برزگر

برزگر \barz(-e)gar\، منصور، از کشتی‌گیران پیشین تیم ملی کشتی آزاد ایران. او دارندۀ نشان طلای مسابقات جهانی در 1352 ش/ 1973 م (تهران)، نشان طلای بازیهای آسیایی در 1353 ش/ 1974 م، (تهران)، نشان نقرۀ مسابقات جهانی در 1355 ش/ 1975 م (مونترال کانادا)، و همچنین دارندۀ نشان نقرۀ مسابقات جهانی (لوزان سویس) است. 

برزگر در 9 اسفند 1326 ش/ 27 فوریۀ 1948 م، در خانواده‌ای پرجمعیت در خیابان عباسی تهران، محلۀ سلسبیل زاده شد. پدر و مادرش اصالتاً قزوینی بودند. پدرش حسنعلی برزگر در 1332 ش، چشم از جهان فروبست. دو تن از بـرادران بزرگ‌تـر او به نامهـای حسین و علی به ورزش کشتی علاقه داشتنـد و در باشگـاه ورزشی در ایـن رشتـه تمرین می‌کردنـد. ازاین‌رو، منصور از کودکی به کشتی علاقه‌مند شد. در آن سالها کشتی ورزش اول ایران به شمار می‌رفت و نزد جوانان از محبوبیت بسیاری برخوردار بود. منصور نیز در نوجوانی اخبار کشتی را بااشتیاق از رسانه‌ها پیگیری می‌کرد. او پس از پایان دورۀ ابتدایی تحصیلاتش، بـرای کمک به اقتصاد خانواده، نخست در یک کارگاه آهنگری، و پس از چندی در یک کارگاه مکانیکی مشغول به کار شد. او در 16سالگی همراه با یکی از برادرانش در باشگاه ایزد فردوسی در رشتۀ کشتی ثبت‌نام، و تمرینات خود را زیر نظر منصور تبریزی آغاز کرد و پس از چندی به باشگاه البرز رفت و زیر نظر دو مربی و پیش‌کسوت قدیمی کشتی، حاج عبدالحسین فیلی و منصور اینانلو، به تمرین پرداخت. برزگر پس از چندی در مسابقات قهرمانی جوانان استان تهران شرکت کرد و مقام سوم مسابقات را به دست آورد؛ این نخستین مقامی بود که وی در مسابقات به دست می‌آورد. پس از چندی به باشگاه سابقش، ایزد فردوسی، بازگشت و بار دیگر تمرینات خود را زیرنظـر منصور تبریزی ادامه داد و آموخته‌های خود را تکمیل کرد. 
برزگر پس از چند سال به استخدام سازمان آب درآمد و تمرینات خود را نیز زیر نظر حاج عبدالحسین فیلی ادامه داد. پیش از برگزاری مسابقات المپیک 1347 ش/ 1968 م، در مکزیکوسیتی، فدراسیون کشتی مسابقه‌های انتخابی را جهت شرکت قهرمانان و شناخت چهره‌های برتر کشوری برای حضور در اردوی تیم ملی بر پا کرد. برزگر در این مسابقات، در وزن 68 کیلوگرم با غلبه بر تمـامی حریفان برای نخستین بار به اردوی تیم ملی کشتـی آزاد ایران دعوت شد. در این زمان، وی در اردویی که حدود یک ماه و نیم در منظریۀ تهران برقرار بود، در کنار قهرمانان و نام‌آوران مسابقات جهانی و المپیک و دیگـر ملی‌پوشان، زیرنظر مربیان تیم ملی ــ عبدالحسین فیلـی، عباس زند و پرویز سیـروس‌پور ــ بـه تمرین پرداخـت. در وزنی که برزگر مسابقه می‌داد، قهرمان پرآوازۀ جهان، عبدالله موحد، نیز حضور داشت؛ در این اردو و در مسابقه‌ای که میان او و موحد برگزار شد، نتوانست بر حریفش چیره گردد و موحد با حضور در المپیک توانست به نشان طلای این وزن دست یابد. 
برزگر در 1348 ش، برای نخستین ‌بار در مسابقات قهرمانی کشور، که در شهر مشهد برگزار ‌شد، شرکت کرد و در وزن 68 کیلوگرم نشان طلای مسابقات قهرمانی کشور را بر گردن آویخت و با کسب این عنوان فرصت حضور در اردوهای تیم ملی و شرکت در مسابقات بین‌المللی گوناگون را به دسـت آورد. وی در 1349 ش/ 1970 م، به مسابقات جام تاتراس، که در زاکوپان لهستان برگزار می‌شد، اعزام گردید. برزگر در این مسابقات بسیار خوش درخشید و توانست عنوان قهرمانی را به دست آورد. در همان سال، برای شرکت در مسابقات جهانی در ادمنتن کانادا، برای برزگر ــ که به یک وزن بالاتر آمـده بود ــ از سـوی کادر فنـی تیم ملی کشتی آزاد مسابقه‌ای برگزار نشد و بدین‌ترتیب وی فرصت حضور در این مسابقات را از دست داد. 
برزگر در 1350 ش/ 1971 م، در جام تفلیس در اتحـاد جماهیر شوروی (سابق) شرکت کرد و خوش درخشید. او در جریان این مسابقات تجارب بزرگی به ‌دست آورد و با شیوه‌های نوین تمرین از نزدیک آشنا شد. در آن زمان، کشتی‌گیران اتحاد شوروی از بهترین کشتی‌گیران جهان بودند و با نفرات پرشماری در مسابقات جام تفلیس شرکت می‌کردند؛ از‌این‌رو، این رقابتها گاهی سخت‌تر از مسابقات جهانی بود. برزگر در این رقابتها در جایگاه سوم ایستاد و نشان برتر این مسابقات را به دست آورد و سبب شد تا بیش از پیش موردتوجه کادر فنی تیم ملی کشتی قرار گیرد. او در همان سـال در مسابقات بین‌المللی جـام دانکلوف، در صوفیۀ بلغارستان، نیز شرکت کرد، ولی با وجود شایستگی فراوانی کـه برای کسب مقام داشـت، به‌سبب ناداوریهایی که صورت گرفت، از دور مسابقات حذف شد. برزگر در این زمان برای شرکت در مسابقات جهانی در صوفیۀ بلغارستان ازسوی کادر فنی به اردوی تیم‌ ملی دعوت شد تا با انجام مسابقه در وزن 74 کیلوگرم در مقابل رقیب اصلی‌اش، محمد فرهنگ‌دوست، کشتی‌گیر اعزامی ایران به مسابقات جهانی مشخص شود. در این زمان، کمیتۀ فنی فدراسیون کشتی، در نهایت بی‌طرفـی، منتظر نتیجۀ کشتی میان این دو کشتی‌گیر شد. در دو مسابقه‌ای که میان این دو برگزار شد، هر دو کشتی با نتیجۀ مساوی به پایان رسید. کمیتۀ فنی تشخیص داد که فرهنگ‌دوست به‌سبب تجربـۀ بیشتر، در تیم ملی کشتـی به‌عنوان نفر نخست حضور یابد؛ برزگر هم برای اینکه از نزدیک نظاره‌گر کشتیها باشد، در کنار او به مسابقه‌های جهانی اعزام شد. در این میان فرهنگ‌دوست با شایستگی به نشان نقرۀ مسابقات جهانی صوفیه دست پیدا کرد. 
برزگر، که در دو دورۀ متوالی مسابقات جهانی نتوانسته بود به‌سبب حضور فرهنگ‌دوست در مسابقات شرکت کند، ناامید نشد و به تلاش خود افزود تا از فرصتهای بعدی به‌خوبی استفاده کند. او در 1350 ش، در رقابتهای قهرمانی کشور، که در اصفهان بر پا شد، شرکت کرد و به نشان طلای این مسابقات دست یافت. 
برزگر در 1351 ش، ازسوی فدراسیون کشتی برای شرکت در مسابقات المپیک در مونیخ آلمان انتخاب شد. او در وزن 74 کیلوگرم توانست به جانشینی محمد فرهنگ‌دوست درآید. در این وزن 25 کشتی‌گیر در المپیک حضور داشتند. ابتدا او در دور نخست استراحت داشت و در دور دوم توانست یوشیدا توشیتا از ژاپن را از پیش روی خود بردارد. در دور سوم در مقابل میلکوس اوربانویچ از مجارستان روبه‌رو شد که کشتی با نتیجۀ مساوی به پایان رسید. در دور چهارم با یوری گوستاو سولی، قهرمان جهان از اتحاد جماهیر شوروی کشتی گرفت و در ایـن رقـابت او را بـا ضربۀ فنی شکسـت داد و در دور پنجم به دیدار آدولف زیگر از آلمان غربی رفت و با ضربۀ فنی از او شکست خورد و با مجموع امتیازات منفی 7 به دیدارهای بعدی راه پیدا نکرد و در جایگاه پنجم قرار گرفت. 
برزگر در 1351 ش/ 1970 م، در مسابقات بین‌المللی جام دانکلوف بلغارستان شرکت کرد، ولی نتوانست عنوانی در این دوره از مسابقات به دست آورد. وی در این سال در مسابقات بین‌المللی جام الکساندر مدوید، که در مینسک شوروی برگزار شد، شرکت کرد و با پیروزی بر تمام رقبایش، مدال طلای این مسابقات را به گردن آویخت. او همچنین در مسابقات قهرمانی کشور، که در 1352 ش، در شهر ساری برگزار شد، مقام نخست را به دست آورد؛ در تیرماه همان سال نیز در مسابقات بین‌المللی رومانی، در شهر بخارست پایتخت این کشور، با شکست‌دادن تمامی حریفان خود، نشان طلای این مسابقات را کسب کرد. 
برزگر در شهریور 1352، یکی از کشتی‌گیرانی بود که به تیم ملی ایران برای شرکت در مسابقات جهانی کشتی آزاد در تهران ازسوی منصور مهدی‌زاده و محمدعلی صنعت‌کاران دعوت شد. در این دوره از رقابتها 31 کشور شرکت کردند و برزگر در این مسابقات توانست با غلبه بر روسلان آشور علی‌اف از شوروی در پایان مسابقه به مدال طلای مسابقات جهانی تهران دست یابد. 
برزگر برای نخستین‌بار در آذر 1352، و در هفتمین دورۀ جام آریامهر توانست با پیروزی بر تمامی حریفان خود ازجمله ارتنیس از شوروی و بابوف بلغاری به مدال طلای این مسابقات دست پیدا کند. او در فروردین 1353 نیز همراه تیم ملی کشتی آزاد ایران در مسابقات جـام بغداد در عراق شرکت کرد و توانست در دیدار پایانی وزن 74 کیلوگرم با پیروزی بر انگل کارجف از بلغارستان به نشان طلای مسابقات دست یابد. وی در تیر همین سال همراه تیم ملی کشتی آزاد در مسابقات جهانی کشتی لاس‌پالماس اسپانیا شرکت کرد و نشان طلای وزن 74 کیلوگرم را بر گردن آویخت. 
برزگر پیش از برپایی بازیهای آسیایی تهران و در 1353 ش/ 1974 م، در مسابقات بین‌المللی جام آریامهر شرکت کرد و در دیدار پایانی، با پیروزی بر خوخا شویلی، کشتی‌گیر گرجی‌تبار تیم ملی کشتی آزاد شوروی، برتری خود را در وزن 74 کیلوگرم به اثبات رساند. درخششهای برزگر در طول این دو سال متوالی سبب شد که او یکی از ارکان اصلی تیم ملی کشتی آزاد ایران به شمار آید و ازاین‌رو، برای کسب نشان طلای بازیهای آسیایی تهران حساب ویژه‌ای روی وی باز شده بود. برزگر در بازیهای آسیایی تهران با برتری بر کشتی‌گیران مغولستان و ژاپن به مدال طلای این دوره از مسابقات دست پیدا کرد. 
در سال 1354 ش/ 1975 م، برزگر در مسابقات بین‌المللی جام فرایبورگ، که در آلمان غربی برگزار شد، شرکت کرد، ولی نتوانست خوش بدرخشد و از دور رقابتها حذف شد. او در همین سال در جام بین‌المللی لایپزیگ، که در آلمان شرقی بر پا شد، شرکت کرد و توانست حریفانی از کشورهای آلمان شرقی، کوبا، شوروی، آلمان غربی و مغولستان را از پیش روی بردارد. در این سال، مسابقات جهانی در شهر مینسک شـوروی برگزار شد و در این دوره از مسابقات، 24 کشور شرکت داشتند. برزگر در وزن 74 کیلوگرم بسیار خوش درخشید و تمامی رقبای سرسخت خود را از پیش روی برداشت. یکی از زیباترین مسابقات او کشتی‌اش با جی آیچیروداته از ژاپن بود که توانست در کمتر از دو دقیقه او را با ضربه‌فنی شکست دهد. برزگر در دیدار پایانی بـا حریف قدیمی‌اش ــ روسلان آشور علی‌اف ــ به رقابت پرداخت، ولی نتوانست او را شکست دهد و با قرارگرفتن روی سکوی دوم جهان، به کسب نشان نقرۀ این رقابتها بسنده کرد. نشان نقرۀ برزگر در این رقابتها موجب شد تا نام ایران در جدول توزیع مدالها باقی بماند. 
برزگر در 1354 ش، برای سومین‌بار پیاپی در جام بین‌المللی آریامهر شرکت کرد و توانست از مقام قهرمانی خود با پیروزی بر انگل پتروف بلغاری در دیدار پایانی دفاع کند. او در چهارمین دورۀ مسابقات جام جهانی، کـه در همـان سـال در تولیدو ــ شهـری از ایالت اوهایوی آمریکـا ــ برگزار شد، شرکت کرد و در این رقابتها بار دیگر نشان نقره گرفت. در همین سال به پانزدهمین دورۀ رقابتهای جام دانکلوف به وارنای بلغارستان اعزام شد، ولی در این مسابقات ناکام ماند و به نشانی دست نیافت. 
برزگر در 1355 ش/ 1976 م، در مسابقات بین‌المللی جام آریامهر شرکت کرد. او در این دوره از مسابقات با برتری بر تمامی حریفان قدرتمند خود ازجمله رشید قراباچـاق از ترکیـه و فـردهمپل ــ کشتی‌گیـر قدرتمنـد آلمـان شرقـی ــ بـه نشان طلای ایـن دوره از مسابقات دست پیدا کرد. تیم ملی کشتی آزاد ایـران در 1355 ش، با تیم کاملی پا به مسابقات المپیک مونترال کانادا گذاشت. در وزن 74 کیلوگرم این رقابتها 21 کشتی‌گیر شرکت کردند. درابتدا قرعه به‌گونه‌ای افتـاد که مسیر مسابقـات برزگر بسیار سخت به نظر آمد، برزگر در دور نخست با حریف دیرینه‌اش، روسلان آشور علی‌اف از شوروی، به رقابت پرداخت و توانست وی را با امتیاز شکست دهد. در دور دوم، با حریف قدرتمند دیگری به نام یانچو پاولوف از بلغارستان به رقابت برخاست و او را نیز با امتیاز شکست داد. در دور سوم مسابقات، برزگر با اسپاگئولی از ایتالیـا کشتـی گرفـت و در ایـن دیدار بـا ضربه‌فنـی حریفش را از پیش روی برداشت و در دور چهارم نیز توانست یارمواورمارک از فنلاند را با ضربۀ فنی شکست دهد. در دور پنجم مسابقات، برزگر به دیدار فردهمپل، رقیب دیرینه‌اش از آلمان شرقی، رفت و او را نیز با ضربۀ فنی شکست داد. در دور ششم مسابقات، برزگر حریف قدرتمند و جوان خود، استفان دزدیک از ایالات متحدۀ آمریکا، را از پیش رو برداشت و به مسابقۀ پایانی راه یافت. در دیدار پایانی، برزگر کشتی‌اش را درمقابل جی آیچیروداته از ژاپن برگزار کرد. او درحالی به این دیدار رفت که در مسابقات جهانی 1975 م در مینسک شوروی او را با ضربۀ فنی تسلیم خود ساخته بود. در دیدار پایانی، حریف ژاپنی‌اش توانست در وقت دوم مسابقه به پیروزی برسد. نشان نقرۀ برزگر، بهترین مدال کاروان ورزشی ایران در المپیک مونترال بود.