نسخه های خطی و عکسی

فیلتر
دفترچۀ درسی است که گویا از یک پزشک روزگار دارالفنون بوده است. جدولبندی شده، واژه‌های فرانسوی با املای فارسی و فارسی آن آوانویسی به فرانسوی. در پایان، نسخه‌های پزشکی بخشبندی نشده با تملک «محمد اسماعیل» در غرۀ محرم 1277ق. بی‌دیباچه و پایانه‌ای.
ناشناخته، در 23 «باب». به آنچنانکه در دیباچه می‌گوید، که در متن به گونۀ دیگری پیش می‌رود و چون سربندها برای سرخی‌نویسی سفید مانده و برخی از «باب‌ها» باید در چند «فصل» باشد، ولی شمار باب‌ها در کناره به گونۀ مستمر پیش رفته قابل اعتماد نیست. به هر روی «باب یکم» آن با افسانه‌ای از ابراهیم و اسماعیل(ع) آغاز می‌شود.
ناشناخته، که بایستی در 2 «مقالت» و هریک در چند «باب» و «خاتمه» باشند. نسخه افتادگی‌هایی دارد، از آن میان «سربند» مقالت یکم که بایستی در کانی‌ها باشد.
متن از همان حکیم انوری ابیوردی (نک‍ : بالا). گزارش از میرزا ابوالحسن حسینی فراهانی، وزیر امامقلی خان حاکم فارس، که به دستور او، در شیراز 1039ق/1629م کشته شده است.
از «مسکین» که در این مثنوی «تسکین» تخلص کرده است. در «خاتمة الکتاب و شرح حال تسکین» گوید:
چو تسکین یافت از غم جان مسکین
از این دفتر تخلص یـافت تسکین
ناشناخته. آغاز و انجام افتاده، آغاز و انجام و گویا میانه افتاده. داستانی است حماسی و کمتر بزم و عشق، به پیروی «شاهنامه»ی حکیم فردوسی. گویا سراینده، از مردم شبه‌قارۀ هند بوده است.
متن از حکیم اوحدالدین علی بن اسحاق انوری ابیوردی که نام او را محمد بن محمد نیز گفته‌اند، از نیمۀ سدۀ ششم ق ]مشترک[. در نسخۀ دردست، نام سراینده به گونۀ دوم محمد بن محمد، و نام گزارش‌کننده «داود بن محمد علوی شادی‌آبادی» آمده است.
از ناشناسی از سدۀ 11ق به آن سو، که نسخه از آن روزگار است.

ورود به سایت

مرا به خاطر بسپار.

کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما

کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور

کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:

ثبت نام

عضویت در خبرنامه.

قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید

کد تایید را وارد نمایید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.: