اخبار

کاظم موسوی بجنوردی، رئیس مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، در پیامی درگذشت اصغر کریمی، مردم‌شناس، پژوهشگر، مترجم و از همکاران مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی در دانشنامه فرهنگ مردم ایران را تسلیت گفت.

شیخ‌الرئیس، جدا از تألیفات متفرقی که دارد و همه آنها هم فلسفی نیست، در دایره‌المعارف شفا که دارای قسمت‌های مختلفی است، به مباحث مختلفی از جمله منطق، طبیعیات، ریاضیات و الهیات پرداخته است؛ درنهایت هم به اخلاق می‌رسد. فلاسفه‌ی پیشین دارای چنین انتظامی در مباحث خود نیستند. چنین خدمت بزرگی را در عالم اسلام برای بار اول، ابن سینا انجام داده است.

ابوعلی سینا از دانشمندان و پزشکان پرآوازه ایران زمین است که به دلیل هوش و استعداد بی نظیرش توانست، زمینه ساز تحول بنیادین در علم پزشکی شود. این اندیشمند نامی نظریه‌های خود را با نظرات مفسران بزرگ درهم‌آمیخت و با نبوغ خاص خود، آنها را با دیدگاه یکتاپرستی اسلام تلفیق کرد.

پرویز ناتل خانلری استاد دانشگاه، پژوهشگر و ادیب محسوب می‌شود که با تلاش‌های بی‌وقفه‌ در زمینه تصحیح متون کهن، شعر، دستور و تاریخ زبان فارسی، ترجمه و انتشار مجله دست به معرفی ادبیات و دانش در ایران زد و عمر خود را صرف ترقی فرهنگ ایران کرد.

احمد آرام (۱۲۸۳-۱۳۷۷)، مترجم پیش‌کسوت و عضو پیوستۀ فقید فرهنگستان زبان و ادب فارسی، نزدیک به هفتاد و پنج سال از عمر نودوچهارسالۀ خود را صرف تألیف و ترجمه کرد. او برای دستیابی به رشد و پیشرفت و سعادت در جامعه معتقد به «نشر علم» بود و نشر علم را مستلزم داشتن زبان علمی می‌دانست و باور داشت که زبان فارسی می‌تواند زبان علم شود.

طی حکمی از سوی کاظم موسوی بجنوردی، بنیادگذار، سرپرست علمی و رئیس مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی (مرکز پژوهش های ایرانی و اسلامی)، دکتر احمد مسجدجامعی به سمت قائم مقامی ریاست این مرکز منصوب شد.

در میان کتاب‌هایی که پدرم می‌خواند، یک کتاب جایگاه خاصی داشت و آن «منتهی الآمال» مرحوم شیخ عباس قمی، با لقب ثقة المحدثین و با خط زیبای نستعلیق و صحافی شایسته بود.

میرزا عبدالوهاب نشاط اصفهانی به عنوان شاعر، نویسنده و نخستین وزیر امور خارجه ایران شناخته می‌شود که در ادبیات و شعر یکی از پرچمداران نهضت بازگشت ادبی به شمار می‌رود و کوشش کرد که سبک قدیم خراسانی و عراقی را دوباره زنده کند.

این کتاب 398 صفحه‌ای یکی از منابع مناقشه برانگیز در موضوع مشروطیت ایران به شمار آمده که عبدالهادی حائری منابع نویافته‌ای را در تنظیمش استفاده کرده و بخش‌هایی از آن را دستمایه اولیه پایان نامه‌های مقاطع تحصیلی خویش قرار داده بود.

محمدکاظم رحمتی می‌گوید: درباره زیدیه ایران اطلاعات به‌قدری پراکنده و گاه مشوش است که تنها از خلال مطالعات تک‌نگاری درباره اشخاص یا نسخه‌های خطی است که شاید بتوان تصویری روشن از حضور فرهنگی آن‌ها در نواحی شمالی ایران ارایه کرد.