مقاله

در جامعۀ قدیم، که جامعه‌ای فئودالی و کشاورزی بوده و حکومت‌ها موظف به حفظ و توسعۀ ایدئولوژی دولتی نبوده‌اند، امور فرهنگی به عهدۀ خاندان‌های معتبر و اشرافی بوده و در واقع رشد فرهنگی و بالندگی هنری و ادبی و رونق اقتصادی و موفقیت‌های سیاسی جامعۀ قدیم وابسته به توانائی‌های مادی و معنوی و فعالیت‌های فرهنگی و اقتصادی همین خاندان‌ها بوده است

در سال‌های اخیر، علوم انسانی دیجیتال به یکی از حوزه‌های نوین و مهم پژوهش در علوم انسانی تبدیل شده است. این حوزه با بهره‌گیری از فناوری‌های دیجیتال و روش‌های نوین پژوهش، امکان مطالعه و بررسی متون و منابع تاریخی و ادبی را در مقیاسی گسترده فراهم می‌کند.

در عصر ما واژه روحانی در فارسی، رايج‌ترين و محترمانه‌ترين تعبير برای اشاره به رجال دين است؛ کسانی که در يک کسوت معين به ترويج دين و انجام دادن برخی از آيين‌های دينی به عنوان نقش اجتماعی خود اشتغال دارند؛ ولی اين که خود واژه روحانی و واژه‌های ديگر که در فرهنگ‌های مختلف برای رجال دين به کار رفته‌اند، چگونه ساخته شده‌اند، از چه معنايی ريشه گرفته‌اند و پشتوانه آنها چه انگاره و انديشه‌ای است، موضوعی درخور توجه است.

هوش مصنوعی در سالهای اخیر به بخشی از فرایند پژوهش و تولید محتوای علمی تبدیل شده است. استفاده از این فناوری میتواند بسیاری از مراحل جست‌وجو، پردازش، تولید و ساماندهی اطلاعات را آسانتر و سریعتر کند. با این حال، ورود هوش مصنوعی به مراکز پژوهشی و دانشنامه‌نویسی تنها به تغییر شیوه تولید محتوا محدود نمی‌شود و می‌تواند بر ساختار، سیاستها و فرایندهای کاری این مراکز نیز اثر بگذارد.

ایران از دیرباز تا پایان سده‌های میانه و میانگاه جهان و حلقۀ واسط و رابط میان شرق و غرب بوده و همۀ جریان‌های فکری و فرهنگی و دادوستدهای تجاری و آمد و شدهای قومی و اجتماعی میان این دو قطب تاریخی از این رهگذر می‌گذشته است.

نگارش مقاله علمی صرفاً انتقال مطالبی نیست که پژوهشگر در جریان مطالعه خود گرد آورده؛ بلکه بازسازی منظم، مستند و قابل ارزیابی یک فرایند پژوهشی است.

رباعی هرچند نامی عربی دارد، ولی کهن‌ترین، زیباترین و ریشه‌دارترین گونۀ سرودۀ فارسی است، که با نام های : بیت، دو بیت، دوبیتی، الدوبیت، ترانه، ترانک، خصی، فهلوی، پهلوی، سیتک، چهار مصراع، چهار دانه، چهارخانه و چهارگانه هم نامور است

قصه از برجسته‌ترین و رایج‌ترین گونه‌های ادبیات عامه در جامعه‌های شفاهی بوده و همچون گونه‌های دیگر ادبیات عامه با روح و زندگی مردمی که این قصه‌ها را به کار می‌برده‌اند، پیوند داشته است.

نشریۀ ادبی، تاریخی و انتقادی یغما به مدیریت و سردبیری حبیب یغمائی رسماً در فروردین 1327 در تهران تأسیس گردید و به مدت سی و یک سال مرتباً به طور ماهانه انتشار یافت. اولین شماره در روزهای پایانی فروردین 1357 منتشر شد.

ابن سینا، در سراسر تحصیلات فلسفی خود، فلسفه‌ورزی را به معنای تکاپو برای حل مسائل نظری برداشت می‌کرد.