اخبار

کتاب «تاریخ چیست؟» شامل مجموعه‌مقالات، مصاحبه‌ها و یادداشت‌های همایون کاتوزیان توسط نشر مرکز منتشر و راهی بازار نشر شد.

معروف است که دهخدا بر اثر نوعی سرخوردگی ناشی از فضای سیاسی و اجتماعی وقت، به لغت‌نامه‌نویسی (حدود ‌۳۰ سال) در زیرزمین منزلش رو آورد. البته حسن تقی‌زاده می‌گوید، زمانی که دهخدا در جنگ جهانی اول به چهارمحال بختیاری رفت، شوق تألیف لغتنامه در او برانگیخته شد. هرچند هر دو این‌ها در کنار هم می‌تواند واقعیت داشته باشد؛ یعنی شوقی بوده که بعدا شرایط یک توفیق اجباری پدید آورده است.

هشتمین همایش ملی «حکیم حاج ملاهادی سبزواری» با موضوع «طراحی و آسیب‌شناسی برنامه درسی و متون آموزشی فلسفه اسلامی»، برگزار می‌شود.

کتاب «سلامت در شاهنامه: بررسی ابعاد چهارگانۀ سلامت از دیدگاه سازمان بهداشت جهانی (WHO) در شاهنامۀ فردوسی» نوشتۀ امیرحسین الهیاری با مقدمه دکتر محمدعلی اسلامی ندوشن از سوی انتشارات مولی چاپ و منتشر شد.

در دو، سه دهه گذشته، توجه به غنای تاریخ عکاسی ایران، با بررسی عکس‌ها و منابع تصویری و همچنین کتاب‌ها و دستنوشته‌های مربوط به عکاسی دوران قاجار، توجه پژوهشگران و مدرسان دانشگاهی در ایران و خارج از کشور را به خود جلب کرده و کتاب‌های مرجع و مقاله‌های بسیاری نیز در این زمینه نوشته شده است.

محمود شالویی در مراسم بزرگداشت حکیم نظامی که در دانشگاه آزاد اسلامی اهواز برگزار شد، گفت: حکیم نظامی در قالب داستان‌های عاشقانه، اندیشه حکمت‌آمیز خود را بیان می‌کند؛ به‌عنوان نمونه، «لیلی»ای که نظامی معرفی می‌کند با آنچه که دیگران بعد از او معرفی کرده‌اند، کاملاً متفاوت است؛ چراکه او جمیله جهان است.

در بیستمین گردهمایی باستان‌شناسی ایران از توجه به پسکرانه خلیج فارس و لزوم کاوش در چگاسفلی به عنوان اولویت‌های باستان‌شناسی سال آینده یاد شد.

این سنگ‌نوشته در کنار یکی از «قلاع سه گنبدان» روی صخره کنده‌ای نگاشته شده که این قلاع (قلعه شکسته، قلعه استخر، قلعه اشکنوان) خود تاریخ دیرینه‌ای در سرزمین پارس، پشت سر گذاشته‌اند.

با التفات به انعقاد تفاهم نامه‌های همکاری بین دانشگاههای ایران و دانشگاه‌های پاکستان، هند، بنگلادش، افغانستان و سایرکشورها، گسترش همکاری در زمینه انتشار نشریات و منشورات و آثار علمی در جهان فارسی و گسترش مبادلات علمی بین پژوهشگران کرسی‌های زبان و ادب فارسی و ایران شناسی، پیشنهاد می‌شود.

يک رسم نابجایی به ويژه يکی دو دهه است در اسلامشناسی معاصر غربی معمول شده و آن اینکه نتايج تحقيقات در يک زمينه تاريخی از طريق محدود کردن آن در يک نظام آماری و بر اساس انتخاب چند محيط آماری دنبال و برجسته می شود.