اخبار

این کتاب ضمن تحلیل مبانی هستی شناختی و انسان شناختی هیستوریسیزم و خاستگاه نگرش به دین و آموزه‌های دینی، به بررسی دلایل و علل قول به تاریخ مندی در حوزه دین یا پاره‌ای از آموزه‌های دینی می‌پردازد.

کتابخانه و موزه ملی ملک در شش ماهه نخست سال 1393 خورشیدی از ساعت 8:15 تا 16:45 به مخاطبان و مراجعه‌کنندگان خدمات‌رسانی فرهنگی خواهد کرد.

شماره دوم از دوره جدید «نامه بهارستان» مجله بین‌المللی مطالعات و تحقیقات نسخه‌های خطی از سوی کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی منتشر شد.

عليرضا شاكر: نام آورترين ايرانشناس معاصر غربي با مرگ خود برگي ديگر بر تاريخ شرق شناسي افزود. «ايرانياني هستند كه دوستانشان را دوست ندارند!؟»* شايد اگر شرق شناس شهير آمريكايي اين آموزه را پيشتر آموخته بود ، هيچگاه وصيت نمي كرد كه جسدش در ايران و در كنار زاينده رود دفن شود. با وجود اينكه 10 روز از درگذشت ريچارد فراي می‌گذرد كفن و دفن وي در هاله‌اي از ابهام باقي مانده است. جسد پيرمرد 94 ساله در سردخانه موسسه كفن و دفني در شهر واترتان ايالت «ماساچوست» منجمد شده و بر اندوه خانواده و دوستان وي افزوده است. همسر ايراني فراي اصرار دارد به وصيت او عمل شود. به همين خاطر هر روز دوستان و نزديكان خانواده از دفتر حافظ منافع ايران در واشنگتن پيگير مجوز دفن فراي می‌شوند. اما هر روز با تكراري ملامت انگيز مواجه می‌شوند: «هنوز از تهران پاسخي داده نشده است.

ارج نامه استاد دکتر غلامحسین ابراهیمی دینانی، تحت اشراف حجت الاسلام عبدالحسین خسروپناه و به کوشش دکترمحمدجواد اسماعیلی و به همت مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه منتشر شد. فهرست مطالب این کتاب که 18 اسفندماه سال گذشته در مراسم نکوداشت دکتر غلامرضا اعوانی و دکتر غلامحسین ابراهیمی دینانی در مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران برگزار شد، بدین شرح است:

مي‌گويند كه او رييس‌جمهور آينده افغانستان است؛ مردي است كه روز شنبه اكثريت افغان‌ها نام او را علامت زده‌اند و به صندوق راي ريخته‌اند، دست‌كم خودش و تيم «اصلاحات و همگرايي» كه به جد همين باور را دارد. دكتر عبدالله عبدالله، مجاهد دهه 90 ، دوست نزديك احمدشاه مسعود، يكي از ابزارهاي انتقال قدرت در دوره پس از طالبان و وزير خارجه نخستين دولت دموكراتيك تاريخ افغانستان، نامزد معترض انتخابات 2009 و منتقد جدي حامد كرزاي، اكنون مي‌تواند پيروز انتخابات رياست‌جمهوري شود و به اين ترتيب حامد كرزاي را ناچار كند تا كاخ رياست‌جمهوري كابل را به جدي‌ترين منتقد شش سال گذشته‌اش تحويل دهد اما اين رويداد كه ممكن است، «تغييري بزرگ» در افغانستان را رقم بزند، بيش از هر چيزي به نظر ميليون‌ها افغان بستگي دارد كه روز شنبه با شور و هيجان، بي‌هراسي از تهديد طالبان پاي صندوق‌هاي راي رفتند تا سرنوشت خود را بسازند.

عضو اتحادیه جهانی علمای مسلمان، عضو مجمع فقهی مکه، امام جمعه اهل سنت شهر زاهدان و مدیر مدرسه علوم دینی دارالعلوم زاهدان -بزرگترین مرکز دینی و آموزشی اهل سنت در ایران- و سرپرست شورای هماهنگی مدارس اهل سنت استان سیستان وبلوچستان مهم ترين عناويني است كه مولوي عبدالحميد اسماعيل زهي با آنها شناخته مي‌شود. برجسته‌ترين عالم حنفي مذهبي شرق و جنوب شرق ايران كه مواضع سياسي او نيز همواره در ميان اهل سنت اين منطقه و ساير مناطق سني نشين ايران مورد توجه بوده است.

مجموعه گفت‌وگوهایی که صدرالدین الهی با پرویز ناتل خانلری درباره صادق هدایت، نیما یوشیج، صادق چوبک و... داشته و از مرداد 1346 در مجله «سپید و سیاه» منتشر کرده، در قالب کتابی به نام «نقد بی‌غش» منتشر شده است.

فرزانه ابراهیم زاده: زاینده‌رود خاموش و خشک، این‌روزها منتظر برآورده‌شدن آخرین خواسته ریچارد نلسون‌فرای است. آخرین خواسته‌ این ایران‌شناس برجسته دفن‌شدن در حاشیه این رود در کنار استادش آرتور پوپ بود؛ خواسته‌ای که اگر تا فردا دولت ایران نتواند آن را برآورده کند شاید در شهر دوشنبه و تاجیکستان صورت واقع به خود گیرد. ریچارد فرای بیش از 70سال از زندگی خود را صرف مطالعه و پژوهش در باره تاریخ و فرهنگ فلات ایران کرده بود: از سغد تا تبریز و از خراسان تا خوزستان؛ از شرق تا غرب ایران زمین. او یکی از آخرین بازماندگان و ادامه نسل ایرانشناسان و شرق‌شناسان بزرگی چون آرتور کریستین‌سن و آرتور پوپ، رومن گیرشمن و پروفسور آلبرت امستد بود که شرق‌شناسی را در دانشگاه‌های جهان بنیان گذاشتند و تالیفات زیادی درباره فرهنگ و هنر و تاریخ ایران داشتند.

«براي اينکه متوجه شويد که عوامل گستردگي فرهنگ در دنيا چه کساني و چه نيروهايي هستند، خدمتتان عرض مي‌کنم که مرحوم سيداحمد هدايت‌زاده پاريزي (معلم کلاس سوم و چهارم من) روزها، در ساعتهاي تفريح مدرسه مي‌آمد روي يک نيمکت، در برابر آفتاب، زيرهلالي ايوان مدرسه ـ که پدرم ساخته بود ـ مي‌نشست و صفحاتي از بينوايان ويکتور هوگو را براي پدرم مي‌خواند و پدرم هم چنانکه گويي يک کتاب مذهبي را تفسير مي‌کند، آنچه در باب فرانسه و رجال کتاب بينوايان مي‌دانست و از اين و آن ـ خصوصاً از شيخ‌الملک ـ شنيده يا خوانده بود، به زبان مي‌آورد و من نيز که نورسيده بودم در اطراف آن‌ها مي‌پلکيدم و اغلب گوش مي‌کردم.