اخبار

لازار را می‌توان پیونددهنده شرق و غرب دانست، او نه فقط یک زبان‌شناس بلکه نوعی انسان‌شناس فرهنگی بود که گنجینه ادب فارسی را با درون‌مایه‌های فرهنگی و انسانی به جهان معرفی کرد.

همایش ملی «جهانِ ایرانی؛ ساسانی و پساساسانی» با سخنرانی بیش از ۲۰ ایران‌شناس، ۱۵ مهرماه ۱۴۰۴ در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی برگزار می‌شود.

به تازگی و به کوشش یکی از دل‌بستگان به شعر و ادب فارسی و منظومۀ جاودانی شاهنامه، کتابی با نام: «بازتاب های ادبی، آیینی و فرهنگی مزدیسنایی بر شاهنامۀ فردوسی» بر پیشخوان و پیش خان کتابفروشی های ایران و در دسترس دوستداران شاهنامه جای گرفته که کوشش کرده سخنی نو بیاورد که سخن نو را شیرینی دگری است.

آثار تألیفی بنایان و معماران مکتوب نبوده است؛ با این حال افزون بر آثار مادی که با واسطه از اندیشه‌های پشتیبان شکل‌گیری این آثار سخن می‌گویند بخشی از سرگذشت حیات صنفی بنایان و معماران و فضای فکری که در آن می‌زیستند در متون تاریخی و ادبی دست یافتنی است.

به مناسبت روز بزرگداشت ابوریحان بیرونی، نسخه خطی «التفهیم لاوائل صناعة التنجیم» اثر ابوریحان بیرونی، دانشمند برجسته سده چهارم و پنجم هجری، در کتابخانه ملی معرفی شد.

نسخه‌های خطی نفیس از آثار ابوریحان بیرونی، دانشمند برجسته سده‌های چهارم و پنجم هجری قمری موجود در کتابخانه و موزه ملی ملک موجود است.

برزو قادری: برخلاف بسیاری از اندیشمندان دیگر که صرفاً بهره‌بردار معارف یونانی بودند، بیرونی با شناخت گسترده‌ای که از حکمت هندی و ایرانیان کهن داشت، صرفاً خوشه‌چین حکمت یونان نبود، بلکه شارح و نقاد آن نیز بود.

نخستین شاهان شاهنامه به اصطلاح culture heroes هستند، یعنی بنای تمدن و فرهنگ را بنا بر تصور آنها نهاده‌اند. یکی از اینان هوشنگ است که پوشش و جامه از اوست

از دیرباز پژوهشگران بسیاری از مسلمان و غیرمسلمان، با انگیزه های متفاوت، درباره موضوعات و وجوه مختلف قرآن کریم بحث و بررسی کرده اند که جا دارد بخشی از آنها را به صورت فشرده در دانشنامه قرآنی گنجاند؛ کاری که اولیورلیمن کرده است و نوشتار زیر یکی از آن مقالات است

آفرینش آرامگاه خیام با گوهر وزین فرهنگ و هنر ایرانی تا روح و جان زمانه دوره سلجوقیان را از دیروز تا به امروز و فرداها با خود به یادگار بگذارد، درحقیقت، آفرینش یا تولدی دیگر برای ما ایرانیان پس از ۹ قرن سكوت است، چراكه بنیانگذاران و سازندگان آرامگاه خیام در این دوره تاریخی، به خوبی این شناخت، آگاهی و تجربه را داشتند كه نه تنها باید ویرانه‌های نخستین تجاوز چندجانبه‌گرایی جنگ جهانی اول و دوم به ایران را با نگاه آینده‌نگر به فرزندان خود، از نو بسازند، بلكه باید خردمندانه از فرهنگ و هنر ایرانی برای بازسازی ویرانه‌های برجای مانده از استعمار انگلستان كه حمله‌ای به ‌شدت‌ ویرانگرتر و مخرب‌تر از حمله مغول‌ها به ایران باستان داشته، استفاده كنند