اخبار

بزرگداشت محمدعلی موحد و گرامیداشت 7دهه فعالیت فرهنگی و ادبی او با حضور مسئولان و شخصیت‌های فرهنگی کشور برگزار می‌شود. این برنامه با عنوان باغبان مثنوی و پیر پاینده ادب و عرفان با حضور وزیر علوم تحقیقات و فناوری، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، رئیس سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی، رئیس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی، دبیر کل کمیسیون ملی یونسکو-ایران، رئیس انجمن آثار و مفاخر ملی، رئیس دانشگاه تهران و جمعی دیگر از اهالی فرهنگ و هنر 27 آذر 97 در سالن فردوسی دانشکده ادبیات دانشگاه تهران از ساعت 14 الی 18:30 برگزار می‌شود.

«روشنفکران جوان ما به آسانی قادر به فهم دوره پادشاهی رضا شاه نبوده و بنابراین شاید نتوانند در این باره داوری کنند ،(...) چون جوانتر از آن هستند که اوضاع پر آشوب و هرج و مرجی را که منجر به ظهور مستبدی مانند رضا شاه شده بود ، به یاد آورند» ( 1 ) ، این سخنی است که احمد کسروی ( حقوق دان و تاریخ نویس) در سال 1321، یعنی یک سال پس از استعفای اجباری «رضا شاه» ، ـ در جریان محاکمه افسران امنیتیِ وابسته به حکومت خودکامه و استبدادی رضا پهلوی ـ ، به زبان آورد.

نویسنده کوشیده است تا ضمن بررسی اشتهار سعدی در دوران حیاتش با تکیه بر منابعی چون «سفرنامۀ ابن بطوطه» و ادعای سعدی مبنی بر «قصب الجیب حدیثش را هم چون شکر می خورند و رقعه منشآتش را چون کاغذ زر می برند» به تبیین جایگاه سعدی در نزد مولانا و جایگاه مولانا در نزد سعدی بپردازد. او با تکیه بر کتاب «مناقب» سپهسالار و نیز تطبیق برخی از اشعار سعدی و مولانا و قرابت هم اندیشی آنان به آشنایی و بهره مندی آنان از آثار یکدیگر پرداخته است.

انسان های قدیم، که در غارهای خود تصویر حیوانات را به دیوارها و سقف های سنگی نقش می کرده اند، به عصر مادورتر از آنند که معمولاً تصور می رود. لکن هنرهای این مردمان به طور عجیبی ایشان را به ما نزدیک می سازد.

دربارۀ واژۀ لشکر و اصل و ریشۀ آن تا کنون چند نظر داده شده است، لیکن هیچیک از آنها از لحاظ آوا شناسی و سابقۀ کاربرد خالی از اشکال نیست. جوالیقی در المعرب این کلمه را، بنا بر گفتۀ ابن درید و ابن قتیبه، فارسی و عسکر را معرب آن دانسته است. چنانکه خواهیم دید، بیشتر چنین به نظر می رسد که «لشکر» فارسی صورتی از «العسکر» عربی است، که آن خود محتملاً با «عسکرتا»ی سریانی اصل مشترک دارد.

محمدعلی موحد، تاریخ زنده فرهنگی و اجتماعی هفتاد سال گذشته ایران است. آقای شمس‌پژوه‌ و مولاناشناس در 95 سالگی به جدیت و همت در آرامش می‌نویسد و می‌خواند و خلق می‌کند و به دانشجویان و دوستدارانش راهنمایی می‌دهد. چندی پس از کودتای رضا خان میر‌پنج در سال 1302 به دنیا می‌آید و رویداد‌‌های مهم اجتماعی اعم از کودتا و انقلاب و جنگ و بی‌شمار فراز و فرود اجتماعی و سیاسی را با جفت چشم‌هایش می‌بیند و از هر سو به این زندگی پر بار نگاه شود، نقش و ردی از حضور پر رنگ‌اش در عرصه سیاست و فرهنگ را می‌توان دید.

بهار ۹۷ علاقه‌مندان به مولانا جلال‌الدین بلخی را ارمغان‌های گرانقدر به همراه آورد: مثنوی با تصحیح استاد گرامی جناب دکتر محمدعلی موحّد؛ ترجمۀ منظوم مثنوی بر وزن هجائی از دکتر حجابی قیرلانغیچ از ترکیه؛ و تجدید چاپ نثر و شرح مثنوی از مرحوم موسی نثری.

آیت ‏اللَّه سیدموسی زرآبادی در سال 1294 ق به دنیا آمد. ایشان در قزوین و تهران از محضر حضرات آیات: میرزا ابوالحسن جلوه، میرزا حسن كرمانشاهی، شیخ فضل اللَّه نوری و... استفاده كرده و درعلوم عقلی و نقلی به استادی رسید. این عالم ربانی همچنین در سلوك شرعی و رعایت تقوا و مراقبات، مرتبه‏ ای والا داشت و به مكاشفاتی عمیق نائل شد.

اثیرالدین مفضل بن عمر معروف به ابهری حكیم و منجم مشهور مسلمان درموصل به دنیا آمد. اثیرالدین كه در رصدخانه مراغه با خواجه نصیرالدین طوسی همكاری داشت، دارای چندین اثر ارزشمند است كه از آن میان دوكتاب ایساغوجی و هدایت الحكمه مشهورترند. هم‏چنین از وی سه رساله در هیئت و نجوم باقی مانده است. ابهری در سال 663 ق در 61 سالگی درگذشت.

میرزا عبداللَّه ریاضی، افزون بر ریاضیات، در نجوم، طب قدیم و الهیات نیز صاحب نظر بود. میرزا عبداللَّه هم‏چنین در هنر خطاطی، استادی چیره ‏دست بود و خط نستعلیق را به زیبایی تحریر می ‏كرد. از جمله آثار خطاطی او می‏ توان به تحریر كتاب مفاتیح الحساب اثر غیاث ‏الدین جمشید كاشانی اشاره كرد.