بسیاری از مکانهای گردشگری در کشور ما با اسطورهها و افسانهها درآمیختهاند. گردشگران بسیاری دلشان میخواهد به یوش بروند تا با خانه و فضایی که نیما، پدر شعر نو در آن به دنیا آمده و بزرگ شده آشنا شوند یا خانه جلال آلاحمد را ببینند. اصلاً در سرزمینی که مهد شعر و ادبیات است، گردشگری ادبی، چه معنا و مفهومی دارد؟ چرا تورهایی تعریف نشده تا گردشگر علاقهمند را با خود همراه کند در مسیری که سعدی و ناصرخسرو پیمودهاند؟ کسی چه میداند «آب رکنآباد» و «گلگشت مصفا»یی که حافظ از آن سخن گفته کجاست؟ دنیا ما را با «هزارویکشب» میشناسد و ما ازاین امکان غافلیم در حالی که امروز، هر شهر عربی خود را با این قصهها به مردم جهان معرفی میکند.
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید