اخبار

انجمن آثار و مفاخر فرهنگی مراسم بزرگداشت مرحوم استاد ابوالحسن نجفی را در محل انجمن برگزار می‌کند.

جای فرخزاد کجاست؟ کجای مدرنیسمِ شعری فارسی؟ تبعاً این سوال تنها در دامنه‌ی میدانِ نیما پیش کشیده می‌شود. مسأله‌ی نیما (به‌بیانِ مالارمه‌ای) «مسأله‌ی بحرانِ مصرع» است: از بیت به سطر. مسأله تأسیسِ سطر بر ویرانه‌های بیت است. گذار از یک نظامِ ادراکی و توزیعیِ تقارن‌محور (دو مصراع مثل دو کفه‌ی یک ترازو، و ذهنی که در «عدلِ» شعر نشسته)، به یک نظامِ خطی-سطری.

ارایه 137 مقاله به پانزدهمین کنگره باستان‌شناسی ایران

«نماز واجب شده است تا مؤمنان خود را تمرین دهند و عبادت و بندگی خدا را درک کنند.»

هفت جلد کتاب از سوی پژوهشکده مردم‌شناسی در سمینار نوروز، تنوع فرهنگی و همبستگی ملی و منطقه‌ای رونمایی می‌شود.

فریدون مجلسی در نشست نقد و بررسی کتاب «اکون آبادی‌ها» اظهار کرد: این کتاب حاصل خواندن‌ها، فکرها و تحلیل‌های یک روزنامه‌نگار، با دانش بالای اجتماعی و سیاسی است. به شخصه معتقدم که عالمی می‌تواند مانند ایرج پزشک‌زاد به یکی از بهترین طنزپردازان ایرانی تبدیل شود.

در عصر پیغمبر(ص) و صدر اسلام، مسجد تنها مرکز دادخواهى بود. هر کس از صاحب قدرتى شکایتى داشت، هر کس حقى را از دست داده بود، هر کس از حاکم یا زمامدار، رفتارى دور از سنت پیغمبر مى‏دید، شکوه خود را بر مسلمانان عرضه مى‏کرد، و آنان مکلف بودند تا آنجا که مى‏توانند، او را یارى کنند و حق او را بستانند.

جنگ‌ها در تاریخ با هر هدفی انجام شده‌اند، در کنار ویرانی‌ها و دگرگونی‌های سیاسی اما رویه‌ای دیگر نیز دارند. سراسر تاریخ انسانی با جنگ پوشیده شده است. دوره‌ای از تاریخ نگاشته‌شده جامعه انسانی را نمی‌توان در یاد آورد که با جنگ، رنگی سرخ نپذیرفته باشد. جنگ اما در کنار ویرانی‌ها، خود، پدیده‌ای برسازنده در تاریخ زندگی انسان به شمار می‌آید؛ چه خوش چه ناخوش داشته باشیم، جنگ یک عامل مهم جابه‌جایی فرهنگ و تمدنی در تاریخ زندگی انسان بوده است. پژوهشگران و تاریخ‌نگاران کم‌تر به این رویه جنگ در تاریخ پرداخته‌اند. نبردهای عرب‌های مسلمان با ایران دوره ساسانی نیز از جمله رویارویی‌هایی به شمار می‌آیند که در کنار دگرگونی سیاسی، بر بخش‌های فرهنگی و تمدنی جامعه‌های ایران و عرب در روزگار یادشده تاثیر بسیار گذاشته‌اند.

انسان امروز از انفراد می‌گریزد؛ گریز از خود به هر بهایی. از مدوسای منجمدشده در چشم‌هایش می‌گریزد كه او را به دیالوگی خاموش با خود و از نگریستن بی‌عمل به خود وامی‌دارد؛ انسان امروز از اندیشیدن می‌گریزد.

«گفت‌وگو» از آن دست کلید‌واژه‌هایی است که در ادبیات سیاسی و روشنفکری ما بسامد بالایی دارد و تقریباً همه از هر طیف و جرگه‌ای بر ضرورت و اهمیت آن تأکید دارند اما به نظر می‌رسد که این تأکیدها صرفاً به جنبه نظر محدود است و کمتر التزام عملی به آن وجود دارد.