در ابتدا خوب است بدانید که ما تا هفتاد هشتاد سال پیش مفهومی به اسم طنز، با این معنایی که امروز داریم استفاده میکنیم، نداشتیم. معنای تحتاللفظی طنز مسخره کردن، به سخره گرفتن، کوچک شمردن و برشمردن عیبها و ایرادات افراد است. مثلاً در دیوان حافظ هم هرجا طنز آمده بهمعنی به سخره گرفتن و شوخی کردن است یا استهزا کردن. طنز هیچوقت به این مفهومی که ما امروز به کار میبریم نیست.
محمود مهدوی دامغانی، استاد پیشکسوت دانشگاه فردوسی مشهد و مترجمی است که تاکنون 18 هزار صفحه در قالب کتاب از او چاپ و منتشر شده است. ازجمله آثار وی میتوان به ترجمه دوجلدی «مغازی محمدبن واقدی» با نام عنوان فارسی «تاریخ جنگهای پیامبر اسلام (ص)»، ترجمه 2 جلد از کتاب «دلائل النبوه» اثر محدث بزرگ احمدبن حسین بیهقی، ترجمه ۱۰ جلد از کتاب «نهایه الارب فی فنون الادب» (بخش سیره و تاریخ اسلام تا آغاز حکومت عباسی) و ترجمه «اخبار الاطوال ابوحنیفه دینوری» اشاره کرد.
كتاب «دموكراسیها چگونه میمیرند» با زیرعنوان «آنچه تاریخ در مورد آینده میگوید» نوشته مشترك استیون لویتسكی و دانیل زیبلات با ترجمه مشترك سیامك دلآرا و اعظم ورشوچیفرد، به تازگی به همت نشر پارسه منتشر شده است. روی جلد كتاب، آن را از آثار «برتر سال به انتخاب نیوزویك و نیویوركتایمز» معرفی كرده و با این هشدار ماهنامه واشنگتن همراه است كه «خواندن این كتاب شما را بسیار نگران خواهد كرد». جانمایه كتاب، بیان ترس و نگرانی نویسندگان از زوال دموكراسی در جهان بهطور عام و در ایالات متحده بهطور خاص است.
فلسفهورزی اصیل واکنشی است به شرایط زندگی فردی و اجتماعی فیلسوف. متفکر بزرگ نمیتواند نسبت به محیطی که در آن زندگی میکند، بیتفاوت باشد، میکوشد وضعیت نابسامان را با نظامی از ایدهها بفهمد و توضیح بدهد و این بازآرایی آنچه در جهان میگذرد، در حیطه مفاهیم، کوششی نیز هست برای تغییر جهان. به عبارت دیگر، اولا باید این تصور عامیانه را کنار گذاشت که فیلسوفان، دست کم فلاسفه بزرگ، در برج عاجی دور از جامعه و مردم، به آسمانها نگریستهاند و پایشان بر روی زمین نیست.
«خداوند اگر هیچ چیزی به من نداده باشد، این را داده که هیچ وقت فکر نکنم آدم مهمی هستم. در برابر اینهمه کاری که دانشمندهای طراز اول انجام دادهاند، واقعا کار من هیچ نیست. خدا را شکر اصلا این غرور مرا نگرفته که خیال کنم دارم شاهکار میآفرینم یا کار فوقالعادهای میکنم. من دانشجوی سادهای بودم، فقط درسخوان بودم. وقتی در دانشگاه شاگرد اول شدم، به من برای رفتن به خارج بورس دادند. هیچ چیز خارقالعادهای در من نیست. فقط یک کم درسخوان بودم و استادان خوبی داشتم.
شاهنامه افزون بر جنبه حماسی و تاریخی و زبانی، به لحاظ کاربرد فراوان صنایع لفظی و معنوی نیز حائز اهمیت است. در بخش نخست این نوشتار ازجمله صنایع لفظی به جناس (تام، تام و شبه اشتقاق، زائد، زائد و شبه اشتقاق، جناس محرّف و مطرّف، تامّ مرکب، منحصر یا متجانس)،صنعت موازنه یا مماثله، سجع، ذوقافیتین اشاره شد و از صنایع معنوی این نمونهها آمد: مبالغه و تشبیه (تشبیه مشروط یا مقیّد، تشبیه معکوس یا مقلوب، تشبیه کنایه، تشبیه مجرّد). بخش نخست این نوشتار چندی پیش چاپ شد و در ادامه استاد خالقی به استعاره در شاهنامه میپردازند. این نوشتار برگرفته از شاهنامه چاپ انجمن آثار و مفاخر فرهنگی است.
شهر دماوند حدود ۶۰ کیلومتر با تهران فاصله دارد و یکی از قدیمیترین شهرهای ایران است و از همین روی آثار تاریخی متعددی دارد که یکی از آنها «برج شیخ شبلی» است که در میان ارتفاعات دو محلۀ قدیمی «قاضی» و «فرامه» واقع شده و از آثار قرون ۴ و ۵ هجری در دوران سلجوقی است که در سال ۱۳۵۱ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جنگ تاریخی مجمع المُروج میان نیروهای غازان ایل خان و مَلِك ناصر در سوریه ی كنونی به دلیل منافع و مصالح سیاسی میان دو طرف درگرفت. ممالیك مصر پس از بیرون آوردن شام و سواحل مدیترانه از دست صلیبیون درصدد تصرف بغداد و بیرون آوردن آن از دست مغول برآمدند. غازان برای دفاع از متصرفات ایلخانان وارد این نبرد شد و در محل مجمع المروج مسلمین را شكست داد و بر شام و فلسطین مستولی شد.
ابوالعَلاء مَعَرّی (به عربی: أبو العلاء المعری) و یا ابوالعلی معری با نام کامل أحمد بن عبد الله بن سلیمان القضاعی التنوخی المعری) (۳۶۳ — ۴۴۹ هجری)، شاعر و فیلسوف عرب، در روز جمعه ۲۷ ربیع الاول سال ۳۶۳ هجری (۹۷۳ میلادی) در شهر معره نعمان در بیست میلی شهر حلب در سوریه به دنیا آمد و در سال ۴۴۹ هجری (۱۰۵۸ میلادی) در همین شهر درگذشت. وی به رهین المحبسین ملقب بود. در سن چهارسالگی مبتلا به بیماری جدری شد و در اثر این بیماری نابینا شد
آیت اللَّه سیدمحسن حكیم در سال 1306 قمری در كشور عراق دیده به جهان گشود. او در تحصیل مدارج عالی علمی از محضر بزرگانی همچون آیات عظام: آخوند خراسانی، میرزای نایینی و آقا ضیاء عراقی كسب فیض كرد. آیت اللَّه حكیم نسبت به مسایل سیاسی و اجتماعی مسلمانان توجه ویژه ای اعمال می نمود و با زمامداران نالایق عراق سر ستیز داشت
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید