اخبار

صادق آیینه‌وند در سال ١٣٣٠ در یكی از روستاهای شهرستان تویسركان همدان به نام قلعه‌امیرخان متولد شد. تحصیلات ابتدایی را در زادگاه و دوران دبیرستان را كه آن زمان به دو بخش سیكل اول و سیكل دوم تقسیم می‌شد، به ترتیب در اسدآباد همدان و در شهر همدان به پایان رسانید. آن طور كه خود می‌گوید از همان سال‌های دانش‌آموزی هدف نهایی‌اش آن بود كه استاد دانشگاه شود

یكی از بهترین تجربه‌های من از آشنایی با اندیشه‌های دكتر آیینه‌وند، تغییر پارادایم تاریخ پژوهشی بود. در حوزه‌های علمیه تاریخ به طور سنتی روایی بود و می‌گفتند كه كسی از كسی و آن هم از كسی اینگونه نقل كرده است. یعنی بیشترین تاریخ در تاریخ‌نگاری، بخش رجالی آن بود، یعنی به راوی تاریخ اهمیت می‌دادند و اعتماد به راوی روایت را محكم می‌كرد. اگر در جایی تاریخ ترقی می‌كرد، به نوعی درایه هم می‌رسیدند، یعنی به محتوای روایت هم می‌پرداختند.

«کیومرث صـابری ‌فومــنی»، ادیب و طنزپرداز معاصر، هفتم شهریورماه ١٣٢٠ در صومعه‌سرا متولد شد. هرچند نامی که پدرش (علی‌نقی صابری) بر او نهاده بوده محمد بود، اما انتخاب کیومرث، به‌عنوان سرسلسله پادشاهی ایران نیز در ناصیه‌اش بی‌تأثیر نبود. یک‌ساله بود که پدرش (کارمند وزارت دارایی) را از دست داد. از ١٤سالگی قریحه سرودن شعر در او هویدا شد.

صبر بسیار باید پدر پیر فلک را تا دگر مادر گیتی چو تو فرزند بزاید ۹ سال پیش در ۲۵ اردیبهشت ۱۳۸۸ شادروان دکتر محمد امین ریاحی، شاهنامه‌شناس و رئیس بنیاد شاهنامه‌، در روز تاریخی فردوسی، روز محبوب خود، بدرود حیات گفت و صحنه ادب و فرهنگ ایران خالی از وجود این دانشمند بزرگ گردید.

در روزهای برگزاری نمایشگاه کتاب، همه می‌کوشند تا با استناد به آمارهای سرانه مطالعه، شمارگان کتاب‌ و وضعیت نشر، از حال و روز کتاب و کتابخوانی در کشور ابراز تأسف کنند. در حالی که بر این باوریم در این معادله، بدون در نظر گرفتن سهم «سیاستگذاری» نمی‌توان جامعه را متهم به «فقر مطالعه» کرد. هدف ما در این میزگرد بررسی کتاب به‌عنوان بخشی از شهروندی ما است؛ اینکه چقدر با سایر ساحت‌های جامعه در ارتباط است و به جامعه امکان بازاندیشی انتقادی درباره خود، تاریخ و موقعیتش را می‌دهد؟ دکتر بهمن نامورمطلق، استاد دانشگاه شهید بهشتی و عضو حلقه نشانه‌شناسی و دکتر شمس‌الملوک مصطفوی، دانشیار فلسفه دانشگاه آزاد اسلامی در تبیین و تحلیل این بحث ما را همراهی کردند.

مدت‎هاست در محافل گوناگون صحبت از سرانه مطالعه پایین در کشور و قیاس آن با کشورهای توسعه یافته می‌شود. دیگر چندان خبر از آن کتاب فروشی‌هایی که در دهه‌های گذشته محلی برای فروش کتاب‌های استخواندار و مرجع بودند، نیست. گویا بخت فقط با آن دسته از ناشرانی یار بود که تنها در زمینه انتشار کتب کمک آموزشی فعالیت می‌کنند. شناسنامه کتاب‌ها نیز خود مؤید این است که شمارگان ها نسبت به سال‌های گذشته پایین آمده است، چراکه جامعه دیگر رغبتی به خرید کتاب ندارد.

چند وقتی می‌شود که ساز دانشگاه با صنعت کوک نیست. این را نه فقط دانشگاهیان بلکه صنعتگران هم به‌آن اشاره می‌کنند و می‌گویند که در این سال‌ها هم دانشگاهیان و هم صنعتگران تلاش کردند تا بلکه بتوانند راهی برای رابطه بیشتر و بهتر بین این دو نهاد ایجاد کنند،اما مشکلات این حوزه‌ها آنقدر زیاد است که اجازه ارتباط بیشتر و بهتر را به آنها نمی‌دهد. دانشگاهیان و صنعتگران دلایل خاص خود را دارند.

اردیبهشت 1337 خسرو روزبه، یکی از شاخص‌ترین چهره‌های حزب توده و از مؤسسان سازمان نظامی حزب در قزل قلعه تیرباران شد؛ اعدامی که خود مجالی برای تشکیلات حزب توده فراهم آورد تا او را به‌عنوان «قهرمان ملی ایران» در نشریات و گردهمایی‌های خود معرفی کنند و به ستایش او بپردازند، شاعران مَدحش کنند و او را هم ردیف افراد سرشناسی هم چون دکتر تقی ارانی قرار دهند؛ گرچه این قهرمانی، یا به تعبیر دیگر قهرمان سازی، دیری نپایید و پس از چند دهه با روشن‌تر شدن اقدامات روزبه که بیشتر معلول اقاریر او پیش از اعدام بود، چهره دقیق تری از حزب توده و اقدامات آنها در تاریخ معاصر ایران ترسیم شد.

تحولات یک سده اخیر نشان داد که اسلام درجوامع مختلف از دو نوع قرائت و توأم با عمل یا رفتار برخوردار بوده است از یک سو با قرائتی از دین، سعی برسازگاری نسبت دین با زندگی و توسعه و پیشرفت و آزادی در چهره اسلام رحمانی تجلی یافته است و ازسوی دیگر با قرائتی دیگر از اسلام، خشونت و افراطی گری، اسلام هراسی و نفرت و ناسازگاری دین با صلح، عدم همزیستی مسالمت‌آمیز وخشونت را میان پیروان ادیان الهی وحتی جوامع بشری ترویج کند و اسلام را که چهره رحمانی آن غالب است

صفحه اول روزنامه های امروز شنبه 22 اردیبهشت