امامزاده عبدالله، کتابخانه

امامزاده عبدالله، کتابخانه \ketāb-xāne-ye emām-zāde abd-ol-lāh\، کتابخانه‌ای واقع در آستان مقدس امامزاده عبدالله در بزرگراه آیت‌الله سعیدی، خیابان 30‌متری جی، خیابان سادات، در منطقۀ 9 شهرداری تهران.
این کتابخانه با کسب مجوز از سازمان اوقاف و کتابخانۀ ملی ایران، در سال 1381 ش با هدف گسترش فضای فرهنگی، افزایش سرانۀ مطالعه، پرکردن اوقات فراغت دانش‌آموزان و اهالی محل راه‌اندازی شد و مورد استفاده قرار گرفت. کتابخانۀ امامزاده عبدالله در طبقۀ زیرین آستان مقدس امامزاده عبدالله جای دارد و کمی بیش از 300 م‍ـ2 زیربنا دارد. این کتابخانه از یک مخزن، بخش کودک، بخش مرجع و سالن مطالعه تشکیل شده است و در 1390 ش، حدود 000‘9 جلد کتاب با موضوعات کلیات، فلسفه، دین، علوم اجتماعی، زبان، علوم خالص، علوم عملی، هنر، ادبیات و تاریخ و جغرافی داشت. کتابخانۀ امامزاده عبدالله به‌صورت مخزن یا قفسۀ باز اداره می‌شود و کلیۀ اعضای آن می‌توانند با مراجعۀ مستقیم به قفسه‌ها، به منابع مورد نظر خود دسترسی پیدا کنند. سالن مطالعۀ این کتابخانه نیز با گنجایش 36 نفر به‌صورت تمام‌وقت در اختیار بانوان است و آقایان تنها می‌توانند به‌طور امانت از کتابهای این کتابخانه استفاده کنند.
منابع مورد نیاز کتابخانۀ امامزاده عبدالله در وهلۀ نخست از درآمد اندک آستان مقدس امامزاده، یا خرید از نمایشگاههای مختلف کتاب، و نیز اهدای کتاب به این کتابخانه تأمین می‌شود. این منابع توسط کتابدارهای مستقر در کتابخانه، براساس فهرست‌نویسی کتابخانۀ ملی (کنگره) فهرست‌نویسی و آماده‌سازی می‌شوند. کتابخانۀ امامزاده عبدالله تنها در زمینۀ امانت کتاب به مراجعان فعالیت می‌کند و هیچ‌گونه فعالیتهای جانبی دیگری ندارد. این کتابخانه زیر نظر سازمان اوقاف و کتابخانۀ ملی اداره می‌شود و از ابتدای تأسیس تا سال 1390 ش، حدود 000‘15 نفر عضو داشته است که بیشتر آنها را زنان خانه‌دار، دانش‌آموزان و دانشجویان تا مقطع کارشناسی ارشد تشکیل می‌دهند.

مأخذ

نصرالله‌زاده، مهسا (مسئول کتابخانۀ امامزاده عبدالله)، گفت‌وگو با مؤلف.

محسن سلیمانی