اخبار

هادی جعفری گفت:‌در سمپوزیوم افلاطون، موسیقی و رقص در کار نیست و به‌جای تفریح، هر میهمان مأمور می‌شود که یک خطابه فلسفی درباره اروس (خدای عشق) تنظیم کند. این تصمیم افلاطون، در واقع یک بیانیه‌ فلسفی و کمابیش انقلابی در تاریخ فرهنگ یونان باستان به شمار می‌رود. در این سمپوزیم، اروس، نه‌فقط یک نوع احساس شخصی، بل‌که یک نیروی برانگیزاننده‌ آموزش فضیلت و آفریننده‌ نوعی گفتمان فلسفی به شمار رفته است.

کتاب توصیف سمپوزیوم‌های شبانه یونانی‌زبان‌های باستان است. با این وجود، سمپوزیومی که در خانه آگاتون دوست آتنی سقراط برگزار می‌شد، هیئتی دیگر داشت. اما بی‌تردید «سمپوزیوم» افلاطون اوج این نوع سمپوزیوم بود، سمپوزیومی که سقراط در آن شرکت کرده بود.

آنچه جمهور را پس از بیش از دو هزار سال همچنان زنده نگه داشته است، گستره مباحث آن است: از تربیت کودکان تا سیاست‌گذاری عمومی، از اخلاق فردی تا ساختار قدرت، از هنر تا حقیقت، و از آزادی تا نظم. افلاطون در این کتاب، نه‌تنها طرحی از یک شهر آرمانی ارائه می‌کند، بلکه نقشه‌ای از روح انسان ترسیم می‌کند.

همچنان ترجمه‌های قدیمی زنده‌یادان محمد علی فروغی و محمود صناعی خواندنی و حائز اهمیت است و خوانش آنها دست کم به علاقه‌مند فلسفه، مخصوصاً کسی که می‌خواهد گام در راه نگارش و ترجمه متون فلسفی بگذارد، درس فارسی‌نویسی روان و استوار می‌آموزد.

«اوتوفرن» افلاطون با ترجمۀ ایمان شفیع بیک در ۱۷۸ صفحه و به قیمت ۱۴۰ هزار تومان از سوی نشر نی وارد بازار شد.

نشست تخصصی «فرهنگ ها و دستور زبان های فارسی نگاشته شده در شبه قاره هند» به همت معاونت پژوهش و منابع دیجیتال سازمان اسناد و کتابخانه ملّی ایران و با همکاری بنیاد سعدی برگزار می شود.

فلسفهٔ اخلاق یکی از شاخه‌های فلسفه است که شاید بتوان مفهوم “سعادت” یا “زندگی خوب” را مفهوم بنیادین آن دانست. فیلسوف اخلاق در پی یافتن پاسخ این سؤال است که «زندگی خوب برای انسان کدام است؟»

مسأله زبان در فلسفه افلاطون مسأله ای ثانوی و از فروع نظریه شناخت است. به عقیده او شناخت حقیقی، شناخت ایده ها ست، اما مسأله این است که شناخت آن ها تنها از طریق شناخت محسوسات امکان پذیر می شود و از این رو تبیین ارتباط میان ایده ها و محسوسات، و یافتن واسطه ای که آن ها را به یکدیگر پیوند دهد، از بغرنج ترین مسائل فلسفه افلاطون است.

به تازگی كتاب «ادبیات نزد افلاطون» نوشته غلامرضا اصفهانی به همت انتشارات فاطمی منتشر شده است. این اثر حاصل نزدیك به یك دهه پژوهش‌ مولف درباره دیالوگ‌های افلاطونی با محوریت چیستی ادبیات است. او این اثر را صرفا درآمدی كوتاه بر نگرگاه افلاطونی به ادبیات می‌خواند كه با خوانش چهار دیالوگ گرگیاس، جمهوری، ضیافت و فایدروس افلاطون بر آن است راهی به طرح فلسفی افلاطون درباره ادبیات باز كند.

آثار افلاطون در مرز میان اسطوره و فلسفه قرار دارد. وی درحالی که منتقد بزرگ هومر و هزیود (به دلیل بی‌پروایی‌شان در نسبت دادن هر گونه زشت‌کاری به خدایان) است، در عین ‌حال مدافع آنان نیز هست و سقراط چه بسیار برای اثبات سخنش به الهه‌های یونانی سوگند می‌خورد. از سوی دیگر در فلسفه اشراقی افلاطون که شاید از نخستین مشارب فلسفی جهان باشد، جهان دیگر، چه به ‌صورت عالم مُثُل و چه جهان پس از مرگ، حضوری بارز دارد.