صد سال از مرگ ستارخان در ٢٥ آبانماه ١٣٩٣ میگذرد، اما این شخصیت بزرگ تنها در زمان مرگ مظلومانهاش غریب نبود. در سال جاری تقریبا هیچ نهاد و رسانهای یادی از این مجاهد نكرد كه پیروزی مشروطه ایرانی و متحقق شدن اراده ملی بیشك نتیجه ایستادگیها و مقاومتهای او و یارانش در تبریز بود. همایش ملی صدمین سالگرد ستارخان امروز سوم اسفندماه در تبریز برگزار میشود، تا شاید بتواند یاد مردی را زنده كند كه پاكباز بود و در حافظه ایرانیان با نام سردار ملی شناخته میشود. ستارخان سردار ملی (١٢٨٤-١٣٣٢ق) فرزند حاج حسن قراجهداغی در منطقه قراجه داغ (ارسباران) در ٣٢ كیلومتری مهاباد به دنیا آمد.
ـ درآوردن آرایشهای لفظی و معنوی اعتدال را رعایت میکرد، بدان گونه که خواننده و شنونده در شعر سعدی نخست شیفتة مضمون دلپذیر و شیوایی و رسایی کلام میشود، آنگاه نظرش به صنایع بدیعی که با ظرافت خاص و با قتضای معنی به کار رفته و سخن را آراستهتر کرده است، معطوف میگردد:
آن بخش از تاریخ كه یادآوریاش حس افتخار میآفریند، همواره دوست داشتنیتر و زندهتر از قسمتهای دیگرش است و شخصیتهایش به مثابه قهرمانان اسطورهای، سرفرازانه در داخل داستانهای شفاهی جان میگیرند و به امروز میرسند. اما زنده نگاه داشتن نام و مرام افرادی كه روزگاری برای سرزمین مادری جان دادهاند و افتخار خریدهاند تنها بر دوش قصهها و مردم عادی نیست. نظام آموزشی، هنرمندان و محققان در حفظ اصالت تاریخ و معرفی صحیح آن بیش از مردم معمولی وظیفه دارند. ستارخان، سردارملی ایران هم به عنوان یكی از این افتخارآفرینان، قهرمان قرنهای پیش نیست؛ یك قهرمان معاصر است كه نامش با مشروطه گره خورده. آنقدر معاصر كه نوادگانش در زادگاه جد بزرگشان، تبریز، نام «سردارملی» را همراه خود به مدرسه، دانشگاه، اداره و محل كار میبرند. متن زیر حاصل گفتوگو با «سامی سردار ملی» نتیجه ستارخان است:
صد سال هم خیلی طولانی است و هم خیلی نزدیك و آشنا. هیبت این اسم و آن یاد آنقدری گیراست كه انگار هنوز هم بیشتر مردم شهر در همین روزگار با قهرمان مشروطه زندگی میكنند. برای تبریزیها «ستارخان» قهرمانی افسانهیی نیست و مثل یك عضو قدیمی از خانواده كه حالا سالهاست ترك دنیا گفته، به یادش هستند. درست مثل یك فامیل ِ آشنای دور كه همه فقط به قهرمانیاش ایمان دارند.
اشاره: «شهرزاد قصهگو» نام کتابی خواندنی از استاد گرامی آقای دکتر اسلامی ندوشن است که به همت شرکت سهامی انتشار در دسترس علاقهمندان قرار گرفته است. فصلی از این کتاب، «برمرز دو فرهنگ» نام دارد که حاصل گفتگوی تنی چند از اندیشمندان با استاد است؛ از جمله آقای دکتر دادبه استاد دانشور دانشگاه. عمده متن حاضر، گفتگوی این دو بزرگوار با یکدیگر است که به رعایت اصل اختصار، سخنان دیگر حاضران در صحنه گفتگو حذف شده و دوستداران میتوانند متن کامل را در کتاب مذکور پیگیری نمایند.
امیدعبدالوهابی: هنوز شور دانشگاه به ثبات نرسیده است. نمیتوان گفت اكنون كه فضا بازتر شده آیا میتوان دانشجو را سرزندهتر دید و باور كرد كه میتوان آسوده خاطر فعالیت كرد و هزینه نداد یا نه؛ این نسیمی زودگذر است و نمیتوان سرمایههای امید را خرجش كرد. محمد ابراهیم اصغرزاده هم مرد روزهای امید است. از شور زمان انقلابش میگوید و جریانهای پرجوش و خروش انقلابی و البته با عینك نقادی. نسل امروز را فردگرا میخواند و میگوید: «آنها آب اسطورههایشان را از اساطیر زمان ما جداكردهاند». با او درباره احوالیات امروز دانشجویان صحبت كردیم؛ گفتوگویی با طعم لبخند، چای قند پهلو و چند پرك پرتقال.
درسال ١٣٥٩ تاسیس میشود. با ادغام ٩ مركز آموزش عالی و تحت عنوان دانشگاه فنی و مهندسی كه درسال٦٧ به خواجه نصیرالدین طوسی تغییر نام میدهد. درحال حاضر بیش از٧٠٠٠ نفر دانشجو دارد كه درصدی از آنها اكنون خوشحال به نظر میرسند. از تغییراتی كه میگویند گذشته تلخ و نزدیك را به آیندهای پرجنبوجوش نوید میدهد. انگار همین دیروز بود در میان هیاهوی صداهای مختلف و گرایشات گوناگون دانشجویی دانشگاههای كشور، میلاد اسدی در فراكسیون مدرن طیف علامه دفتر تحكیم وحدت، جنبش دانشجویی دانشگاهش را نمایندگی میكند وتا ساعتهای فروپاشی دفتر جزو فعالترین دانشگاههای سراسر كشور است.
چون در پژوهشهای این حوزه به ریشه و پیشینه کردهای ایزدی در ایران پرداخته نشده است، در اینجا برای نخستین بار در حد حوصله با استناد به منابع معتبر موجود به سابقه کُردهای ایزدی در ایران کنونی میپردازیم.
رای شنیدن برخی زوایای پنهان زندگی سردار ملی در صدمین سالگرد مرگ وی، شاید رحیم رییسنیا یكی از بهترین منابعی باشد كه میتواند برایمان با اشراف كامل از مشروطه بگوید و ستارخان.
مفاخر تقویتكننده هویت هستند. هر چقدر افراد یك ملت و به ویژه جوانان كه در تكاپوی هویتطلبی و هویتجویی هستند، مفاخر خود را بشناسند، بیشتر با ریشههای تاریخی خود پیوند یافته و بیشتر به آرامش روانی حاصل از این احساس دست مییابند. بدین جهت نیز مفاخر و قهرمانان یك ملت، جزو سرمایههایی هستند كه باید در طول تاریخ مانند یك گنجینه حفظ شده و به دست نسلهای بعدی سپرده شود.
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید