اخبار

پابليوس ويرژيليوس مارو، معروف به ويرژيل شاعر بلندآوازه ايتاليا در پانزدهم اكتبر سال هفتاد قبل از ميلاد مسيح(ع) در خانواده‏اي روستايى در آنْدْ در ايتاليا به دنيا آمد. وي تحصيلات خود را در ميلان و رم به انجام رساند. دوران رشد ويرژيل، در يكي از متشنج‏ترين دوره‏هاي تاريخ روم قديم سپري شد در حالي كه جنگ‏هاي داخلي و رقابت‏هاي گوناگون بر سر قدرت، جامعه را در ناآرامي قرار داده بود.

فریدون مشیری در سی ‏ام شهریور ۱۳۰۵ش در تهران به‏دنیا آمد. فریدون مشیری سال‏های اول و دوم تحصیلات ابتدایی را در تهران سپری کرد و سپس به‏علت مأموریت اداری پدرش به مشهد رفت و بعد از چند سال دوباره به تهران بازگشت و سه سال اول دبیرستان را در دارالفنون گذراند و آنگاه به دبیرستان ادیب رفت.

با ورود نيروهاي نظامي آمريكا به خليج فارس، آنان قصد داشتند كه ضمن معرفي كردن ايران به عنوان كشور جنگ طلب، قطعنامه شديداللحني را به تصويب برسانند كه شامل مجازات عليه كشور متخاصمي بشود كه از اجراي مفاد قطعنامه 598 شوراي امنيت خودداري كند. در مقابل، ايران نيز، ضمن اقدامات تلافي‏جويانه در برابر عراق، تلاش‏هاي ديپلماتيك خود را براي تغيير و جابجايي بندهاي قطعنامه 598 انجام مي‏داد. بنابراين تشديد حملات عراق نيز در چهارچوب سياست‏هاي اين كشور و آمريكا معنا و مفهوم داشت. از اين رو، دولت آمريكا به دنبال بهانه‏اي بود تا بتواند ايران را كشوري جنگ‏طلب به دنيا معرفي كند. بنابراين پس از چندين روز كنترل و شناسايي، اقدام به حمله به كشتي ايران اجر نمود.

صلح یعنی عدالت یا جلوگیری از شكاف درآمدی شدید كنونی كه مردم را به خصم یكدیگر بدل كرده و در صورت تداوم آن شیرازه جامعه را از هم می‌دراند؛ صلح یعنی حفظ طبیعت و اختصاص بودجه و جلب مشاركت داوطلبانه مردم برای جلوگیری از خشك شدن دریاچه ارومیه و بستن داوطلبانه چاه‌های غیرمجاز و ارتقای نظام آبیاری برای جلوگیری از خشك شدن سفره‌های زیرزمینی و فروریختن دشت‌های حاصلخیز؛ صلح یعنی مشاركت و همكاری داخلی و با همسایگان برای توقف توفان شن در سیستان، خوزستان و كشانده شدن آن به تمام كشور، صلح یعنی جلوگیری از بیكاری و فقر و گسترش اسكان غیررسمی (حاشیه‌نشینی) و ازدیاد اعتیاد و فحشا و كودكان خیابانی، صلح یعنی با سواد كردن ١٠ میلیون بی‌سواد ایرانی؛ صلح یعنی زمینه‌سازی برای كار و فعالیت علمی و مولدی كه از فرار مغزها جلوگیری كند و استقلال اقتصادی و رهایی از تك محصول نفت را به ارمغان آورد؛ صلح یعنی مردم‌سالاری یا امكان گفت‌وگوی آزاد احزاب و انجمن‌های مدنی برای به‌كار گرفتن خرد جمعی در باب توسعه و... در نتیجه صلح یعنی توسعه.

مهریه یا صداق، مالی است که به مناسبت عقد نکاح، مرد به پرداخت آن به زن ملزم است. این الزام از حکم قانون سرچشمه می‌گیرد و ریشه قراردادی ندارد. نفس مهریه بنابراین، گونه‌ای الزام قانونی است که بر شوهر تحمیل می‌شود. تعیین مقدار مهر به رضایت زوج‌ها وابسته است. کلماتی دیگر مانند صداق، صَدُقه، نافجه، کابین و دست‌پیمان نیز در تاریخ ایران به معنای مهریه آمده است. مهر، برخلاف انگاره برخی که آن را از سنت‌های اسلامی می‌دانند، در دوران باستان نیز در ایران رواج داشته است. قانون حمورابی قدیم‌ترین سندی است که تاکنون در زمینه مهر، شناخته شده و به دست آمده است.

بعد از اینكه سازمان ملل متحد در سپتامبر ۱۹۹۸ در بیانیه‌ای سال ۲۰۰۱ را «سال گفت‌وگوی تمدن‌ها» نامگذاری كرد، نظریه «گفت‌وگوی تمدن‌ها» مشهور شد. پس از آن در بهمن ۱۳۷۷ دولت ایران، مركز بین‌المللی گفت‌وگوی تمدن‌ها را برای هماهنگی فعالیت‌های مربوط به گفت‌وگوی تمدن‌ها تاسیس كرد. در تقویم رسمی جمهوری اسلامی ایران نیز روز ۳۰ شهریور با عنوان «روز گفت‌وگوی تمدن‌ها» نامگذاری شده بود كه در سال ۱۳۸۹ به دلیل «منقضی شدن زمان این مناسبت و نداشتن متولی خاص» از تقویم حذف شد. یكی از نكات كلیدی نظریه «گفت‌وگوی تمدن‌ها» این است كه گفت‌وگوی تمدن‌ها مستلزم شنیدن از سایر فرهنگ‌ها و تمدن‌هاست و اهمیت شنیدن از سایرین، اگر بیشتر از گفتن نباشد، قطعا كمتر از آن نیست».

نظریه «گفت‌وگوی تمدن‌ها» نخستین‌بار در سپتامبر ١٩٩٨ از سوی رییس دولت اصلاحات و در ابعادی جهانی مطرح شد. وی نظریه خود را در مقابل نظریه «برخورد تمدن»های هانتینگتون مطرح ساخت كه معتقد است پس از پایان جنگ سرد، فرهنگ‌ها و هویت‌های مذهبی منشأ درگیری‌های جهانی خواهند بود. احمد نقیب‌زاده، پژوهشگر حوزه سیاسی و استاد دانشگاه تهران می‌گوید پس از طرح نظریه «گفت‌وگوی تمدن‌ها» در بین اهل خرد در تمام جهان، گفته پسندیده‌ای آمد و در نتیجه در خیلی از كشورها سازمانی به این نام گشوده شد. در ایران نیز مركز بین‌المللی گفت‌وگوی تمدن‌ها به وجود آمد.

«آق مم خان بخته... تا کی زنی شلخته... فال می‌گیری با تخته ... قدت میاد رو تخته... این هفته نه اون هفته...». مردم کرمان در شب‌های محاصره شهرشان توسط آغامحمدخان و نیروهایش، آرزوی نیستی این خان قاجار را در دل داشتند. آنها اما نمی‌دانستند پشتیبانی از لطفعلی‌خان‌زند، تا چندی دیگر برای آنها سخت‌ترین روزهای تاریخ‌شان را رقم خواهد زد. کرمانی‌ها به خاندان زند دل داده بودند؛ خاندانی که در مردمداری زبانزد بود. لطفعلی‌خان نیز در این حال با پایداری در برابر خان قاجار، چهره‌ای شجاع و دلاور یافته بود.

ساخت بناهای عام‌المنفعه به‌عنوان سنتی نیک در بستر تاریخ ایران، نمودهایی فراوان دارد تا جایی که اکنون نیز آثار و برجای‌مانده‌هایی از این بناها را در گوشه و کنار هر شهر و روستا شاهدیم. این مسأله علاقه ایرانیان به برجای‌نهادن نام نیک در گذر روزگار می‌نمایاند و نیز عمل به مرام‌نامه‌های جوانمردی و موازین اخلاقی را به گونه‌ای روشن می‌کند. با در نظر گرفتن آن‌که شهرنشینی در دوره‌های گذشته برخلاف امروز که به شیوه‌ای بی‌رویه چهره شهرها را دگرگون می‌کند، نظم و سیاقی نظامی قابل‌توجه داشته است.

دکترمحمدعلی اسلامی‌ندوشن در جلد سوم کتاب «روزها» (ص‌١٤٩) می‌نویسد: «ذکاء شش ماهی پیش از من به پاریس آمده بود. گذشته از آن، در خودِ تهران هم یک فرانسه‌دان قابل بود و از این بابت می‌شد به او تکیه کرد...». صحبت از دکتر سیروس ذکاء است؛ یکی از مترجمان قدیمی ایران که به‌همراه عده‌ای دیگر از دوستان و همکارانش، ملقب به نسل طلایی ترجمه ایران شده‌اند؛ نوشته دکتر ندوشن هم مربوط به سال ١٩٥٠ است که ذکاء شش سال پس از آن را برای تحصیل در فرانسه گذراند و در آن مدت، دانش زبان فرانسه‌اش را بیش از پیش ارتقا داد. سیروس ذکاء که مثل برخی دیگر از نویسندگان و مترجمان هم‌طراز خود، کارش را با مجله «سخن»، به سردبیری دکتر خانلری آغاز کرد، به‌گواه آثارش و نیز گفته‌های برخی مترجمان بزرگِ هم‌نسل خود نظیر مترجم بزرگ، مرحوم رضا سیدحسینی، از متبحرترین زبان‌دانان فرانسه و تواناترین مترجمان ایرانی بوده است. از نشانه‌های آن همین بس که از ابتدا به‌سراغ ترجمه آثار آندره مالرو رفت؛ نویسنده‌ای که از نظر خود فرانسوی‌زبانان، آثارش از نظر دشواری و پیچیدگی متن، جزء مشکل‌ترین و سخت‌خوان‌ترین آثار ادبیات معاصر فرانسه است و کمتر مترجمی جرئت نزدیک‌شدن به آنها را دارد.