اخبار

محمدرضا یوسفی، نویسنده و نامزد جایزه هانس کریستین اندرسن، با بیان اینکه آثار تالیفی غالبا به دست بچه‌ها نمی‌رسد، گفت: مدیران فرهنگی‌ باید با اتخاذ سیاست‌هایی از ادبیات بومی‌ در مقابل حجم انبوه آثار ترجمه حمایت کرده و تلاش کنند دسترسی کودکان و نوجوانان به آثار تالیفی افزایش یابد.

به لحاظ اقلیمی و جغرافیایی، گستره ای گسترده دارد، به نام «فارس» خوانده می شود اما به آن «فارس تاریخی» اطلاق می شود. پیشینه آن به هزاره های کهن باز می گردد. نمونه واضح و بارز آن در دوره باستان، پارس – و به عبارتی هخامنشیان – بودند و پاسارگاد و پارسه، نماد و نماینده آن به شمار می رود

ابوریحان محمد بیرونی دانشمند بزرگ ایرانی 13 دسامبر سال 1048 میلادی (22 آذر) در شهر غزنه (افغانستان امروز) وفات یافت. او درنیمه سپتامبر سال 973 میلادی درمنطقه خوارزم که در قلمرو سامانیان بود به دنیا آمده بود و زادگاه او که در آن زمان روستای کوچکی بود بعدا به «بیرونی» تجدید نام داده شده است.

موسی اكرمی، نویسنده و پژوهشگر فلسفه و فیزیك دوره تحصیلات ابتدایی را در روستاهای سوارآباد و چقاسیاه از توابع شازند گذرانده و پس از پایان دوران متوسطه در اراك، تحصیلات در رشته فیزیك را در اصفهان و شیراز و تحصیلات در فلسفه را در تهران به پایان رسانده است. اكرمی پس از چندین سال تدریس و تحقیق در سال ۱۳۸۲ دوباره به تدریس روی آورد و از سال ۱۳۸۳ مدیریت گروه فلسفه علم دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران را عهده‌دار شد.

تنور جنبش‌های دانشجویی سرد و بی‌نور شده است. گویا رسولان جامعه مدنی که روزگاری روشنفکران مبلغ این جامعه بوده‌اند، اکنون بار مسئولیت خود را بر زمین نهاده‌اند و حتی به آن بی‌اعتقاد شده‌اند. برای واکاوی چنین عارضه‌ای که همه دانشگاه‌ها را در برگرفته است، پای مقصود فراستخواه، جامعه‌شناس و عضو هیات علمی موسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی را به میان کشیدیم.

یان ریپْکا (Jan Rypka)، خاورشناس نامدار چک و صاحب تحقیقات بسیار درباره زبان، ادبیات و فرهنگ ایران، در ۲۸ ماه مه ۱۸۸۶ در شهر کرومریژ به دنیا آمد. وی از نوجوانی با خواندن آثار ترجمه‌شده‌ای از خاور زمین، مانند افسانه‌های «هزار و یک شب»، علاقه‌مند به آشنایی با فرهنگ ایران و ترکیه شد و پس از تحصیلات متوسط به تحصیل در خاورشناسی روی‌ آورد.

پس از سقوط دولت ساسانی، نظارت بر راهها و حفظ و نگهداری آنها تا مدتی دچار مشکل و نابسامانی شد؛ اما با آغاز حکومت‌های ایرانی تدریجا به راهها توجه شد و با آغاز حکومت طاهریان تا دوره غزنویان «تجارت از راه دریا و همچنین به وسیله کاروان‌‌ها در قرن دهم میلادی رونقی بسزا داشت، آمل و ساری بندرگاه‌های مهم ایران در کرانه دریای مازندران به شمار می‌رفت که با خوارزم و قفقاز و نواحی ولگا و روس تجارت می‌کردند

علی بن هلال كاتب بغدادی مكنی به ابوالحسن، ملقب به علاءالدین و معروف به ابن بوّاب، از ادبا، فضلا و مشاهیر قرّا و خطاطین و خوشنویسان اوایل قرن پنجم هجری می‏ باشد. وی در حُسن خط و فن كتابتِ نسخ و ثلث بسیار شهره بود و كمتر كسی چون او در این هنر سرآمد است. وفات ابن بوّاب در سال 413 یا 423 قمری در بغداد واقع شد و در جوار احمد بن حنبل دفن گردید.

سامانیان (۲۶۱ - ۳۹۵ ق / ۸۷۴ - ۱۰۰۴ م) یکی از دودمان‌های ایرانی بودند که تقریبا بر تمامی سرزمین‌های خراسان، هیرکان، مکران، سیستان، خوارزم و کرمان حکومت کردند و باعث رشد و شکوفائی زبان فارسی دری شدند.

در اثر فراگیر شدن ظلم و فساد و فقر و قحطی، در اواخر سلطنت مظفرالدین شاه قاجار، علما كه از وضع موجود به شدت رنج می‏ بردند، جهت اصلاح اوضاع و فشار به دولت، تصمیم به مهاجرت از تهران به حرم حضرت عبدالعظیم در شهر ری گرفتند. این سفر كه در 22 آذر ماه 1284 ش برابر با 16 شوال 1323 صورت گرفت به مهاجرت صغری شهرت یافت و در ابتدا شامل دو هزار نفر بود. پس از چند روز، به تعداد متحصّنین افزوده گشت و از ده هزار تن فراتر رفت.