کتاب «تاریخ کامل ایران» نوشته محمد رسولی و براساس شاهنامه فردوسی منتشر شد.
عمر آدمی دیرپا نیست اما آثار او میتواند ماندگار شود. ماندگاری آثار نیز سه گونه است؛ یا همراه با مرگ صاحب اثر، اثر هم میمیرد، یا برای یک دوره و نسلی، آن اثر کشش معنایی و جاذبهای همگانی پیدا میکند و یا فراتر از یک نسل و عصر و بلکه برای قرنها میتوان آن اثر را به تماشا نشست و از حلاوت معنایی یا موسیقیایی آن بهره جست.
«محمدحسن سمسار» عمر خود را وقف پژوهش در هنر و فرهنگ ایران کرده است و بهراستی او را باید یکی از افرادی است که هنر ایران را بازشناساند. دلسپردگی وی به ایران، بهویژه هنر والای آن، او را بهسوی شناساندن آنچه فراموش شده یا مورد بیمِهری قرار گرفته است کشاند.
مصداق و معیارِ تامّ و تمام جهانی بنشسته در گوشهای است. انبانی از فضل و فخم است امّا چنان خاضع و خاشع مینماید که آدمی را به تحیّر وامیدارد. باستانشناسی خوانده و در همۀ عمر، دستکم تا انقلاب، به ادارۀ موزه پرداخته است و بههمینسبب هم هست که باید او را از نوادر موزهداری ایران دانست و در صدر همه فعّالیّتهایش، تأسیس موزۀ هنرهای تزئینی را به شمار آورد. افزونبراین واکاوی آلبومخانۀ کاخموزۀ گلستان را باید مدیون و مرهون تلاشهای او باشیم و این البتّه از هنرشناسیاش میآید زیرا اشرافش بر هنر ایرانی و اسلامی شگفتانگیز است.
کتاب «چهلچراغ؛ تاریخ شفاهی چهل سال فعالیت فرهنگی و علمی مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی» بهکوشش حمیدرضا محمّدی از سوی انتشارات مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی (مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی) منتشر شد.
حکمتالله ملاصالحی، استاد گروه باستانشناسی دانشگاه تهران در یادداشتی به استقبال تغییر رئیس بنیاد ایرانشناسی رفت.
عباس پناهی، دانشیار تاریخ و مطالعات ایرانشناسی دانشگاه گیلان گفت: در این کتاب با تحلیل چراییِ کم توجهی به زبان فارسی، با نشان دادن دیگر عناصر مهم هویت ایرانی / ساسانی در این دوره، نقش و سهم دولت آل بویه در پاسداشت و بازیابی هویت ملی / ایرانی و انتقال فرهنگ و هویت ایرانِ ساسانی به دوران اسلامی را آشکار سازد.
نازنین خادم موید، نویسنده کتاب «درآمدی بر نقش و جایگاه پروین اعتصامی در زبان و ادبیات فارسی» گفت: پروین در دیوان اشعارش کوشیده تا آموختهها و آگاهیهای خود از جهان هستی را با واژههای هنجارگریخته برای مخاطب بیان کند.
به مناسبت ۲۵ اسفندماه، سالگرد پایان سرایش شاهنامه، با دکتر علیرضا قیامتی، استاد زبان و ادبیات فارسی و برنده جایزه جهانی قند پارسی، درباره لزوم معرفی جهانی هرچه بیشتر این اثر سترگ گفتوگو کردهایم.
جمشید کیانفر، کتابشناس و پژوهشگر گفت: این کتاب تاریخ اجتماعی این دوره را بازگو میکند.نویسنده به دلیل توقف طولانی خود در ایران و بنا بر اقتضای شغل خود (طبابت) توانسته است به نکاتی دست یابد که شاید دیگر نویسندگان اروپایی (اعم از رجال سیاسی، سیاحان و…) چنین امکانی برایشان فراهم نبوده است.
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید