اخبار

استاد دکتر محمدعلی موحد شخصیت یگانه‌ای ست همچون نامش. این یگانگی هم دو جهت و وجهه دارد، یکی جنبه علمی و دیگری جنبه انسانی. از جنبه علمی باز هم می‌توان دوچهره مشخص برای ایشان قائل شد، چهره فنی استاد که مرتبط با مطالعات حقوق نفت و حقوق بین‌الملل است که در حوزه کاری من نیست و قادر به صحبت درباره آن نیستم، هرچند که می‌دانم در این حوزه هم ایشان بحق موحد هستند.

استاد موحد از جمله بزرگانی است که دایره فعالیت هایشان تنها به یک حوزه محدود نمی‌شود و بی‌شک یکی از مردان بزرگ روزگار ما هستند. نه تنها در حقوق نفت، بلکه در عرصه‌های تاریخ، سفرنامه وعلم سیاست نیز تبحر دارد، البته نه در خود سیاست، چراکه ایشان هیچگاه طی سال‌های فعالیت شان خود را درگیر فعالیت‌های سیاسی نکرده‌اند، بلکه از دانش بسیاری در این زمینه برخوردار هستند.

افادات فرهنگی استاد فرهیخته، جناب آقای محمدعلی موحد برای ملت شریف ایران، همانند برخورداری زادگان خاک از سایه درخت تنومندی است که ریشه در خطه آزادمردان دلاور آذربایجان قهرمان دارد. همه جای ایران زمین را دلارامی و حیات می‌بخشد.

در یك تقسیم‌بندی بسیار كلی، اجمالی و طبعاً سهل‌گیرانه و تسامح‌آمیز، متفكران را میتوان به دو گروه تقسیم كرد: متفكران فردگرا، كه بیش از هر چیز دغدغه‌ی نجات افراد را دارند، و متفكران جامعه‌گرا، كه اهتمام‌شان عمدتاً معطوف به صلاح جامعه است. فردگرایان اصلاح جامعه را یا هدفی بلند پروازانه و غیر واقع‌بینانه میدانند یا هدفی می‌انگارند كه جز به وسیله و به‌واسطه‌ی نجات یافتگی یكان‌یكان افراد جامعه امكان حصول ندارد و، به هر تقدیر، برآن‌اند كه عقلانیت عملی حكم میكند كه به فرهنگ درونی افراد، یعنی به باورها، احساسات و عواطف و خواسته‌ها، ارزش‌ها و آرمان‌های آنان بپردازیم و در جهت تصحیح و بهبود‌بخشی آن بكوشیم.

حضرت فاطمه‏ ی معصومه(س)، خواهر گرامی امام رضا(ع) در سال 173 ق در مدینه به دنیا آمد. ایشان بانویى سخنور، معلمی توانا و در زهد و تقوا برجسته بود. حضرت معصومه(س) یك سال پس از ورود برادرش به خراسان به قصد دیدار وی از مدینه به سمت خراسان حركت كرد، اما پس از حوادثی كه در شهر ساوه برای آن حضرت پیش آمد، بیمار شد

رضاقلی خان پسر محمد هادی نور تهران از ادبا و مورخین و شعرای نامی اواخر قرن سیزدهم هجری می‏ باشد. وی از ابتدای جوانی طبعی موزون داشت و بعدها به "هدایت" تخلُّص كرد. وی از طرف فتحعلی شاه قاجار به خان و امیرالشعراء ملقب شد و در زمان ناصرالدین شاه به سفارت خوارزم تعیین گردید. وی سپس به ریاست مدرسه‏ ی دارالفنون رسید و به تحقیق و تالیف مشغول گشت. اَجمَل التواریخ، روضةُ الصَّفای ناصری، و رِیاضُ العارفین از جمله تالیفات اوست.

ابوجعفر محمد بن جعفر معروف به نَرشَخی از مورخانِ قرن چهارم هجری قمری به شمار می‏رود. وی كتاب تاریخ بخارا را به زبان عربی به نام امیر نوح بن نصر سامانی تألیف كرد. نَرشخی در سال 347 ق در شصت و دو سالگی درگذشت.

پس از تشكیل ژاندرمری مخصوص خزانه داری كل ایران توسط مورگان شوستر آمریكایى، دولت روسیه كه این اقدام را مخالفت مطامع خود در ایران می‏دانست، طی اولتیماتومی به دولت ایران، خواستار اخراج شوستر از ایران و نیز استخدام اتباع خارجی با اجازه‏ی دُوَل روس و انگلیس شد. در پی ردّ این اولتیماتوم دخالت‏آمیز توسط مجلس شورای ملی، قوای روسی مستقر در تبریز وارد قزوین شدند.

در تاریخ چهره‌هایی دیده می‌شوند که علی‌رغم تلاش و تاثیرآنها در عصر خویش، کمتر یادی از آنها می‌شود. آنها الگوهای موفقی در زندگی شخصی و اجتماعی خود بوده‌اند که در عرصه دانش، فرهنگ، سیاست و اجتماع در ایران معاصر زیسته و از خود سابقه و نامی نیک برجای گذاشته اما کم آوازه بوده‌اند. یکی از آنها سیدغلامرضا سعیدی است که در دهمین سالگرد درگذشت او هستیم.

صفحه اول روزنامه های امروز سه شنبه 27 آذر