اخبار

یزدی در ظفرنامه، حتی انجام کارهای سخت و دشوار که تیمور خواستار انجام آنها بوده است، را هم به تقدیر مرتبط می‌داند و می‌گوید هر کار بزرگ و سختی که تیمور به انجام آن تمایل نشان دهد و توجه کند از کارخانه تقدیر بدون هیچ تاخیری آماده و حاضر می‌گردد.

دکتر اصغر دادبه از برجسته‌ترین اندیشمندان معاصر ایران در حوزه فلسفه اسلامی و ادبیات عرفانی بود. او با رویکردی میان‌رشته‌ای کوشید تا پیوندی عمیق میان سنت فلسفی و میراث ادبی فارسی برقرار کند.

عیسی امیدوار، پیشگام جهانگردی نوین ایران، پس از دوره‌ای بستری در بیمارستان درگذشت. او به همراه برادرش عبدالله امیدوار کتاب سفرنامه برادران امیدوار را یرای نخستین‌بار در سال ۱۳۳۴ خورشیدی به چاپ رساندند.

عضو شورای اسناد ملی مسجدجامعی با اشاره اطلاعاتی که در لوح‌ها نهفته است، گفت: اسناد نشان می‌دهد که نظام ساخته شده شهری وجود دارد، در آن‌ها هنر را می‌بینید و چندین ملیت را در آن‌ها می‌بینید. یک سند یک تمدن درخشان را نشان می‌دهد.

تمام نوشته‌هایی که از گذشتگان به صورت گل‌نوشته‌ها، دست‌نوشته‌ها، کتاب‌های خطی نفیس، مرقعات، اشیاء و... به جا مانده، نشانه بارز هویت ملی و فرهنگ غنی ما هستند. جامعه امروز ما برای اینکه دچار بحران هویت و از خودبیگانگی نشود، باید نسبت به این منابع آگاهی کامل داشته باشد تا بتواند فرهنگ امروز خود را بر پایه‌های محکم دیروز بنا کند و به تاریخ و تمدن باستانی و اسلامی خویش ببالد.

زندگانی مردم و حقوق آنان در عصر اسکندر مقدونی شدیدا آسیب دید و نه تنها سکنه ایران بلکه مردم تمامی آسیا حتی ساکنان یونان از نظر تامین جانی، آزادی مذهبی و اقتصادی امنیت نداشتند. در مقایسه با تسامح کوروشی و کیاست داریوشی، اسکندر فقط به جهانگیری و جهانشاهی می‌اندیشید و در نتیجه اقدامات وی با قتل و غارت و از میان بردن آزادی ملت‌های مغلوب قرین و همراه بود.

مراسم بزرگداشت پروفسور یوسف ثبوتی و رونمایی از کتاب «سخن ثبوتی» در بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار برگزار می‌شود.

میراث مکتوب، که حاصل دستاوردهای فکری و نخبگانی دانشمندان ایرانی در طول تاریخ است، جزو گنجینه‌هایی به شمار می‌رود که هم باعث افتخار ما بوده و هم نگاه آینده‌نگرانه‌ای به آن داشته‌ایم. همین مسأله، یعنی استفاده از مواریث گذشته برای شناخت بهتر آینده کشور، کاری است که هر کشوری که ریشه در تاریخ دارد، انجام می‌دهد.

تورج دریایی می‌گوید: در کتاب «پادشاهان، جادوگران و کودکان» تاریخ نه روایتی ایستا، که موجودیتی پویاست و در لایه‌های فرهنگ، ایدئولوژی و حافظه‌ جمعی بازتاب می‌یابد. از آیین‌ها و اسطوره‌ها تا ساختار قدرت و جنسیت، از بازنمایی زنان در متون زرتشتی تا سیاست فرهنگی ساسانیان، کتاب تصویری چندوجهی از جهان ایرانی عرضه می‌کند؛ جهانی که همواره در مرز میان اسطوره و واقعیت زیسته است.

خِرَد در شاهنامه تنها یک فضیلت اخلاقی یا ابزار پندآموز نیست، بلکه ستون نظم هستی، معیار مشروعیت قدرت و نیروی پیونددهنده انسان با جهان و سرنوشت است.