کند، مهم‌ترین مسئله‌ای است که در گفت‌وگوی دکتر میثم سفیدخوش و دکتر علی مرادخانی بدان پرداخته می‌شود. سفیدخوش معتقد است که تبار مفهوم «علوم انسانی» را می‌توان در دوران پیشامدرن و حتی در فلسفۀ ارسطو نیز بازجست، اما در مقابل، مرادخانی بر این باور است که علوم انسانی جدید تنها پس از شکل‌گیری دستگاه فلسفی هگل و تدوین طرح نظری تاریخ و جامعۀ انسانی از سوی اوست که معنا و هویت می‌یابد.

تراژدی خشكسالی در سرزمین چشمه‌ها و قنات‌ها دل هر ایرانی را به‌درد می‌آورد. دریاچه‌ها، تالاب‌ها و رودخانه‌های یكی پس از دیگری درحال خاموشی هستند و این خاموشی آینده ایران را به‌مخاطره می‌اندازد. هامون كه روزگاری دیار رستم را سیراب می‌كرد و زندگی را به مردم آنجا هدیه داده بود، نفس‌های آخر خود را می‌كشد.

گاهی از خود می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌پرسم که کار و عملکرد روشنفکر چیست؟ روشنفکر، چه بخشی از حیات بشری را روشن می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند و تاریکی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها را می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌زداید؟ آیا عملکرد و وظیفه روشنفکر فقط اندیشیدن است و تلاش‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های او فقط و فقط در حوزه «معرفت‌شناسی» رقم می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خورد یا او، ‌علاوه بر این‌که اندیشه دارد، البته متفاوت از «ذهنیت عام جامعه» نوعی رهنمود نیز در جامعه دارد و در خود «رسالت» احساس می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند

وقوع انقلاب اسلامی از جمله اتفاقاتی است که تأثیری جدی برپیکر ادبیات معاصرمان برجا گذاشته، همان‌طور که کامیار عابدی، محقق و منتقد ادبی هم تأکید دارد ردپای آن بر آفرینش های ادبی را نه تنها می‌توان از سوی نویسندگان و شاعرانی دانست که درک بی‌واسطه‌ای از دوران داشته‌اند بلکه حتی دیگر اهالی ادبیات هم خواه ناخواه تحت تأثیر شرایط، دست به تألیف داستان‌ها یا اشعاری با این مضمون زده‌اند.

متن پیش رو گفت‌و‌گویی است کوتاه با دکتر محسن بهشتی سرشت، عضو هیأت علمی پژوهشکده امام خمینی(ره) و انقلاب اسلامی، که به وجوهی از اندیشه‌های امام خمینی، از جمله جایگاه ایشان در میان رهبران سیاسی یکصد سال اخیر تاریخ ایران، شباهت‌ها و تفاوت‌های نهضت امام خمینی با جنبش مشروطه خواهی و مهم‌ترین میراث این نهضت در قیاس با گذشته نه چندان دور در یکی دو قرن اخیر می‌پردازد که در ادامه می‌خوانید.

همیشه کتاب­ های جیبی چاپ پرستو و گوتنبرگ و بنگاه مطبوعاتی شیپور، دهه سی و چهل خورشیدی را به مخاطب ادبیات یادآوری می‌کند. به حسینقلی مستعان به خاطر ترجمه بی‌نظیر بینوایان بیشتر نگاه شده است، اما پایه‌های اندیشه او همیشه مهجور مانده است. به­ گمانم مخاطب جدی ادبیات باید به پیشامتن و رویکرد به مؤلف بیشتر معطوف باشد تا خودِ متن. باید بگویم واکاوی یک نویسنده به منزله رد یا پذیرش افکار اونیست و در این یادداشت نیز درپی همراهی یا اعتراض خواننده نیستم.