اخبار

چندی پیش در میان جمعی از دوستان فرهیخته بعد از مطالعه بخش‎هایی از تاریخ مشروطه احمد کسروی، بحث به مقایسه انقلاب‎های معاصر در ایران کشیده شد. سنجش وقایع تاریخی با یکدیگر، خواه این رویدادها مربوط به یک جامعه و جغرافیا باشند، مثل مقایسه کودتای سوم اسفند 1299 با کودتای 28 مرداد 1332، و خواه این رویدادها مربوط به دو جای متفاوت باشند، مثل مقایسه انقلاب اکتبر روسیه در سال 1917 میلادی با انقلاب فرانسه در سال 1789 میلادی، امری رایج و آشنا برای علاقه‎مندان و پژوهشگران تاریخ است، همچنان که مقایسه شخصیت‌های تاریخی(اعم از آدم‎های شاخص یا گروه‌ها) امری شایع است.

شمار سال‌هایی كه از درگذشت علی شریعتی می‎گذرد در حال نزدیك شدن به سن و سال خود اوست. دكتر شریعتی در 44 سالگی درگذشت اما اكنون 42 سال است كه همچنان بحث‌برانگیزترین و مناقشه‌آمیزترین متفكر معاصر تلقی می‌شود و بدون اغراق و تردید می‌توان او را اثرگذارترین روشنفكر ایران خواند؛ خواه این اثرگذاری را امری مثبت ارزیابی كنیم یا منفی، چنانكه همه این برداشت‌ها در طول دهه‌های گذشته صورت گرفته.

سیدعلیرضا طیرانی، مدیر امور کتابخانه‌ای کتابخانه مجلس درباره اقداماتی که بخش مدیریت امور کتابخانه‌ای از سال 97 برای بهبود سرویس‌های خدماتی به مراجعان انجام داده است، گفت: در حال ساماندهی و بهینه‌سازی برخی از زیرساخت‌ها و خدمات خود هستیم.

محمود عابدی، عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی در هفتاد و دومین نشست ماهانه مؤسسه پژوهشی میراث مکتوب، به مناسبت انتشار تصحیح سیرالملوک خواجه نظام الملک طوسی گفت: کتاب را نوشته یکی از بزرگترین وزیران تاریخ ایران، وزیر آلب ارسلان و ملکشاه سلجوقی است. خواجه نظام الملک وزیر حکومتی است که کشور ایران در دوران آن‌ها وسیع‌ترین و پهناورترین قلمرو را داشت.

هفتمین نشست «گفتگوی ماه» با عنوان «نگارگری در شاهنامه» و با سخنرانی جواد مجابی، از سوی انجمن ایران‌شناسی و به یاری معاونت پژوهشی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، در روز ۲۸ خردادماه ۱۳۹۸ در تالار کمال این دانشکده برگزار شد.

به گزارش روابط عمومی و امور بین‌الملل کتابخانه مجلس، پنجاه و چهارمین مجلد فهرست نسخه‌های خطی کتابخانة مجلس، تألیف محمود نظری، به همت انتشارات کتابخانه‌، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی، منتشر شد.

البته دیدگاه بدیلی در کار است که هرگز تفوق نیافت و اکنون نیز شوربختانه از مد افتاده است، هرچند زمانی افراد بسیار معتبری همین دیدگاه را داشتند. تا جایی که من می‎دانم کهن‎ترین بیان صریح این دیدگاه به آلبریکو جنتیلی[i] برمی‎گردد؛ ایتالیایی‎ای که در دوران الیزابت اول درس‌گفتارهایی دربارۀ حقوق مدنی در دانشگاه آکسفورد ارائه می‎داد. جنتیلی ضمن سخن‎ گفتن از هموطنش [= ماکیاوللی] می‎نویسد: «او جایگاه بسیار رفیعی داشته و شایستۀ توجه و عنایت ماست.

نگاه درمانی به فلسفه اگرچه دگرگونی فلسفه در طول زمان را توجیه می‌کند، اما سخنی درباره پیشرفت واقعی آن ندارد. لزومی ندارد که این دیدگاه حتماً درست باشد. می‌شود فیلسوفی آشفتگی فکر را به نحو رضایت‌بخشی درمان کند و پس از آن هم هیچ فریبی پیش پای متفکر ناآگاه نگذارد. پارمنیدس، بنیانگذار شاخة هستی‌شناسی (علم وجود)، نظام خود را بر مبنای کژتابی نظام‌مند بین معانی مختلف فعل «بودن» بنا کرد.

رضاخان پهلوی پس از به دست گرفتن قدرت، دائماً در تلاش برای نابودی مظاهر دینی و سنتی مردم بود و قصد جایگزینی فرهنگ غرب در ایران را در سر می ‏پروراند. وی در این راه، در هر مدت قانونی، را به مردم ابلاغ می‏ كرد كه طرح اجباری شدن استفاده از كلاه شاپو یكی از آنان بود.

فخرالدین ابوعبداللَّه محمدبن احمدبن ادریس حلّی در سال 543 قمری در شهر حلّه در عراق دیده به جهان گشود. ابن ادریس از كودكی به فراگیری قرآن و علوم دینی پرداخت به طوری كه در جوانی، فقیهی متبحر و عالمی برجسته شد. او معتقد بودكه تفكر و شناخت برای انتخاب راه درست، وظیفه‏ ی هر انسانی است و هر كس كه از این نعمت یعنی شناخت و تفكر، استفاده نكند، به نعمت‏های خداوند كفر ورزیده است.