تازه های نشر

کتاب پیش رو پژوهشی است متفاوت با دیگر آثار و فرهنگ های نوشته شده دربارۀ شاهنامه، کتاب در دو بخش تألیف شده است؛ بخش نخست به ذکر و بررسی تمام ابیات موجود شاهنامه در دوازده فرهنگ لفت قدیمی و تقابل آن ها با چاپ مسکو پرداخته است که برای خواننده یک فرهنگ واژگانی مفصل و همچنین یک تصحیح انتقادی دقیق فراهم می آورد. در نتیجه پژوهش حاضر خط بطلانی بر واژه ها و ابیات ساختگی و منسوب به شاهنامه می کشد.

کتاب «مقدمه‌ای بر تاریخ‌نگاری انگاره‌ای واندیشه‌ای» که شامل جستارهایی درباره تاریخ نگاری اندیشه در مطالعات اسلامی است از سوی انتشارات دانشگاه امام صادق(ع) چاپ و روانه بازار نشر شد.

«رمزشناسی حالات دست و بدن در هنرهای بودایی و هندویی» نوشته امیرحسین ذکرگو، پنجمین مجلد از مجموعه «نمادشناسی هنر شرق» است که در موسسه متن منتشر می‌شود. عنوان چهار مجلد نخست این مجموعه به ترتیب به این شرح است: «فیل در شمایل‌های هندویی و بودایی»، «مار در هنرهای هندویی و بودایی»، «پرنده‌های اساطیری در هنرهای هندویی و بودایی» و «ایزدان آب و آبزیان اساطیری».

به نقل از روابط عمومی موسسه خانه کتاب؛ شماره یازدهم فصلنامه نقد کتاب «ادبیات» ویژه پاییز 1396 به سردبیری مصطفی موسوی در 6 بخش «نقد شفاهی»، «نقد مکتوب»، «نقد آثار پیشین»، «نقد پژوهی»، «شایسته خواندن» و «نقدِ نقد» منتشر شد.

تاریخ من و نادر، شاه ایران، نوشتۀ آبراهام کرتی خلیفه اعظم ارامنه است و دربردارندۀ حوادث سالهای ۱۷۳۴- ۱۷۳۶ میلادی / ۱۱۴۷- ۱۱۴۹ هجری قمری می باشد که در مناطق شمال غربی ایران وقفقاز جنوبی روی می دهد.

کتاب «اسناد تاریخ دانشگاه تهران؛ موجود در کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه» به کوشش سوسن اصیلی به تازگی از سوی موسسه خانه کتاب منتشر شد. كتاب «اسناد تاریخ دانشگاه تهران؛ موجود در كتابخانه مركزی و مركز اسناد دانشگاه» گزیده‌ای از اسناد دانشگاه تهران، موجود در كتابخانه مركزی و مركز اسناد است. این مجموعه شامل 313 عنوان سند است كه بخش اصلی آن از اسناد آرشیوی منتقل شده به كتابخانه مركزی انتخاب شده است.

«کتابشناسی موضوعی ـ تاریخی از چاپکرده ها و نوشته های ایرج افشار منتشر شده در سالهای (1395-1323)» در سه مجلد و 3704 صفحه به تحقیق و تالیف میلاد عظیمی و از سوی موسسه خانه کتاب در اسفند 1396 منتشر شد.

تاریخ تصوف در ایران آمیخته با شگفتی هاست و یکی از این شگفتی ها استفاده ایست که صوفیان از زبان پارسی کرده اند. تصوف در ایران با وجود این که بیشتر با مذهب اهل سنت وصلت داشته است و صوفیان مانند علمای دینی اهل سنت زبان تازی را کم و بیش زبانی مقدس می انگاشته و نخستین رساله ها و کتابهای خود را به این زبان نوشته اند، با این حال از زبان پارسی هم غافل نبوده و حتی از قرن پنجم و ششم به بعد اشعار صوفیانه خود را به این زبان سروده اند.

در این كتاب اولگ گرابر، مورخ بلندآوازۀ هنراسلامی كه بیش از 31 عنوان كتاب دربارۀ هنراسلامی و صدها مقالۀ كم‌نظیر در این عرصه نگاشته و تاكنون چند كتاب وی به زبان فارسی برگردانده شده است، خواننده را با نقاشی ایرانی كه عمدتاً نگاره‌های زینت‌بخش كتاب‌های ادبی، تاریخ، منافع‌الحیوان، هیئت و دیگر نسخه‌های خطی است آشنا می‌سازد؛ هرچند دیوارنگاره‌های آثار تاریخی و نقوش سفالینه‌ها را نیز مدنظر قرار می‌دهد تا با طرح پرسش‌هایی چند، راهگشای پژوهش‌هایی بنیادین در عرصه‌هایی كه مهم می‌یابد، گردد.

فصلنامۀ متن پژوهی ادبی (شمارۀ 74، زمستان 1396) به صاحب امتیازی دانشگاه علامه طباطبایی منتشر شد.