بامداد، پروین

بامداد (تکین) \bāmdād (takīn)\، پروین، نقاش و شاعر، متخلص به سیمرغ و بامداد. 
وی در سال 1304 ش در تهران زاده شد (شفق، 133، 134). مادرش، بدرالملوک بامداد (ه‍ م)، از نویسندگان و مترجمان عصر خود، و همچنین از فعالان و کنشگران اجتماعی در حوزۀ مسائل زنان بود (شفق، 134؛ جواهرکلام، 85). پروین در کودکی پدرش، ابوالفضل بامداد، را از دست داد (پیرنیا، 62؛ دژم، 72) و از آن پس، با مادر و تنها خواهرش، نسرین زندگی کرد. او از 11سالگی شوق سـرودن داشـت و گهگاه شعر می‌سـرود (فـرخ‌زاد، 141، 142). پروین بامداد تحصیلات خود را در تهران گذرانید و در سن 16سالگی از دانش‌سرای دختران تهران فارغ‌التحصیل شد؛ اما به‌سبب سن پایین نتوانست به دانشگاه راه یابد. سرانجام به کمک استاد لطفعلی صورتگر و با تکیه بر استعداد فراوان، وارد دانش‌سرای عالی شد و در رشتۀ زبان انگلیسی به تحصیل پرداخت (همو، 142). او بعدها با مهندس قدسی ازدواج کرد و ثمرۀ این ازدواج پسری با نام سهیل بود (شفق، همانجا). سروده‌های پروین در نشریه‌های وحید و دنیا چاپ می‌شد. 

مآخذ

پیرنیا، منصوره، سالارزنان ایران، به کوشش داریوش پیرنیا، واشینگتن، 1995 م؛ جواهرکلام، شمس‌الملوک، زن ایرانی از انقلاب مشروطیت تا انقلاب سفید، تهران، 1347 ش؛ دژم، عذرا، اولین زنان، تهران، 1384 ش؛ شفـق، مجید، شاعران تهران از آغاز تـا امروز، تهران، 1377 ش؛ فرخ‌زاد، پوران، کارنمای زنان کارای ایران، از دیروز تا امروز، تهران، 1381 ش.

فیروزه ملایری