اخبار

انجمن آثار و مفاخر فرهنگی یکشنبه 3 بهمن ماه1400 مراسم بزرگداشت مقام علمی و فرهنگی مرحوم استاد سید غلامرضا سعیدی، اسلام‌پژوه معاصر، مترجم و نویسنده را در فضای مجازی برگزار می‌کند.

با مطالعه‌ این اثر می‌توان به تصویر روشنی ازنظریه‌ مثل افلاطون آن‌گونه که خود افلاطون طرح کرده است دست یافت.

باتوجه به وضعیت نابسامانی که در بکاربردن کلمات عجیب و غریب و غلط در چت‌های فضای مجازی مشاهده می‌کنیم، امروز هشدار نسبت به نابودی زبان فارسی بسیار جدی است و باید در این راستا اقدامات مطلوبی انجام شود.

ابوالحسن نجفی از بزرگان عرصه‌ ترجمه زبان‌شناسی، ادبیات تطبیقی و ویراستار برجسته دوره معاصر و یکی از تأثیرگذارترین افراد در شناسایی و تربیت نویسندگان و پژوهشگران بود که در این عرصه کارنامه‌ پرافتخاری از خود به یادگار گذاشته است.

در فلسفه و الهیات اسلامی دو گرایش اصلی دربارۀ نحوۀ وجود خداوند و به تبع آن، نحوۀ شناخت خداوند وجود دارد که بر اساس موقعیت و جایگاه مبدأ وجود است: الهیات ثبوتی و الهیات تنزیهی. کربن به این دو گرایش توجه جدی مبذول داشته و بر آن است که متون شیعی متمایل به الهیات تنزیهی است که در عصر حاضر، پادزهری برای نهیلیسم متافیزیکی به شمار می‌رود.

«رضا داوری اردکانی» رئیس فرهنگستان علوم، در یادداشتی به دبیرخانه‌ هم‌اندیشی اسلامی، درباره‌ عدم حضورش در «نشست علم دینی و علوم انسانی اسلامی»، تاکید کرد که این بحث چنان‌که توجه دارید سی سال است که به نتیجه نرسیده است و به نظر نمی‌رسد که در آینده نیز به نتیجه‌ای برسد.

«آیا می‌توانیم، سرانجام، از انقیادِ رمانتیسم به درآییم؟» این پرسشی است كه فیلسوف فرانسوی آلن بدیو (متولد 1937) با لحنی آشكارا غم‌آلود پیش می‌كشد؛ پرسشی شاید غریب در نظر عصری كه اغلب با ذوق و شوق خود را هم مابعدرمانتیك می‌خواند و هم پست‌مدرن.

تهران ایرنا کتاب «کتیبه‌ها» که دربردارنده صدها کتیبه اسلامی به زبان عربی‌ است به فارسی ترجمه شد.

ایرانی: ما موظف هستیم که آثار شاخص فارسی موجود در این کشورها را شناسایی کنیم تصاویر آنها را بگیریم و توسط محققین تحقیق و تصحیح کنیم. این نوعی دیپلماسی فرهنگی است که راه را برای تقویت ارتباطات فرهنگی باز می‌کند و مؤسسه میراث مکتوب در این زمینه گام‌های مؤثری برداشته است.

یکی از معانی اصطلاح قیاس در نوشته‌های اصولی سده‌های نخستین، ارزیابی روایات(به‌ویژه اخبار آحاد) بر مبنای کتاب، سنت و دیگر شواهد است که به دلایل مختلف گاه از آن به "قیاس" تعییر شده است و لذا نمی‌توان به محض مشاهده این اصطلاح در متون، بلافاصله آن را به معنای قیاس معروف فقهی دانست.