وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در دیدار نوروزی با با عبدالله کوثری، شاعر، مترجم و پژوهشگر ادبیات آمریکای لاتین، با تجلیل از ترجمه قرآن و متون مقدس، به جایگاه ویژه مترجمان در توسعه ادبیات ملل و نزدیکی ملتها اشاره کرد.
آلودگی هوا برخلاف آنچه امروز میپنداریم، «مسأله» متأخر تهران نبوده، در تاریخ این شهر و منطقه ریشه داشته است. منابع تاریخی روایتهایی گوناگون در اینباره نگاشتهاند. یک گزارش مهم در میانه دهه ٣٠ خورشیدی بر درستی چنین پنداری گواهی میدهد.
«در این مملکت اگر بخواهیم از خشم جاویدان برهیم باید تسلیم و رضا اختیار کنیم. آنگاه است که فارغ از پیشداوریهای اروپاییها میتوانیم آزادانه اروپا را فراموش کرده و چیزهایی را که کاملا برای ما تازه است درک و هضم کنیم.» این نگرش جالب ویتا سکویلوست، جهانگرد انگلیسی و نویسنده کتاب «مسافر تهران» را که در نخستین سالهای روزگار پهلوی اول به ایران آمده است، اگر در کنار توصیفی دیگر از زبان کنتس مادفون روزن، دیگر بانوی فرنگی درباره مردمان این سرزمین در همان دوره تاریخی بگذاریم، گونهای دوگانگی مهم اما جالب پیش رویمان میآید.
صفحه اول روزنامه های امروز شنبه 18 فروردین
سیدحسین نصر با انتشار پیامی درگذشت داریوش شایگان را تسلیت گفت. متن پیام تسلیت سیدحسین نصر برای درگذشت داریوش شایگان به شرح زیر است:
کتاب «ارتباط نهجالبلاغه با قرآن» تالیف مجید معارف و حامد شریعتینیاسر، در گروه «دین» و شاخه «حدیث» از سی و پنجمین دوره جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی، بهعنوان یکی از 2 نامزد نهایی دریافت جایزه معرفی شده است. مجید معارف در گفتوگو با خبرنگار ایبنا با اشاره به اینکه ارتباط نهجالبلاغه با قرآن، یک مصداق از ارتباط کلی قرآن با حدیث یا همان کتاب با سنت است، بیان کرد: براساس روایاتی که از پیامبر در دست داریم و به وسیله امامان شیعه مانند امام محمدباقر (ع) و امام صادق (ع) بازگو شدهاند، بهطور کلی یکی از معیارهای اعتبار حدیث، همسویی آن با قرآن کریم است.
در میان نسلی از روشنفكران ایرانی كه در سالهای پایانی دهه ١٣٤٠ و اوایل دهه ١٣٥٠ خورشیدی پا به عرصه فكری و فرهنگی ایران گذاشتند، داریوش شایگان ویژگیهای منحصر به فردی داشت كه او را از دیگر روشنفكران همنسل خود چون سیدحسین نصر، رضا داوری اردكانی، داریوش آشوری، احسان نراقی و... متمایز میسازد. البته برخی از این روشنفكران با او در شماری از این ویژگیها و خصایص اشتراكاتی دارند، اما آنچه شایگان را یگانه میسازد، جمع این ویژگیها در یك فرد است.
«مانند همه پایتختهای کوچک و بزرگ دنیا، در تهران نیز گروهی از مردم هستند که شغل شاغل آنها بیکاری است. این گروه بیکاران دید و بازدیدها را امری جدی تلقی میکنند. بدینترتیب گروهی اعم از زن یا مرد، قسمتی از وقت را خارج از خانه خود میگذرانند.» این روایت از کارلاسرنا، بانویی ایتالیایی که در روزگار ناصرالدینشاه به ایران سفر کرده است
در گذشتههای دور که هنوز پای ماشینآلات و مدرنیزاسیون به روستاها و دشتها و کشتزارها نرسیده بود و برزگران، شالیکاران، چوپانان، بافندگان و خرمنکوبان، تنها به بازوانشان پشتوانه داشتند، ترانههایی در کشتزار و صحرا و دشت و شالیزار و پای دار قالی و هنگام دوغزنی و صیادی و شیردوشی و بلوطتکانی و برنجکوبی زمزمه میکردند که نمادهایی ساده از فرهنگ و روحیه یاریگری، زیست و معیشت سنتی و جهانبینی همدلی گروهی در میان روستاییان و عشایر به شمار میآمد.
عطاملک جوینی که در زمان حمله مغولان میزیسته و کتاب «تاریخ جهانگشای جوینی» را درباره روزگار سخت ایرانیان در رویارویی با دشواری جنگ و ویرانی خانمان و خاطرات و هستیشان نگاشته، از ایستادگیها و همدلیهایی در این رویاروییهای پیوسته سخن رانده و در دل آنها روایتهایی از بازنمایی پهلوانان افسانهای و باستانی را نیز بازجسته است.
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید