0 سبد خرید
جستجوی پیشرفته

دائرة المعارف بزرگ اسلامی

نمایش تا از مورد
نتیجه جستجو برای :
  • ابن مطروح | مهدی فرهانی منفرد ابوالحسن جمال‌الدين يحيی بن عيسی بن ابراهيم (592- 649ق / 1196-1251م)، اديب، دبير و سياستمدار مصری دورۀ ايوبيان.
  • ابن معصوم |
  • ابن معتوق | سید محمد سیدی شهاب‌الدين بن سعيد موسوی حُوَيزی (1025-1087ق / 1616-1676م)، شاعر خوزستانی شيعی و مداح اهل بيت.
  • ابن مطلب | سید علی آل داوود ابوالمعالی مجدالدين هبةالله بن محمد بغدادی ملقب به ولی‌الدوله (به روايت هندوشاه، 291؛ ولی‌الدين) و مشهور به ابن مطلب (443- ح 503ق / 1051- 1109م)، وزير شيعی مذهب خليفه مستظهر بالله عباسی.
  • ابن مطران | بخش علوم ابونصر موفق‌الدين اسعد بن ابی الفتح الياس بن جرجيس المطران، پزشك و داروشناس مسيحی تبار سدۀ 6ق / 12م. از زندگی او پيش از آغاز طبابتش اطلاع چندانی در دست نيست.
  • ابن مطیر | سید محمد سیدی حسين بن مطير بن مُكَمِّل اسدی (د ح 170ق / 786م)، شاعر اواخر عهد اموی و اوايل عهد عباسی. او احتمالاً در واپسين دهۀ سدۀ نخست و يا آغاز سدۀ دوم ق به دنيا آمد.
  • ابن مضاء | عنایت الله فاتحی نژاد ابوالعباس احمد بن عبدالرحمن بن محمد لخمی قرطبی (511-592ق / 1117-1196م)، فقيه، نحوی و محدث اوايل عصر موحدون اندلس.
  • ابن مشطوب | عنایت الله فاتحی نژاد ابوالعباس احمد بن علی بن احمد بن ابی‌الهيجاء ابن عبدالله بن ابی‌الخليل بن مرزبان هَكّاری، ملقب به عمادالدين (575- 619ق / 1179-1222م)، از اميران سلسلۀ ايوبيان مصر و از اكراد هَكّاريّه.
  • ابن مسکان | محمد انصاری ابومحمدعبدالله (د قبل از 183ق / 799م)، از راويان امام موسی كاظم (ع). وی در كوفه می‌زيسته و از موالی قبيلۀ عنزه و به نقلی قبيلۀ عجل بوده است (نك‍ : ابن بابويه، «مشيخة»، 58؛ نجاشی، 214).
  • ابن مسیحی | شهناز رازپوش شهرت چند تن از پزشكان و دانشمندان مسيحی عراق كه در سده‌های 6 و 7ق / 12 و 13م در بغداد می‌زيسته‌اند. از زندگی آنان آگاهی دقيقی در دست نيست، ليكن می‌دانيم كه دو تن از آنان از پزشكان دربار الناصرلدين الله عباسی (حك‍ 575-622ق / 1180-1125م) بوده‌اند (ابن عبری، 238).
  • ابن مصال | قهار مقیمی ابوالفتح نجم‌الدين سليم (سليمان) بن محمد بن مصال لُكّی مغربی (مق‍ 544ق / 1150م)، از امراء و وزرای فاطميان در مصر.
  • ابن مسعود، ابوالفضائل | ناهید ظفری ابوالفضائل حسام‌الدين احمد بن علی، مصنف كتاب مراح الارواح در علم صرف. از زندگی وی اطلاعی در دست نيست. سيوطی (1 / 347) نيز صريحاً به اين امر اشاره كرده است.
  • ابن مسکویه |
  • ابن مسعود، ابوعبدالرحمن | احمد پاکتچی ابوعبدالرحمن عبدالله بن مسعود بن غافل (د 32 يا 33ق / 653م)، از اصحاب مشهور پيامبر (ص). در برخی منابع نام نيای او را حبيب و حارث نيز ضبط كرده‌اند (ابن هشام، 1 / 254؛ ابن عساكر، 39 / 4- 9؛ قس: كلبی، 131؛ بلاذری، انساب، 1 / 204).
  • ابن مسره | شرف الدین خراسانی محمد بن عبدالله بن مسرّۀ جبلی قرطبی (7 شعبان 269- 319ق / 19 آوريل 883-931م)، متفكر و عارف اندلسی.
  • ابن مسدی | حسن صفری نادری ابوبكر، محمد بن يوسف بن موسی ازدی مُهَلّبی، غرناطی ملقب به جمال‌الدين (599- شوال 663ق / 1203- ژوئيه اوت 1265م)، محدث، مقری و فقيه اندلسی.
  • ابن مسعده |
  • ابن مستوفی اربلی | ابوالحسن دیانت ابوالبركات شرف الدين مبارك بن احمد بن مبارك بن موهوب بن غنيمة بن غالب لخمی اربلی (564-637ق / 1169- 1239م)، مورخ، اديب، شاعر، آشنا به علم حديث و متبحر در فن استيفا.
  • ابن مرزوق | فرامرز حاج منوچهری نام مشترك افراد خاندانی مالكی مذهب از مغرب. اصل ايشان از جنوب افريقيه بود كه به تلمسان مهاجرت كردند و در آنجا سكنی گزيدند. بيش از 10 نفر از افراد اين خانواده جزو بزرگان علم و ادب و فقه و سياست بودند و بی‌گمان 2 تن از آنان: محمد خطيب و محمد حفيد تأثير بسزايی در فرهنگ مغرب اسلامی برجا نهاده‌اند.
  • ابن مزاحم |
  • ابن مسجح | تقی بینش ابوعثمان (يا ابوعيسی) سعيد بن مسجح، بنيان گذار موسيقی و سرايش هنری (غناء المتقن) عرب و يكی از بزرگ ترين موسيقی‌دانان و خوانندگان سدۀ 1ق / 7م.
  • ابن مزرع |
  • ابن مرزبان محولی |
  • ابن مریم | ابوالحسن دیانت ابوعبدالله محمد بن محمد بن احمد، شريف مليتی مديونی تلمسانی (د پس از 1014ق / 1605م)، فقيه مالكی، مورخ و اديب.
  • ابن مردویه | حسن انصاری ابوبكر احمد بن موسی بن مردويه ابن فورك (323-24 رمضان 410ق / 935-23 ژانويۀ 1020م)، از محدثان بزرگ اصفهان.
  • ابن مرحل، ابوعبدالله | مهدی سلماسی ابوعبدالله محمد بن عمر بن مكی بن عبدالصمد، ملقب به صدرالدين (شوال 665-24 ذيحجۀ 716 / ژوئيۀ 1267- 9 مارس 1317م)، شاعر و فقيه شافعی.
  • ابن مرزبان |
  • ابن مرزوق |
  • ابن مرزبان |
  • ابن مردنیش | مریم صادقی ابوعبدالله محمد بن سعد بن محمد بن سعد (يا احمد) بن مردنيش جذامی‌يا تُجيبی (518 -567ق / 1124-1172م)، امير شرق اندلس كه حدود 25 سال بر آن نواحی حكم راند
  • ابن مدبر | محمدعلی لسانی فشارکی نام سه برادر اديب و شاعر، از درباريان عصر اول عباسی. مدبر نام نيای بزرگ آنان است (برای تلفظ درست كلمه، نك‍ : ذهبی، 2 / 581) كه گويا از موالی ايرانی‌نژاد بوده است («مدبر» برده‌ای است كه پس از درگذشت مولايش آزاد می‌گردد) و بر پايۀ برخی از گزارشها نسب وی به پادشاهان ساسانی می‌رسيده است (بكری، 1 / 134؛ قس: ابن خل...
  • ابن مدینی | بخش فقه، علوم قرآنی و حدیث ابوالحسن علی بن عبدالله بن جعفر بن نجيح (161 يا 162- 28 ذيقعدۀ 234ق / 778 يا 779-23 ژوئن 849م)، از پيشروان علوم حديث در بغداد.
  • ابن مرابع | مینا حفیظی ابومحمد عبدالله بن ابراهيم اَزْدی (د 750ق / 1349م)، اديب و شاعر اندلسی عصر بنی نصر در غرناطه. وی در بلّش مالقه، زاده شد (ابن خطيب، 3 / 421؛ عبادی، 163).
  • ابن مرحل، ابوالحکم | مریم صادقی ابوالحكم مالك بن عبدالرحمن بن علی سَبتی مالقی (604- 699ق / 1207-1300م)، فقيه، شاعر و اديب اندلسی. خاندان او از موالی بنی مخزوم و منتسب به قبيلۀ مصموده از قبايل بربر مغرب بودند (ابن قاضی، جذوة، 327).
  • ابن مخلد، ابوالعلاء | عبدالامیر سلیم ابوالعلاء صاعد (د 276ق / 889م)، وزير المعتمد خليفۀ عباسی و كاتب الموفق برادر و وليعهد او كه به همين سبب به ذوالوزارتين ملقب شد.
  • ابن مراغی | عنایت الله فاتحی نژاد ابوالفتح محمد بن جعفر هَمْدانی وادعی، اديب و نحوی سدۀ 4ق / 10م.
  • ابن محیصن | احمد پاکتچی محمد بن عبدالرحمن سهمی (د 122 يا 123ق / 740 يا 741م)، قاری مكه و از قاريان چهارده‌گانه.
  • ابن مخلد، ابوالحسن | بخش فقه، علوم قرآنی و حدیث ابوالحسن محمد بن محمد بن محمد بن ابراهيم بزاز (329-11 ربيع‌الاول 419ق / 941- 9 آوريل 1028م)، محدث و فقيه حنفی بغدادی.
  • ابن محلی | ابوالحسن دیانت ابوالعباس احمد بن عبدالله بن محمد بن عبدالله بن قاضی سجلماسی (967- مق‍ 8 رمضان 1022ق / 1560-12 اكتبر 1613م)، فقيه و صوفی.
  • ابن مخلد | عبدالامیر سلیم لقب دو تن از ديوان‌سالاران و وزيران ايرانی نژاد عهد عباسی در سده‌های 3 و 4ق / 9 و 10م و شاخه‌ای از خاندان ابن جرّاح (ه‍ م) كه اصلاً از ديرقُنّی نزديك بغداد برخاستند.
  • ابن مخلد، ابوعبدالله | علی رفیعی علامرودشتی ابوعبدالله محمد بن مخلد بن حفص دوری عطار (233-24 جمادی‌الآخر 331ق / 848-5 مارس 943م)، محدث بغدادی.
  • ابن ماسویه | محمدهادی مؤذن جامی ابوزكريا يوحنا (يحيی) بن ماسويۀ خوزی (ح 163 يا 172-243ق / 780 يا 788-857م)، پزشك ايرانی‌نژاد و مسيحی نسطوری چنانكه از نسبت او «خوزی» (قفطی، تاريخ الحكماء، 387) برمی‌آيد، از مردم خوزستان بوده
  • ابن محرز، ابوالعباس | ابوالحسن دیانت ابوالعباس احمد بن محرز بن شريف محمد (مق‍ ذيقعدۀ 1096 / اكتبر 1685).
  • ابن محرز، ابوالخطاب مسلم | تقی بینش ابوالخطاب مُسلم و به قولی سَلْم يا عبدالله، موسيقی‌دان ايرانی‌تبار و خوانندۀ هنرمند مكی. او در مكۀ معظّمه پرورش يافت و حدود 140ق / 757م (زركلی، 7 / 223؛ بستانی) يا به روايتی قابل ترديد 96ق / 715م (فارمر، «تاريخ موسيقی»، 78) درگذشت.
  • ابن محبوب | بخش فقه، علوم قرآنی و حدیث حسن بن محبوب بن وهب بن جعفر بن وهب سَرّاد (زراد) بَجَلی (149-224ق / 776- 839م)، از راويان امامی كوفه.
  • ابن متوج | محمدجواد انواری جمال‌الدين احمد بن عبدالله بن محمد بن علی بن حسن بحرانی، عالم امامی بحرين در سده‌های 8 و 9ق / 14 و 15م.
  • ابن محاملی |
  • ابن مجبر | بخش ادبیات عرب ابوبكر يحيی بن عبدالجليل بن عبدالرحمن بن مجبر فِهری (ح 535- 588ق / 1141-1192م)، شاعر اوايل عصر موحدون در اندلس و مغرب.
  • ابن مجدی |
  • ابن مجاهد | احمد پاکتچی ابوبكر احمد بن موسی بن عباس (245-20 شعبان 324ق / 859-13 ژوئيۀ 936م)، مقری بزرگ بغداد و نخستين كسی كه قرائات سبع را رسميت بخشيد.

ورود به سایت

مرا به خاطر بسپار.

کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما

کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور

کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:

ثبت نام

عضویت در خبرنامه.

قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید

فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد

کد تایید را وارد نمایید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.: