اخبار و گزارش

نادر کریمیان سردشتی عضو هیأت علمی پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری گفت: کتاب «ایستگاه‌های پارتی» نوشته ایزیدور خاراکسی می‌تواند به عنوان ارزنده‌ترین اثر در زمینه جغرافیای باستانی ایران زمین به‌شمار آید و برای ارزش این کتاب همین بس که برای تبیین جغرافیای دقیق ایران باستان به‌ویژه دوره پارتی منحصر به‌فرد است.

فریدون بیگلری، باستان‌شناس و معاون فرهنگی موزه ملی ایران گفت:‌ ارتباط بین کشورهای آسیای میانه مانند تاجیکستان، ترکمنستان، قرقیزستان، ازبکستان، افغانستان و ایران که صاحب میراث مشترک راه ابریشم هستند بسیار ضروری است و در واقع با همکاری این کشورهاست که می‌شود اطلاعات بیشتری را در این حوزه کسب کرد و باعث نزدیکی آنها شد.

آیین یادبود زنده‌یاد «ابوالفضل خطیبی» شاهنامه‌پژوه و پژوهشگر تاریخ ایران و ادب فارسی با حضور و سخنرانی «غلامعلی حداد عادل»، «محمد دبیرمقدم»، «فتح‌الله مجتبائی» و «فریبا شکوهی» در تالار دکتر شهیدی فرهنگستان زبان و ادب فارسی برگزار شد.

دبیرخانه کنگره علمی علامه بهابادی از وجود ۱۰۹ نسخه خطی به نام علامه بهابادی در کتابخانه سلیمانیه استانبول خبر داد که از این تعداد ۳۲ نسخه غیرتکراری است.

یکی از بزرگترین جشن‌های آتش در ایران باستان که هنوز هم تدوام داشته و دارد، جشن سده است یعنی جشنی که به یادگار پیدایی آتش برگزار می‌شود. این جشن حتی قدیمی تر از نوروز است و بیش از پنج هزار سال قدمت دارد.

نصرالله صالحی گفت: صدراعظم تنها وعده‌های خود به دیپلمات ایرانی را محقق نمی‌کند بلکه در اثر پرداخت نشدن مقرری میرزا محبعلی خان به چغال و بقال اسلامبول مقروض می‌شود تا بتواند امورات خود را بگذراند! این مشکلات در زمانی روی می‌دهد که صدارت ایران به عهده میرزاحسین خان سپهسالار است و پس از امیرکبیر یکی از سیاستمداران برجسته ایران به شمار می‌آید.

کتاب «درآمدی بر فلسفه موسیقی فارابی» اثر سیدمحسن موسوی در چهار فصل منتشر شد.

فاطمه نیروی آغمیونی، پژوهشگر ادبی تاکید دارد که باید شاعران و نویسندگان هرچه بیشتر به معماری و عناصر تاثیرگذار در حفظ محیط زیست توجه کنند.

کتاب «وضعیت اجتماعی ایران در دوره مغول» بر اساس ظفرنامه حمدالله مستوفی تألیف مریم رجبی جوشقانی از سوی انتشارات دگراندیشان به چاپ رسید.

گودرز رشتیانی گفت: 37 سند مکاتباتی که میان مقامات ایرانی به ویژه عباس‌میرزا با میرزامحمدصادق وقایع‌نگار موجود است. مرور اجمالی این اسناد نشان می‌دهد برخلاف برخی از تصورات بعضی از پژوهشگران اتفاقا دستگاه دیپلماسی در دوران ابتدای قاجار اولا هم به مسائل تاریخی آشناست و در نامه‌های وقایع‌نگار ارجاعات مختلفی استناد به مسائل تاریخی می‌شود. از طرفی با مسائل روز دنیا آشنا هستند.